ΔΕΝ φταίει ο covid!!! (ένας "αλγόριθμος" για το ΤΣΜΕΔΕ Αθηνών από μηχανικό με 28 χρόνια προϋπηρεσία)

Ξεκινάω με μια ιστορία, που τοποθετείται γύρω στο 2016-17: είμαι στην Αθήνα με την κόρη μου και έχει προκύψει θέμα με το βιβλιάριό της. Πηγαίνουμε στο γνωστό κτίριο της Κολοκοτρώνη και βλέπουμε χαρτί κολλημένο στην πόρτα που ενημέρωνε τον κόσμο ότι το ΤΣΜΕΔΕ είχε μεταφερθεί σε νέο χώρο στην Παλαιών Πατρών Γερμανού 3-5. Βάζω Google Maps, βλέπω Πλατεία Κλαυθμώνος και συμπεραίνω πως το Ταμείο μου δεν άντεχε πλέον να συντηρεί το - καθόλου ευκαταφρόνητου μεγέθους - κτίριο της Κολοκοτρώνη μεσούσης της οικονομικής κρίσης, και μεταφέρθηκε σε μικρότερα γραφεία. Φτάνουμε στη νέα διεύθυνση... και αντικρίζουμε ένα πολυόροφο μέγαρο με αρχιτεκτονική "άποψη"! Φέρουσες τοιχοποιίες και γυμνό σκυρόδεμα, μεταλλικά στοιχεία και τεράστιες τζαμαρίες! Μπαίνοντας βλέπουμε ΑΤΜ της Τράπεζας Αττικής, γλυπτά με νέον και χώρους τεράστιους και απαστράπτοντες... για ποια κρίση μιλάμε! Ο ασφαλιστικός μας φορέας αναβαθμίστηκε και  η κρίση είναι για τους μηχανικούς της πλέμπας...*


Fast forward στο 2019: Έχω καταθέσει από το Νοέμβριο 2019 μέσω της εργατολόγου μου την αίτησή μου για σύνταξη αναπηρίας λόγω 67%, μαζί με όλα τα σχετικά δικαιολογητικά. Η αίτηση είχε επιπροσθέτως δυο σημαντικά κοινωνικά κριτήρια για επίσπευση της προσωρινής σύνταξης: 1) δικαστική συμπαραστάτρια ατόμου με 85% αναπηρία 2) διαζευγμένη μητέρα ανήλικου παιδιού. Αφού περίμενε η δικηγόρος μου 3 ώρες στην ουρά για να πάρει πρωτόκολλο (στο ίδιο αυτό κτίριο της ειλικρίνειας και διαφάνειας), την ώρα που κατέθεσε το φάκελο ρώτησε αν είναι όλα εντάξει. Δεν τον άνοιξαν καν λόγω φόρτου εργασίας και της είπαν ότι θα επικοινωνούσαν μαζί μας αν υπήρχε κάποια εκκρεμότητα. Τόνισε η δικηγόρος μου τα κοινωνικά κριτήρια και η υπάλληλος έκανε μια εκτίμηση ότι σε 3-4 μήνες θα έχει ξεκινήσει η καταβολή της προσωρινής σύνταξης, επειδή τις αναπηρικές και δη με κοινωνικά κριτήρια τις τρέχουν κατά προτεραιότητα. 

Επιστρέφουμε στο παρόν: είναι Μάιος 2020 και ακόμα περιμένω. Έχουν περάσει 6 μήνες από την κατάθεση της αίτησης: καμία απολύτως επικοινωνία δεν έχει γίνει από το ΤΣΜΕΔΕ ούτε μαζί μου, ούτε με την εργατολόγο. Επιπλέον, τον Μάρτιο έχασα τον 89χρονο πατέρα μου, ο οποίος και βοηθούσε πρακτικά στη φροντίδα της αδελφής μου. Έχω δηλαδή να διαχειριστώ θλίψη για το χαμό του πατέρα μου, αυξημένη κούραση γιατί είμαι μόνη μου πλέον στη φροντίδα της αδελφής μου και μειωμένα οικογενειακά έσοδα λόγω απώλειας της σύνταξης του πατέρα μου. Καπάκι ξεκινάνε τα lockdown της κρίσης covid-19, έχω να διαχειριστώ και σοβαρό θέμα επιστροφής δικού μου ατόμου από το εξωτερικό. Καταφέρνω και βάζω σε μια τάξη τα νέα δεδομένα, και πλέον αναδύεται επιτακτική η ανάγκη να μάθω τι γίνεται με τη σύνταξη ΤΣΜΕΔΕ. Έχοντας όμως την ιδιότητα του μέλους ΤΕΕ και ΤΣΜΕΔΕ από το 1992, προετοιμάζομαι για τα χειρότερα όσον αφορά την επίτευξη τηλεφωνικής, ή έστω κάποιας μορφής remote επικοινωνίας με τα κεντρικά γραφεία της Αθήνας: επί 28 χρόνια η τηλεφωνική επικοινωνία με οποιοδήποτε τμήμα του ΤΣΜΕΔΕ Αθηνών ήταν ΑΔΥΝΑΤΗ. Ώρες και μέρες έχω περάσει τηλεφωνώντας σε αριθμούς που είτε μιλάνε, είτε δεν απαντάνε. Δυο φορές στα χρόνια αυτά έχω αναγκαστεί να ξεκινήσω ταξίδι από Κεφαλονιά για Αθήνα όχι για να λύσω πρόβλημα, αλλά για να λύσω απορία!!! Όταν επήλθε και η ψηφιακή εποχή, είχα - υποτίθεται - και ένα επιπλέον εργαλείο στα χέρια μου: το email. ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΜΕΙΛ. 

Είμαι λοιπόν σαφέστατα υποψιασμένη για το πώς θα εξελιχθούν οι προσπάθειές μου να μάθω σε τι στάδιο βρίσκεται ο φάκελος της σύνταξής μου. Όμως αυτή τη φορά θα καταγράψω ΚΑΘΕ προσπάθεια που κάνω στην πορεία του στόχου, εν μορφή αλγορίθμου με προοδευτική κλιμάκωση των ενεργειών μου... και τον προσφέρω στους συνάδελφους μηχανικούς για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι τι εστί "Επικοινωνία με ΤΣΜΕΔΕ". 

Ακολουθούν screenshots από το έγγραφο doc που ξεκίνησα τη Δευτέρα 13 Απριλίου 2020. Διευκρινίζω - όπως πάντα στις αναρτήσεις μου που απευθύνονται σε φορείς, τράπεζες και επιχειρήσεις - ότι στο στόχαστρο έχω όχι τους υπαλλήλους, οι οποίοι σχεδόν πάντα κάνουν φιλότιμες προσπάθειες να αντεπεξέλθουν στις δύσκολες συνθήκες εργασίας τους. Στο στόχαστρο έχω τους διοικούντες τους φορείς αυτούς, οι οποίοι εισπράττουν παχυλούς μισθούς και δεκάρα δεν δίνουν για τον κόσμο που ταλαιπωρείται από την ελλιπή έως ανύπαρκτη εξυπηρέτηση πελατών του φορέα/της επιχείρησης που διοικούν. Για το λόγο αυτό έχω αποκρύψει τα ονόματα των υπαλλήλων: δεν έχω κανένα παράπονο από αυτούς! Από το Διοικητή του ΤΣΜΕΔΕ και τους Διευθυντές των Τμημάτων όμως, έχω!!! 

Ξεκινώ με τον τρόπο που θα ξεκινούσα ένας μηχανικός που δεν έχει γνώσεις ΤΠΕ/πρόσβαση στο Ίντερνετ, ως την πιο απλή περίπτωση πολίτη που θέλει να εξυπηρετηθεί από Δημόσιο Φορέα: χρησιμοποιώ τα τηλέφωνα που μου έστειλε η δικηγόρος.

 

15 τηλεφωνήματα στους δυο αριθμούς του Τμήματος Συντάξεων δεν απέδωσαν αποτέλεσμα. Χρησιμοποιώ πλέον το Ίντερνετ για να αναζητήσω κι άλλους αριθμούς. Στο 18ο τηλεφώνημα έχω απάντηση! Όχι όμως και λύση...

 

Συνεχίζω τα τηλεφωνήματα στον αριθμό που μου δόθηκε. Φτάνοντας στα 20 τηλεφωνήματα χωρίς αποτέλεσμα, αποφασίζω να χρησιμοποιήσω ξανά ΤΠΕ και να στείλω μέιλ. 

Το κείμενο του μηνύματος email που έστειλα

Την Πέμπτη 16/04 είχα απάντηση με το πρώτο τηλεφώνημα! Το σοκ μου είναι τέτοιο που στιγμιαία χάνω τα λόγια μου! Συνέρχομαι και μαθαίνω συγκλονιστικά πράγματα: το ΤΣΜΕΔΕ είναι πλέον ΤΜΕΔΕ! Το Σ έχει πάει προικιό στον ΕΦΚΑ...η υπάλληλος είχε έναν ανεπαίσθητο τόνο αγανάκτησης που δεν το γνώριζα, οπότε όφειλα να ενημερωθώ: τι σόι μηχανικός είμαι αν δεν γνωρίζω τα τεκταινόμενα του ταμείου μου!

Ωωω τι μεγαλεία βλέπω εδώ! Attica Bank καμαρωτή στο banner του ΤΜΕΔΕ, και κάτι κύριοι εδώ έχουν σοβαρή συνάντηση (ήταν πρόβλημα αυτό το Σ φαίνεται... γιατί πώς θα συζητούσαν για την αξιοποίηση της περιουσίας του ΤΣΜΕΔΕ, όταν οι υποψήφιοι συνταξιούχοι κινδυνεύουν να χάσουν τις δικές τους περιουσίες μέχρι να αρχίσει να τρέχει η Σύνταξη; Ξουτ το Σ και συνεχίζουμε ως ΤΜΕΔΕ, πρόβλημα ελύθη!)

Είμαστε ακόμη στην Πέμπτη 16 Απριλίου και έχω ερωτήματα προς επίλυση... κάνω δυο προσπάθειες και τα παρατάω. Έτσι κι αλλιώς δεν θα έλυνα το πρόβλημά μου, το οποίο παραμένει: "σε τι φάση είναι ο φάκελός μου;" Ας περιμένω να γυρίσει η μοναδική κυρία που χειρίζεται υποθέσεις σαν τη δική μου. 

Πέρασε το Πάσχα, τσουγκρίσαμε τα αυγά μας, πάμε τώρα να μπαστακωθούμε πάλι στο τηλέφωνο: 27/4 ξεκινάω πιο έντονες προσπάθειες. Έχουν περάσει δυο ακόμα μέρες και είμαστε στα 35 τηλεφωνήματα... 

Μου πήρε ΜΟΛΙΣ 16 ημέρες και 40 τηλεφωνήματα - εκ των οποίων απάντηση στην άλλη άκρη της γραμμής είχα σε τρία- ΟΧΙ για να λύσω το πρόβλημά μου, αλλά για να μάθω πού βρίσκεται ο φάκελός μου (όχι πάντως στο τμήμα συντάξεων)

Ιδού λοιπόν ο αλγόριθμος που ακολούθησα, με ΑΡΧΗ και 9 βήματα. Και θα μου πουν εδώ οι συνάδελφοι της επιστήμης της Πληροφορικής "τι σόι αλγόριθμος είναι αυτός, που δεν έχει ΤΕΛΟΣ;" και θα έχουν απόλυτο δίκιο. Το ΤΕΛΟΣ όμως σηματοδοτεί το "κλείσιμο" του αλγορίθμου και τη λύση του προβλήματος. Εδώ όμως βλέπουμε ένα loop: φτάνοντας στο τέλος, πρέπει να εκτελέσω ξανά το Βήμα 9, περνώντας ενδεχομένως και από προηγούμενα βήματα: κανείς δεν μου εγγυάται οτι θα έχει αποτέλεσμα αν περιορίσω το loop στο τελευταίο βήμα, ελπίζοντας κάποια στιγμή να βγω από αυτό.

ΟΧΙ αγαπητό ταμείο μου. Ολοκληρώνω το Βήμα 9 στέλνοντας μέιλ στο Τμήμα Ασφάλισης αυτήν εδώ την ανάρτηση, η οποία θα κοινοποιηθεί και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθώς και σε σελίδες που αφορούν μηχανικούς και μέλη του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και του ΤΣΜΕΔΕ. Εσείς μπορείτε να αδιαφορήσετε (το πιθανότερο), να με βάλετε σε μαύρη λίστα για το "θράσος" μου... ή να σας πιάσει το φιλότιμο και να επισπεύσετε τη συνταξιοδότηση των μελών σας, με προτεραιότητα τις προσωρινές συντάξεις σε άτομα με αναπηρία και κοινωνικά κριτήρια.

Και αφήστε στην άκρη τις δικαιολογίες covid-19: όπως έγραψα στον τίτλο και στην εισαγωγή, ΠΑΝΤΑ έτσι ήταν η επικοινωνία μου με το ΤΣΜΕΔΕ, δεν χρειάστηκε να έρθει καμία πανδημία για να χάσω ώρες και μέρες σε τηλέφωνα που δεν απαντούν ή μιλούν ή και τα δυο.

Επιπλέον, βολικό να χρησιμοποιούν οι τράπεζες (μέσα κι εσείς της Αττικής) τον covid-19 ως πρόσχημα για την ελλιπή εξυπηρέτηση. Δεν είδα όμως την τράπεζά μου να δείχνει αλυσιδωτή κατανόηση με το σκεπτικό: 

"λόγω του covid-19 εκεί στο Τμήμα Συντάξεων του ΤΣΜΕΔΕ έχουν πολύ φόρτο εργασίας και λίγο προσωπικό βρε παιδί μου... αλλά κι εμείς το ίδιο πρόβλημα έχουμε. Ας ελαφρύνουμε την Θεοφιλάτου που κάνει υπερανάληψη εδώ και 6 μήνες επειδή δεν έχει εισόδημα. Ας της αφαιρέσουμε τους τόκους από τις υπεραναλήψεις, να διευκολύνουμε το συνάδελφο ΤΜΕΔΕ που στεγάζει και το Σ του πρώην ΤΣΜΕΔΕ. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε από συναδελφική αλληλεγγύη".

Αυτά. Να πω ότι περιμένω απάντηση; Να πω ότι ναι, καλό θα ήταν να έχω μια απάντηση. Κάντε ό,τι προστάζει η ηθική σας, πραγματικά. Εγώ σηκώνω τα χέρια ψηλά.

Με εκτίμηση,

Ασημίνα Θεοφιλάτου
Διπλωματούχος Ηλεκτρολόγος Μηχ/κός & Τεχνολογίας Υπολογιστών της Πολυτεχνικής Σχολής Πανεπιστημίου Πατρών
Αργοστόλι, Κεφαλονιά

*πρόσφατα βρήκα αυτό το βίντεο, που δίνει προεκτάσεις στο τζάμι και τα στιβαρά υλικά: διαφάνεια και ειλικρίνεια το μήνυμα που περνάει (στους αδαείς) 


Υ.Γ. για να μη νομίσετε ότι το μπλογκ το έχω μόνο για καταγγελίες, δείτε την αμέσως προηγούμενη από αυτή ανάρτηση. Εδώ. Μπορείτε επίσης, αν θέλετε, να δείτε τις ετικέτες "Εκπαίδευση" και "Κοινωνία": η δικαιοσύνη δεν είναι κάτι που διεκδικώ αποκλειστικά και μόνο για την πάρτη μου.

The tourist (ο επίλογος της τρίμηνης ενασχόλησής μου με τα "κοινά" στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς)

Τρεις μήνες έχουν πάρει φωτιά το μπλογκ μου και η σελίδα μου στο Facebook... τρεις μήνες γράφω, φωτογραφίζω, αποδελτιώνω νομοθεσία, προσπαθώντας να εκμετταλλευτώ στο έπακρον το δώρο της εποχής μας στους πολίτες του κόσμου: τα εργαλεία Web 2.0 και 3.0, ή για να το πω πιο απλά, τη δυνατότητα του χρήστη του Ίντερνετ να μην είναι παθητικός δέκτης της πληροφορίας, να είναι και πομπός μέσω της διάδρασης.

Στο παρελθόν έχω καταφέρει σημαντικά πράγματα ως απλός πολίτης με μπλογκ (δείτε εδώ για του λόγου το αληθές). Πίστεψα πως θα έχω αποτέλεσμα και στην τοπική μου κοινωνία, στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς: ότι η στοιχειοθετημένη γραφή με τεκμηριωμένα επιχειρήματα θα κινητοποιήσει και συμπολίτες μου, "μορφωμένους" και μη, να δικεδικήσουν μαζί μου τα αυτονόητα: ασφάλεια, πολιτισμό, κοινωνική δικαιοσύνη. ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ. Έπρεπε να γνωρίζω ότι όχι σε μια πόλη 10.000 κατοίκων δεν τολμούν στην εποχή μας οι πολίτες να πάνε κόντρα στον αυταρχισμό της εξουσίας για να ζήσουν ανθρώπινα, ούτε σε ένα σύλλογο 10 καθηγητών δεν έχουμε ελπίδα όσοι πιστεύουμε σε ιδανικά όπως "νομιμότητα", "δικαιοσύνη" και "ευπρεπή καθημερινότητα".

Από πού να ξεκινήσω....  δεν θα μολύνω πάντως και αυτήν την ανάρτηση με φωτογραφίες από το εργοτάξιο και τις σκηνές απείρου προεκλογικού κάλλους. Στα λινκς που θα παραθέτω στη συνέχεια θα βρείτε πληθώρα σχετικών στιγμιότυπων... μια μόνο και καλή θα βάλω, και την κρατάω για το τέλος.

Πάμε λοιπόν στα μέσα Μάρτη... το Αργοστόλι είναι ένα μεγάλο (παράνομο) εργοτάξιο: μπάζα, σκουριασμένα σίδερα, καλώδια, χαντάκια παντού. Ο κόσμος που μένει ή δουλεύει στην περιοχή των έργων πορεύεται όπως μπορεί ανάμεσα στα χαλάσματα... πέφτουν πολλοί, τραυματίζονται αλλά δεν διαμαρτύρονται... έτσι έβγαλα κι εγώ τους πρώτους δυο μήνες, όχι επειδή φοβάμαι ή βαριέμαι να μιλήσω, αλλά επειδή απλά βαρέθηκα να είμαι πάντα η γραφική που δημοσιεύει και καταγγέλει ΕΠΩΝΥΜΑ, τεκμηριωμένα και χωρίς ύβρεις τα κακώς κείμενα. Μετά το ΤΡΙΤΟ ατύχημα στην οικογένειά μου εξαντλείται η υπομονή μου και γράφω την πρώτη σχετική ανάρτηση. Την κοινοποιώ στα τοπικά ΜΜΕ: την έχουν δει οι δημοτικές αρχές, ο εργολάβος και οι συνάδελφοι μηχανικοί του νομού. Περίμενα από τους τελευταίους ειδικά - ως επιστήμονες του κλάδου των Δημοσίων Έργων - να συγκινηθούν, να ταρακουνηθούν: ΜΑΤΑΙΑ. Καμία απολύτως δημόσια κίνηση. (ψέματα: η Νομαρχιακή Επιτροπή ΤΕΕ Κεφ/νιας & Ιθάκης είχε ήδη στείλει ανοικτή επιστολή στο Δήμο Κεφαλονιάς, στην οποία πήρε  απάντηση ότι για τα δυο θιγόμενα θέματα φταίει ο Εργολάβος, και για το τρίτο ότι υπάρχει εγκεκριμένη κυκλοφοριακή μελέτη. ΟΥΔΕΠΟΤΕ όμως ζήτησαν το λόγο από τον Εργολάβο για τις παγίδες που επιφυλάσσουν οι εργασίες για τους πολίτες, ΟΥΔΕΠΟΤΕ αναζήτησαν και κοινοποίησαν στους πολίτες την "εγκεκριμένη κυκλοφοριακή μελέτη" που υποτίθεται ορίζει τις νέες ροές κυκλοφορίας και στάθμευσης αυτοκινήτων ή τις διαδικασίες πρόσβασης οχημάτων έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση σεισμού, πυρκαγιάς ή και απλού ιατρικού περιστατικού. Ήταν τόσο απασχολημένοι ο πρόεδρος και ο Γενικός Γραμματέας της Ν.Ε. ΤΕΕ  με την προεκλογική εκστρατεία της Κίνησης Πολιτών "Κεφαλονιά, Νησί για Όλους" που θεώρησαν δευτερευούσης σημασίας να ασχοληθούν με την ασφάλεια των πολιτών κατά τη διάρκεια έργων σε - παράνομα επαναλαμβάνω - ανοικτό εργοτάξιο που έπιανε ταυτόχρονα τουλάχιστον 5 δρόμους και αρτηρίες μεγάλης κυκλοφορίας πεζών στο κέντρο της πόλης, και με εμφανείς τις παγίδες ακόμα και ακριβώς έξω από την πόρτα του χώρου στον οποίο συνεδρίαζαν. Τόση ζέση είχαν για ρήξη με το καθεστώς προκειμένου να φέρουν τον καινούργιο "πολιτικό πολιτισμό", που ούτε με έναν Αντιδήμαρχο και έναν Ανάδοχο δεν τόλμησαν να τα βάλουν).

Βλέποντας ότι οι αυτοδιοικητικοί και επιστημονικοί υπεύθυνοι σφυρίζουν αδιάφορα, βγήκα στη συνέχεια στους δρόμους αναζητώντας μόνη μου την άκρη και ζητώντας τίποτα παραπάνω από το να εφαρμοστούν τα νομίμως προβλεπόμενα για την εκτέλεση έργων σε κατοικημένη περιοχή. Διαπιστώνω ότι επιβλέποντες μηχανικοί - και ακόμα περισσότερο, για μυστήριο λόγο - ιδιώτες επιχειρηματίες έπαθαν πανικό με το που ανέφερα τη λέξη ΝΟΜΟΣ: ούτε να την ακούσουν!!! Τα κατέγραψα κι αυτά σε δεύτερη σχετική ανάρτηση. Οφείλω να πω εδώ ότι μια ηδονή την ένιωσα όταν φοβήθηκαν πως θα τους πάω σε ασφαλιστικά μέτρα. Όμως εγώ δεν είμαι μεγαλοεργολάβος με νομικό τμήμα και χρήμα για να "χτυπήσω στο ψαχνό", ούτε είχα αυτοσκοπό να σταματήσουν τα έργα... είχα όμως εναποθέσει την ελπίδα μου στο ρόλο των - κατά τα άλλα - προστατών της δημόσιας ασφάλειας, τουτέστιν Εισαγγελική Αρχή και Αστυνομία. Απευθύνθηκα σε αυτούς, με στοιχεία που περίμενα να τους ταρακουνήσουν τόσο, ώστε με τη συνείδηση του δημόσιου λειτουργού να οδηγηθούν σε αυτεπάγγελτη δράση! ΦΥΛΛΟ ΔΕΝ ΚΟΥΝΗΘΗΚΕ. Έγγραφη αναφορά για να σχηματιστεί δικογραφία και να πάρει τη σειρά της να διεκπεραιωθεί σε χρονικό ορίζοντα ενός μήνα (δλδ αφού ολοκληρωθούν τα έργα) μου ζήτησε ο κ. Αντεισαγγελέας, "θα σας απαντήσουμε" μου είπαν στην Αστυνομία. Η αυτεπάγγελτη παρέμβαση πήγε περίπατο.

Είμαι όμως και επίμονη: δεν τα παρατάω, δεν χαμπαριάζω από εμπόδια όταν πρόκειται για το κοινό καλό. Βλέποντας λοιπόν ότι ΟΥΤΕ η δικαστική ούτε η εκτελεστική εξουσία βλέπει τίποτα το μεμπτό για τη δημόσια ασφάλεια, αποφασίζω να ασχοληθώ ΕΓΩ με το νομοθετικό σκέλος: Νόμοι δεν υπάρχουν για την εκτέλεση δημοσίων έργων; Θα τους βρω, και θα τους αποδελτιώσω. Κάπως έτσι προέκυψε και η τρίτη ανάρτηση, και η εκ μέρους μου - και όχι της Νομαρχιακής Επιτροπής ΤΕΕ ως όφειλε - δημοσίευση του εγγράφου που είχαν θαμμένο για ένα και βάλε μήνα. Και ο κόσμος αντί να απορήσει με την κρυψίνοια της Νομαρχικής Επιτροπής, η οποία είχε τον πρόεδρο και γενικό γραμματέα της υποψήφιο δήμαρχο και δημοτικό σύμβουλο στην Κίνηση Πολιτών... κατηγορούσε εμένα - που δεν ήμουν υποψήφια με ΚΑΝΕΝΑΝ - για απώτερο πολιτικό όφελος.

Ε, μετά από όλα αυτά πλέον καταλαβαίνω ότι χάνω το χρόνο μου: ο κόσμος θα πιστεύει αυτά που θέλει να πιστεύει, έχει ανάγκη ή το παραμύθι του ή τα αλισβερίσια του ή και τα δυο και ποια είμαι εγώ να του τα στερήσει...

Ωστόσο παραμένω ενεργή "στα κοινά", παρακολουθώντας τις προεκλογικές εκστρατείες των υποψήφιων δημάρχων. Και στην εποχή των εργαλείων Web 2.0 όπως είπαμε, υπάρχουν και τα social media: βροχή τα αιτήματα φιλίας από μπλογκ και σελίδες των συνδυασμών: κάνω δεκτά Ισχυρή Κεφαλονιά, ekefalonia και anexartitos blog. ΤΟΛΜΩ να παραθέσω σχόλια καθόλου υβριστικά, αλλά με στοιχειοθετημένη κριτική περί της ανύπαρκτης κοινωνικής πολιτικής του συνδυασμού που διεκδικεί εκ νέου την επόμενη θητεία. Διαγράφουν τα σχόλιά μου και με μπλοκάρουν και τα τρία: μιλάμε για τόνους δημοκρατίας και σεβασμού στην πολυφωνία και τη γνώμη του πολίτη. Μετά το πρώτο μπλοκ όμως κράτησα screenshot - τουτέστιν φωτογραφίες της οθόνης μόλις δημοσίευα τα σχόλιά μου και πριν φάω τη διαγραφή - και τα δημοσίευσα στο Facebook, ενδεικτικά εδώ και εδώ. (Για να είμαι πάντως δίκαιη οφείλω να πω ότι στη σελίδα "Κεφαλονιά, Νησί για Όλους" η κριτική μου μπορεί να μην ήταν αρεστή, αλλά ούτε διαγραφές σχολίων είχα, ούτε μπλοκ)

Μετά ήρθε το Πάσχα. Μέσα σε ένα κλίμα πανηγυρισμών, drones πετάνε πάνω από τη Λεωφόρο Ριζοσπαστών για να "κάνουν διάσημο το Αργοστόλι σε όλη την Ελλάδα"... χωρίς κανείς από το Δήμο Κεφαλονιάς να σκεφτεί ότι οι συγκυρίες επιτάσσουν ταπεινότητα και περισυλλογή μετά το θανατηφόρο εργατικό ατύχημα στον ΧΥΤΑ του Δήμου στις 16 Απριλίου. Η ανθρώπινη ζωή, λεπτομέρεια μικρή για τους τοπικούς μας άρχοντες.

Αρχίζουν να σκάνε σιγά-σιγά και τα ονόματα των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων... εκτός από τους συνάδελφους μηχανικούς - είπαμε 12 στους 30 υποψήφιους της Κίνησης Πολιτών ήταν μηχανικοί Πολυτεχνείου: το "Κίνηση Μηχανικών" θα ήταν πιο δόκιμο όνομα - υπήρχαν και πολλοί συνάδελφοι εκπαιδευτικοί. Δεν περίμενα από ανθρώπους που μοιράζονται τα ίδια ιδανικά με μένα στον εργασιακό μας χώρο - παιδεία, πολιτισμό, κοινωνική ισοτιμία, αξιοπρέπεια  - να συντάξουν τις δυνάμεις τους με το συνδυασμό "Ισχυρή Κεφαλονιά" που κατάφερε στα 9 χρόνια που διοικεί το Δήμο να καταρρακώσει κάθε έννοια των ιδανικών αυτών. Χρήματα του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων (ευχαριστώ κ. Γ. Κουρούκλη για την επισήμανση του θέματος στο debate) - και όχι κονδύλια δεσμευμένα για συγκεκριμένες εργασίες μέσω ΕΣΠΑ - αντί να πάνε σε βελτίωση σχολικών συγκροτημάτων (πόσα σχολεία λειτουργούν ακόμα σε "κοντέινερ")... αντί να πάνε στην επισκευή του Αρχαιολογικού Μουσείου... αντί να πάνε στην εξυγίανση και επαναλειτουργία της πρώτης επιχείρησης κοινωνικής ένταξης και απασχόλησης σε ολόκληρη την Ελλάδα που στεγαζόταν σε νεώτερο πολιτιστικό μνημείο που τώρα ρημαδιάζει.... αντί να πάνε στη βελτίωση του οδικού δικτύου και των άλλων υποδομών του Ληξουριου που χτυπήθηκαν από τους σεισμούς του 14... πήγαν σε πλατείες και πεζόδρομους αλά Champs Elysee. Λες και ΑΥΤΑ έχει ανάγκη ο μαθητής, λες και αυτά αναδεικνύουν στον τουρίστα τον πνευματικό και πολιτιστικό μας πλούτο. Έργα βιτρίνας, που σαφώς θαμπώνουν εκείνους τους ιθαγενείς που έχουν συνηθίσει στα καθρεφτάκια... από τους συνάδελφους εκπαιδευτικούς εγώ προσωπικά περίμενα πιο ουσιαστικές προτάσεις.

Παράλληλα, διαπιστώνω ότι τα έργα απλώνονται ολόγυρα από την εκκλησία απέναντι από το σπίτι μου! Να πεζοδρομήσεις, να πλακοστρώσεις... (να και κυκλοφοριακό κομφούζιο, και ακόμα δεν είμαστε στην υψηλή σεζόν). Ποιον θα περίμενε κανείς να κάνει κουμάντο μέρα-νύχτα στους εργάτες του Αρχάγγελου: τους μηχανικούς; τους εργοδηγούς; τους δημοτικούς άρχοντες έστω; Όοοοχι... Ιδιώτης, ιδιοκτήτης ζαχαροπλαστείου-εστιατορίου της πλατείας έχει αναλάβει τον "άχαρο" αυτό ρόλο. Δεν τολμώ να βγω στο μπαλκόνι να απλώσω ρούχα, νάτος να δίνει οδηγίες στο πώς θα στρώσουν τους κυβόλιθους, πώς θα είναι οι κλίσεις απορροής των όμβριων, πού θα μπουν τα κάγκελα απαγόρευσης εισόδου στον πεζόδρομο, ποιος θα κρατάει τα κλειδιά των λουκέτων τους... γιατί αυτός κλειδώνει - ξεκλειδώνει τα κάγκελα όποτε θέλει π.χ. να πάει για μπάνιο με το αυτοκίνητό του. Το ότι εμείς οι υπόλοιποι κάτοικοι της περιοχής έχουμε χάσει τουλάχιστον 5 θέσεις στάθμευσης από τις πεζοδρομήσεις προφανώς δεν τον αφορά... αυτός  είναι ο κλειδοκράτορας, αυτός είναι το αυτοανακηρυχθέν αφεντικό της γειτονιάς. 

Βλέποντας και πάλι ότι ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΕΝΟΧΛΟΥΜΑΙ από αυτό το τρελό πανηγύρι έξω από το σπίτι μου - μηχανικοί, υποψήφιοι, υπάλληλοι πάνε κι έρχονται και χαριεντίζονται με όλους σα να μην τρέχει τίποτα οπότε ΕΓΩ είμαι το πρόβλημα - αποφασίζω να αλλάξω μεθοδολογία: εμπνέομαι από τον κλειδοκράτορα ιδιώτη και εφαρμόζω άλλη τακτική για να κοπούν τα επικίνδυνα σπειρώματα από τις βίδες πάκτωσης των ιστών φωτισμού στο τελειωμένο έργο: ούτε εκκλήσεις επαγρύπνησης στους πολίτες μέσω του Facebook, ούτε επισημάνσεις στους μηχανικούς, ούτε διαμαρτυρίες στους τοπικούς άρχοντες: όλα αυτά αποδείχτηκαν παταγώδεις αποτυχίες. Θα δράσω ως ΙΔΙΩΤΗΣ. Πλακώνω τον Πασχάλη - ο εργοδηγός της Κατασκευή ΑΤΕ που εμβόλισε με την όπισθεν τον πρώην άντρα μου, όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση - στα τηλέφωνα. Το εγχείρημα πέτυχε: τόσο στη Ριζοσπαστών όσο και στην 21ης Μαΐου όλα τα σπειρώματα έχουν κοπεί εδώ και δέκα μέρες. Οφείλω και εδώ ένα ευχαριστώ στον Πασχάλη-οδηγάρα που σεβάστηκε τουλάχιστον το αίτημά μου για ασφάλεια των παιδιών και γερόντων και όχι μόνο, και βεβαίως και στο Βαγγέλη-κλειδοκράτορα για την έμπνευση :)

--------------------------------------------------------------------------------

Πάμε τώρα και στο θέμα των εκλογών, για να τελειώνω και να μην κουράζομαι άλλο ούτε εγώ, ούτε οι τυχόν αναγνώστες. Την προηγούμενη Κυριακή 26/05 ψήφισα με πάθος τον τοπικό συνδυασμό που έκρινα ότι εκπροσωπούσε με τον καλύτερο τρόπο τις αρχές και τις αξίες μου. Ήμασταν λίγοι, οι ψηφοφόροι της Κεφαλονιάς έχουν άλλες "αρχές και αξίες", και την Κυριακή 02/06 πέρασαν στο δεύτερο γύρο ο Υποψήφιος Δήμαρχος Α και ο Υποψήφιος Δήμαρχος Βου.

Ποιο είναι λοιπόν το διακύβευμα - για να χρησιμοποιήσω κι εγώ το δημοφιλές κλισέ - της εκλογικής αυτής αναμέτρησης;

Την Κυριακή 02/06/2019 διαλέγουμε στο Αργοστόλι τον Υπόδικο που θέλουμε για Δήμαρχο. Και δεν είμαστε αχάριστοι! Γιατί π.χ. στο Βόλο δεν έχουν να διαλέξουν: ένας ο δικός τους Υπόδικος, και έγινε Δήμαρχος από τον πρώτο κιόλας γύρο...

Εδώ λοιπόν το καλό διακύβευμα: Υπόδικος Α ή Υπόδικος Βου*.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η "επιλογή" αυτή δεν είναι καν δίλημμα για ώριμη σκέψη, σε ένα "δημοκρατικό πολίτευμα" με βαριά άρρωστη τη δικαστική εξουσία. Είναι ΠΑΡΑΚΜΗ. Και τη χαρίζω σε εκείνους που θα την ασπαστούν. Εγώ από δω και πέρα είμαι τουρίστας στον τόπο μου: ωραίες παραλίες έχει, πλατείες, μαγαζιά για να ψωνίσω τα σουβενίρ μου. Θα κυκλοφορώ καλοντυμένη, βαμμένη, ηλιοκαμμένη και χαμογελαστή, να χάνομαι ανάμεσα στο πλήθος των εξίσου (χαζο)χαρούμενων τουριστών, να αναφωνούμε όλοι μαζί "ουάου" σε κάθε μαγικό ηλιοβασίλεμα ή εντυπωσιακό πυροτέχνημα. Γιατί ενεργούς, σκεπτόμενους πολίτες ΔΕΝ θέλετε στον τόπο αυτό, και αρκετή φθορά έφαγα... έχω και ανήμπορους ανθρώπους να φροντίσω, η ψυχική και σωματική μου υγεία παραείναι πολύτιμα αγαθά για να τα σπαταλάω στα "κοινά" της Κεφαλονιάς.

Να, κάπως έτσι θα με βλέπετε από δω και πέρα... γκλάμουρ και ουάου παρέα με την αγαπημένη μου αδελφή Θεοδώρα

(Και σε όσους με εκτιμούν και καταλαβαίνουν ότι η ταμπέλα της τρελής που μου έχουν φορέσει οι υπόλοιποι είναι τίτλος τιμής ερχόμενος από αυτούς - το "δικιά μας" π.χ. θα ήταν προσβολή εν προκειμένω - μια παράκληση: αν με δείτε να ξαναγράφω για τα "κοινά" της Κεφαλονιάς ρίξτε μου μια σφαλιάρα να συνέρθω)

ΕΠΩΝΥΜΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ, ΚΑΙ ΜΕ ΟΜΑΔΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ (Ο+)

Ασημίνα Θεοφιλάτου
Διπλ. Ηλεκτρολόγος Μηχ/κός & Τ.Υ. Πολυτεχνικής Σχολής Παν/μίου Πατρών
Καθηγήτρια Πληροφορικής στη Β/βάθμια Εκπ/ση
(θέλετε και ψευδώνυμο; "η τρελή του Αρχάγγελου")


*Σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα υπάρχει βέβαια και το τεκμήριο της αθωότητας... σε μια κοινωνία όμως που απευθύνεται ΚΑΙ σε σκεπτόμενους πολίτες υπάρχει και η εντιμότητα: δεν έχετε κάτι να φοβηθείτε κ. Παρίση και κ. Μιχαλάτε; Τότε γιατί πάτε τις δίκες από αναβολή σε αναβολή; Τι να τους κάνουν όμως τους σκεπτόμενους πολίτες, όταν υπάρχουν ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ.... ή αλλιώς HOI POLLOI, όπως μεταγράφηκαν στην αγγλική γλώσσα

Με αφορμή τα ΕΠΑΛ... μια εκ βαθέων εξομολόγηση

Αφορμή το άρθρο με τίτλο Το σχέδιο "όλοι ΕΠΑΛ" είναι παγίδα για μαθητές και καθηγητές των ΓΕΛ και ΕΠΑΛ" του συναδέλφου Δημήτρη Τσιριγώτη. Το άρθρο αυτό έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στους εκπαιδευτικούς κύκλους, με άλλους να συμφωνούν και άλλους να διαφωνούν, κατά το γνωστό μοτίβο της μικροσυντεχνιακής προσέγγισης που συνηθίζουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί (ναι βάζω και τον εαυτό μου μέσα, από "συναδελφική αλληλεγγύη" όπως μου είχε πει κάποτε ένας γονέας).

Λοιπόν εγώ συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ με τον κ. Τσιριγώτη. Και εδώ είναι που θα πέσουν να με φάνε οι του ΕΠΑΛ συνάδελφοι, ότι το λέω επειδή είμαι σε Γενικό Λύκειο και δεν ξέρω από ΕΠΑΛ, ότι φοβάμαι μη μου φάνε τα ιδιαίτερα (δεν κάνω) επειδή οι μαθητές θα στραφούν στα εύκολα ΕΠΑΛ για να μπουν στην Τριτοβάθμια, ότι απαξιώ την τεχνική/επαγγελματική εκπαίδευση και άλλα τέτοια άσχετα.

Σε απάντηση όλων αυτών θα καταθέσω χίλιες λέξεις, δηλαδή μια εικόνα. Αυτή:

Ανάμεσα σε αφίσες για τράπεζες, εταιρίες κινητής τηλεφωνίας και Μέγαρο, τσουπ και μια διαφήμιση της Τάξης Μαθητείας ΕΠΑΛ στο Μετρό της Αθήνας. Κοινωνική προσφορά;

Τη φωτογραφία την τράβηξα 12 Σεπτεμβρίου 2017 σε κάποιο σταθμό του Μετρό, δεν θυμάμαι ποιο (και φυσικά δεν έχει σημασία). Αλλά δεν ήταν μόνο στους σταθμούς οι διαφημίσεις για τα ΕΠΑΛ. Ακόμα και μέσα στους συρμούς, στις ηλεκτρονικές πινακίδες που ανακοινώνουν την επόμενη στάση, τσουπ να περνάει και μια διαφήμιση για τα ΕΠΑΛ (ξεσκόνισα το Dropbox  και δυστυχώς δεν είχα τραβήξει φωτογραφία για ντοκουμέντο). Δεν ξέρω εσείς, αλλά ξέρω γω, δεν έχω συνηθίσει το κράτος να δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το μέλλον των παιδιών μας και της χώρας μας. Να πιστέψω τώρα ότι τους έπιασε πρεμούρα να καθοδηγήσουν τα παιδιά σε σίγουρη και αξιοπρεπή απασχόληση;

Μπα. Διαβάστε το άρθρο του Τσιριγώτη. Και μην κολλήσετε στα παραδείγματα που φέρνει για εισαγωγή στην Τριτοβάθμια αποφοίτων ΕΠΑΛ σε Φυσικομαθηματικές και Πολυτεχνεία... ξέρουν πάρα πολύ καλά ότι το μόνο που θα καταφέρουν οι εισαχθέντες από ΕΠΑΛ είναι να δώσουν (προσωρινή) χαρά στους γονείς τους, και στη συνέχεια να εγκαταλείψουν τις σπουδές για να πάνε για μαθητεία. Κάποιοι θα καταφέρουν να τελειώσουν και ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ. Είναι οι επόμενοι που θα διαιωνίσουν το κύμα μετανάστευσης επιστημόνων στο εξωτερικό, που αυτή τη στιγμή μετράει 500.000 and counting. Τι νομίζετε, ότι θέλουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας την ανάπτυξη επιστημονικού δυναμικού στη χώρα μας; Αν το ήθελαν δεν θα έκανε τον Κινέζο ο Durando (πρόεδρος της European Schoolnet που μου έδωσε το 1ο βραβείο στο 1ο Συνέδριο Scientix στις Βρυξέλλες το 2011) όταν έγραφα έγραφα έγραφα για να σταματήσει το ανεκδιήγητο σχέδιο του Αρβανιτόπουλου με το "Νέο Λύκειο" χωρίς Πληροφορική. Πλήρης απαξίωση, μόνο ο Σύλλογος Καθηγητών Πληροφορικής των ΗΠΑ CSTA μου έδωσε σημασία και κοινοποίησε το θέμα. Α ναι, και η Guardian που δημοσίευσε το άρθρο μου για την Ελλάδα της κρίσης που κόβει τα μαθήματα Πληροφορικής ενώ θα έπρεπε να τα στηρίζει. Έλεγε η βοηθός του Agueda ότι "δεν μπορεί ο κύριος Durando να παρέμβει στα εσωτερικά του κάθε Υπουργείου του Schoolnet". Όχι βέβαια, μόνο να τρώει και να χαριεντίζεται με τους υπουργούς σε εκδηλώσεις promotion ΕΣΠΑ μπορεί (δεν θα βάλω hyperlinks όπως εξηγώ παρακάτω, ψάξτε μόνοι σας να τα βρείτε αυτά που γράφω. Ή ψάξτε στις παλιότερες αναρτήσεις μου, όπως επίσης εξηγώ παρακάτω). Αλλά θα μου πείτε, γιατί μόνη σου; Σύλλογο δεν έχετε οι καθηγητές Πληροφορικής; Τι έκανε; Αααα, "πύρινος" ο λόγος του προέδρου: petition τύπου Avaaz και χειρότερα, και ούτε καν ένα λάικ στο δικό μου αγώνα. Τον επόμενο χρόνο που είχαμε δημοτικές εκλογές καταλάβαμε τελικά γιατί μας πούλησε. Τι έκανε λοιπόν ο κλάδος μας, για να τον "τιμωρήσει"; Μα φυσικά τον ξαναψήφισε πρόεδρο της ΠΕΚΑΠ για ακόμα 4 συναπτά έτη.

 Τι θέλουν λοιπόν οι Ευρωπαίοι; Δεν θέλουν το καλό μας; Και βέβαια το θέλουν, αλλά όχι όπως το φανταζόμαστε εμείς, με επιστήμονες, καλλιέργεια, έρευνα ανάπτυξη και άλλα τέτοια ωραία. Φτηνά εργατικά χέρια για την αποικία τους θέλουν. Και όσο εμείς που μείναμε εδώ στη χώρα που αγαπάμε, συνεχίζουμε να σφαζόμαστε μεταξύ μας για την αναβάθμιση των ΕΠΑΛ/γραμμη παραγωγής εργατών των 400 Ευρώ (και πολλά λέω, γιατί η Ξαφά αλλιώς μας φαντασιώνεται από το 2012 κιόλας),  με τους μεν (ΓΕΛ) να λένε ότι ξεφτιλίζονται οι πανεπιστημιακές σχολές με τις βάσεις των 700 μονάδων, και τους δε (ΕΠΑΛ) να λένε ότι γίναμε Ευρώπη επιτέλους γιατί έπασχε η τεχνική εκπαίδευση στη χώρα μας... οι αποπάνω γελάνε με τα χάλια μας.

Και τι να κάνουμε, θα μου πείτε αγαπητοί συνάδελφοι. Ξέρω γω... θα ήθελα να έβλεπα μια μάζα συναδέλφων να κάνει αυτά που έκανα εγώ τα τελευταία πέντε χρόνια. Δεν το λέω για να ευλογήσω τα γένια μου, τι κατάφερα άλλωστε, μόνη και γραφική να γράφω, να ξεσκεπάζω αθλιότητες απαράδεκτες που προσβάλουν κατάφωρα τη νοημοσύνη "μορφωμένων" ανθρώπων, να στέλνω στο Υπουργείο για πρωτόκολλο, να μου το δίνουν μετά από 5 οχλήσεις και να μην απαντούν ποτέ... να δέχομαι "φιλικές προειδοποιήσεις" ή "απειλές" (ακόμα δεν κατάλαβα τι από τα δυο είχε σκοπό μια συνάδελφος που άφησε μια φορά ένα σχόλιο και μετά εξαφανίστηκε)  Βαριέμαι πραγματικά να καταγράψω και πάλι πόσο έχω ασχοληθεί... όποιος θέλει πάντως μπορεί να κοιτάξει εδώ στο μπλογκ κάτω από την ετικέτα "Εκπαίδευση". "Τι κατάφερες λοιπόν", θα με ρωτήσουν οι συνάδελφοι. Ξέρω γω, δεν έμεινα σε συζητήσεις καφενείου στο Facebook. Αυτό μόνο. Βγήκα ανοιχτά, δημόσια και ενυπόγραφα να δηλώσω ότι έχω καταλάβει πως παίζουν με τη νοημοσύνη μου. Άκουσα και πολλά μπράβο για το θάρρος μου... να τα βράσω. Τα μπράβο είναι εύκολα. Με το μπράβο και τη σύγχρονη μετάλλαξή του το like δεν γίνεται αγώνας. Οπότε ας δεχτούμε ό,τι μας σερβίρουν, με οποιον τρόπο αποφασίσουν να το στολίσουν, και ας κάτσουμε στην άκρη μας γιατί για αγώνες δεν είμαστε (πάλι βάζω τον εαυτό μου μέσα, αν και εδώ δεν θα έπρεπε. Από συναδελφική αλληλεγγύη είπαμε).

Δώδεκα χρόνια μετράω στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση, και πλέον λέω "φτάνει". Τέρμα τα πρότζεκτ, τέρμα οι δημοσιεύσεις, τέρμα οι παρουσιάσεις με τους μαθητές μου σε συνέδρια... και να ήθελα, το κατάργησαν το μάθημα της Ερευνητικής Εργασίας στα Εσπερινά Λύκεια. Φέτος κατάργησαν και το "Εισαγωγή στις Αρχές της Επιστήμης των Υπολογιστών". Ούτε φύλλο δεν κουνήθηκε, και μείον τρεις ώρες εγώ στο ωράριο μέσα σε δυο χρονάκια. Από το 2020-21 που το Εσπερινό Λύκειο θα έχει μόνο 3 τάξεις και όχι 4 (φέτος και του χρόνου διατηρούνται οι 4 λόγω μεταβατικής φάσης) βάλτε κάτω να δείτε πόσα κεφάλια έχουν εξοικονομήσει... εν τω μεταξύ κανείς δεν μας εξήγησε πώς γίνεται οι φετινοί σπουδαστές του τριετούς Εσπερινού Λυκείου να παρακολουθούν το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα σπουδών με τους τετραετούς πέρυσι (για όσους δεν γνωρίζουν πριν το 2018-19 η Α Λυκείου του Ημερήσιου αντιστοιχούσε στην Α και Β Λυκείου του Εσπερινού). Επίσης, το Υπουργείο έκανε ένα ωραιότατο δώρο σε όσους μαθητές είχαν διακόψει τις σπουδές τους στην Α Εσπερινού: τους έβαλε κατευθείαν στη Β του τριετούς. Ποιος θα ασχοληθεί σου λέει... εμείς ως οφείλαμε ενημερώσαμε τέσσερις μαθητές μας να έρθουν να συνεχίσουν και να εκμεταλλευτούν το δώρο τώρα που γυρίζει, γιατί του χρόνου ποτέ δεν ξέρεις... αν και το τριετές ήρθε για να μείνει, ανεξαρτήτως κυβέρνησης. Διότι όπως έγραψα κόβει κεφάλια.  Μην ψάχνετε λοιπόν να βρείτε παιδαγωγικές αξίες στις αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας. Κόψιμο κεφαλιών να ψάχνετε. Α ναι, μην ξεχάσω, υπάρχει και το ΙΕΠ που φροντίζει να στολίσει παιδαγωγικά τους αποκεφαλισμούς για να τους χωνέψουν οι ιθαγενείς.

Έτσι λοιπόν θα γίνω κι εγώ "διεκπεραιωτική" για όσα χρόνια μου μένουν. Δεν είναι επιλογή μου, είναι αυτοπροστασία. Και τα πράγματα όσο περνάει ο καιρός χειρότερα θα γίνονται, και η αγωνία μου είναι για τη μικρή μου κόρη που προχωράει τάξη τάξη σε ένα σύστημα που είναι κάθε χρόνο και χειρότερο... να την πάρω να φύγω από τη χώρα; Σάμπως θα είναι καλύτερα εκεί που θα πάω; Δεν ξέρω... η μεγάλη έχει ήδη φύγει, και δε βλέπω να επιστρέφει.

Με μια διαφορά όμως: Το ότι γίνομαι διεκπεραιωτική στη δουλειά μου δεν σημαίνει ότι κάνω το ίδιο στο μυαλό και στη ζωή μου. Στα 12 χρόνια στην εκπαίδευση, ένα πράγμα κρατάω: ξεκίνησα να γράφω στη Βικιπαίδεια μαζί με τους μαθητές μου. Πλέον συνεχίζω μόνη μου, και αλλάζω αντικείμενο, σε άλλο με την ίδια και μεγαλύτερη διαχρονική αξία για τον άνθρωπο: την υγεία. Να σπουδάσω ιατρική είναι αργά, όμως μαθαίνω Medical Neuroscience και εμπλουτίζω παράλληλα το ελληνικό περιεχόμενο στα εγχειρήματα Wikimedia. Τον Ιούλιο πήρα υποτροφία και παρουσίασα τη δουλειά μου στο διεθνές συνέδριο Wikimania στη Νότια Αφρική, την Κυριακή με υποτροφία παρουσιάζω στο CEE (Wikimedia Central Eastern Europe) στην Ουκρανία και με θέμα την προστασία των ευάλωτων μελών της κοινωνίας μας, και έπονται κι άλλα. Να αγωνίζομαι δε σταματώ, γιατί θα είναι σαν να πέθανα. Απλά άλλαξα χώρο.

Τέλος, είναι η πρώτη ίσως φορά που δεν βάζω επισημάνσεις bold, μεγάλα γράμματα, hyperlinks κλπ. Κι αυτά τα βαρέθηκα. Όποιος θέλει μπορεί να διασταυρώσει μόνος του αυτά που γράφω, π.χ. αυτό με την Ξαφά, που μου έχει μείνει ως απύθμενα σκληρή κουβέντα για Ελληνίδα (του ΔΝΤ είναι βέβαια, τι περίμενα, αισθήματα; Το κακό είναι ότι δικαιώθηκε, σε μόλις 6 χρόνια). Τον χρόνο μου τον διαθέτω για τεκμηρίωση πλέον μόνο εκεί που πιάνει πραγματικά τόπο. Α, μόνο αυτό και αυτό θα βάλω εδώ, έτσι για να γελάσουν, όσοι καταλάβουν :D

Καλό μας κουράγιο.

Ποιος είναι ο ΕΧΘΡΟΣ;

Ο πόλεμος είναι ηλίθιος. Κανένας νοήμων άνθρωπος που σέβεται την ανθρώπινη ιδιότητα τη δική του και του συνανθρώπου του δεν τον θέλει. Δεν θέλει να σκοτώνονται άνθρωποι. Δεν θέλει την απληστία, δεν έχει ανάγκη να αποδείξει ότι είναι πιο ισχυρός, δεν θέλει να εκμεταλλεύεται και να αδικεί ανθρώπους, δεν έχει εμπορικά συμφέροντα σε βάρος άλλων ανθρώπων, πόσο μάλλον σε πτώματα άλλων ανθρώπων.

Λειτουργεί έτσι η ανθρώπινη φύση; Δυστυχώς όχι. Πόλεμοι γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται. Αλλάζουν μορφή, τακτική και όπλα, παραμένουν όμως βρωμεροί, σιχαμένοι πόλεμοι. Αναγκαζόμαστε λοιπόν να τους δεχτούμε ως μια πραγματικότητα, λόγω του ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που τους έχουν ανάγκη. Και παρασέρνουν και εκείνους που δεν τους θέλουν στην  πολεμική τους δίνη.

Αναγκαστικά λοιπόν μπαίνουν και στην κουλτούρα του κάθε λαού. Μας μαθαίνουν από μικρά παιδιά ότι αξίζει να πολεμάμε για το ιδανικό της ελευθερίας. Ποιος δεν θέλει ελευθερία; Οπότε, από τη στιγμή που ο πόλεμος είναι μια υπαρκτή πραγματικότητα, και απειλείται η ελευθερία σου, ε ναι, θα πολεμήσεις για την ελευθερία.

Και ποιος είναι ο εχθρός που πολεμάς; Εδώ η απάντηση είναι μία: πολεμάς τον κατακτητή σου. 

Το σύμβολο του ΝΑΤΟ για τις επιθετικές/εχθρικές μονάδες. Από το αποθετήριο πολυμέσων Wikimedia Commons

Έχει τεράστια σημασία για το νοήμονα άνθρωπο να έχει προσδιορίσει με σαφήνεια τον κατακτητή του. Αντίστοιχα, εκείνους με τους οποίους μοιράζεται τον ίδιο κατακτητή, τους νιώθει σαν αδέλφια του... πολεμάνε μαζί για τον ίδιο σκοπό: να απαλλαγούν από τον κατακτητή.

Μερικά χρήσιμα στιγμιότυπα από τη νεότερη ελληνική ιστορία...

Επανάσταση του 1821: κατακτητής ο Οθωμανικός ζυγός, αδέλφια οι Έλληνες που δεν τον άντεξαν άλλο και αγωνίστηκαν για την ελευθερία.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: κατακτητής ο ναζισμός, αδέλφια οι Έλληνες που δεν άντεξαν τις κατοχικές δυνάμεις και αγωνίστηκαν για την ελευθερία.

Δικτατορία του 1967: κατακτητής η χούντα, αδέλφια οι Έλληνες που δεν άντεξαν το φασισμό και αγωνίστηκαν για την ελευθερία.

"Μακεδονικό ζήτημα του 2018": κατακτητής... ποιος; αδέλφια... ποιοι;

(χωρίς πολλά πολλά για την τωρινή πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας, θεωρώ ως δεδομένο ότι διανύουμε τον όγδοο χρόνο μνημονίων από τρεις εκλεγμένους Έλληνες πρωθυπουργούς + έναν τεχνοκράτη "φορετό" και μη-εκλεγμένο, και οι οποίοι πιάνουν όλο το πολιτικό φάσμα "δεξιά-κέντρο-αριστερά". Υπό τις εντολές της Τρόικας ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, η περιουσία της χώρας έχει ξεπουληθεί και ο ελληνικός λαός έχει εξαθλιωθεί).

Την Κυριακή 4/2/2018 συγκεντρώθηκε μεγάλο πλήθος κόσμου στην πλατεία Συντάγματος για να διαδηλώσουν εναντίον της χρήσης του όρου "Μακεδονία" από το γειτονικό κρατίδιο των Σκοπίων. Η διοργάνωση περιλάμβανε πλήθος φορέων από τον ακροδεξιό χώρο. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης. Από τα κόμματα της Βουλής, το μοναδικό που "κατέβηκε" ανοικτά ως κόμμα το συλλαλητήριο ήταν η Χρυσή Αυγή. Σημαντική ήταν και η επίσημη συμμετοχή της Εκκλησίας.

Ερωτήματα για προβληματισμό:

ΣΚΟΠΙΑ
Είναι οι Σκοπιανοί οι κατακτητές;
Έχουν αλυτρωτικές βλέψεις στο Σύνταγμά τους;
Είναι όλοι οι Σκοπιανοί αλυτρωτιστές και καταπατητές της ελευθερίας;

ΕΛΛΑΔΑ

Είναι οι οπαδοί της Χρυσής Αυγής και της ακροδεξιάς ναζιστές, φασίστες και ρατσιστές;
Είναι όλοι οι Έλληνες αλυτρωτιστές και καταπατητές της ελευθερίας;
Είναι όλοι οι Έλληνες αδέλφια στον αγώνα κατά των Σκοπιανών;

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Είναι ο Μίκης Θεοδωράκης σύμβολο αγώνων κατά του φασισμού;

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Είναι η ΕΕ οι κατακτητές;
Έχουν αλυτρωτικές βλέψεις στο Σύνταγμά τους;
Είναι όλοι οι Ευρωπαίοι αλυτρωτιστές και καταπατητές της ελευθερίας;

Πολύπλοκα ερωτήματα, που θέτουν στο νοήμονα άνθρωπο τεράστια ηθικά διλήμματα. Αγωνιά να ξεκαθαρίσει τη θέση του και να χαλυβδώσει στο μυαλό του ποιος είναι ο εχθρός που καταπατά την ελευθερία του, ώστε να συνταχθεί με τα αδέλφια του και να τον πολεμήσει.

Η δική μου ανάλυση

Το να θεωρήσω τους Σκοπιανούς κατακτητές είναι αστεία σκέψη. Αν και έχουν αλυτρωτικές βλέψεις στο Σύνταγμά τους, ΑΝ ποτέ αποφάσιζαν να εισβάλουν στη χώρα μας θα έπρεπε να έχουν "γερές" πλάτες, και κάτι τέτοιο θα αποκτούσαν π.χ. αν γίνονταν μέλος του ΝΑΤΟ. Όμως εμείς είμαστε ήδη μέλος, οπότε πόλεμο με φυσικά όπλα δεν θα πρέπει να φοβόμαστε, με βάση τα καταστατικά του Οργανισμού. Οι Σκοπιανοί είναι ένας λαός, ο οποίος - όπως όλοι οι λαοί - περιλαμβάνει πολλών λογιών ανθρώπους (καλούς - κακούς, δίκαιους - άδικους κ.ο.κ.). Δεν είναι λοιπόν δίκαιο να τους τσουβαλιάσω όλους μαζί και να τους φορέσω την ταμπέλα "Ο ΕΧΘΡΟΣ". Από την άλλη, η ΕΕ ναι, είναι κατακτητής. Αν και στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα προβάλλονται αξίες όπως η ισότητα, η ελευθερία και η ευημερία των πολιτών της, έχει αποδείξει μέσα στα τελευταία 8 χρόνια ότι τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει για την Ελλάδα, και μέσω των αποφάσεων Ελλήνων πρωθυπουργών και βουλευτών κατάφεραν να ικανοποιήσουν τις αλυτρωτικές τους βλέψεις αποκτώντας, στο όνομα του χρέους, όλο και μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας περιουσίας της χώρας. Από την άλλη, δεν είναι όλοι οι Γερμανοί - Αυστριακοί - Ιταλοί κ.ο.κ. πολίτες κρατών-μελών της ΕΕ σύμφωνοι με την εκ μέρους της ΕΕ  καταπάτηση της ελευθερίας των Ελλήνων και κυριαρχίας του ελληνικού κράτους. Καταλήγω λοιπόν ότι δεν είναι δίκαιο να τσουβαλιάσω όλους τους Ευρωπαίους μαζί και να τους φορέσω την ταμπέλα του εχθρού... όμως θα με έβρισκε απολύτως σύμφωνη η τοποθέτηση μιας τεράστιας νέον πινακίδας πάνω από τα κτίρια των φορέων της ΕΕ στις Βρυξέλλες που να αναβοσβήνει "Ο ΕΧΘΡΟΣ" στο ρυθμό του ύμνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάμε στην Ελλάδα τώρα: δια στόματος του αρχηγού της Χρυσής Αυγής πρόκειται για ομάδα ναζιστών, φασιστών και ρατσιστών (αν διαφωνούν κάποια μέλη με τις δηλώσεις του αρχηγού τους, πολύ απλά ή αποκηρύσσουν την ιδιότητά τους ή οργανώνονται για να επιλέξουν άλλον αρχηγό που να μην είναι ναζιστής, φασίστας και ρατσιστής). Σαφώς και δεν είναι όλοι οι Έλληνες αλυτρωτιστές και καταπατητές της ελευθερίας. Τα ακροδεξιά στοιχεία όμως δεν διστάζουν να δηλώνουν τον αλυτρωτισμό τους και να καταπατούν την ελευθερία ομάδων ανθρώπων που κατοικούν στην Ελλάδα (βλ. επιθέσεις σε μετανάστες, πρόσφυγες, ομοφιλόφιλους κ.ο.κ. καθώς και άτομα ή ομάδες που τους στηρίζουν). Ο Μίκης Θεοδωράκης με το μουσικό του έργο και τον πρότερο πολιτικό του βίο, ήταν από τα πιο λαμπρά παραδείγματα του αγώνα κατά του φασισμού.  Τέλος, οι Σκοπιανοί δεν είναι ο κατακτητής, οπότε αδελφικός αγώνας κατά των Σκοπίων δεν υφίσταται.

Η δική μου θέση

Τι δουλειά έχω εγώ, ένας νοήμων άνθρωπος, σε ένα συλλαλητήριο που έχει διοργανωθεί από φορείς που δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί τους, δίπλα σε δηλωμένους ναζιστές-φασίστες-ρατσιστές αλλά και πολλούς ανθρώπους που ΔΕΝ είναι ναζιστές-φασίστες-ρατσιστές, που τους αδελφώνει όμως ο αγώνας εναντίον του ΛΑΘΟΥΣ εχθρού; Τι δουλειά έχω εγώ να χειροκροτώ και να ζητοκραυγάζω κάτω από μια εξέδρα, στην οποία τιμητική θέση δια των εκπροσώπων τους Σαμαρά, Γεωργιάδη κ.α. έχουν λάβει οι φίλοι του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ εχθρού; Γιατί να θεωρήσω εχθρό μου τον έντιμο Σκοπιανό (Τούρκο - Αλβανό - Βούλγαρο κ.ο.κ.) και φίλο μου τον ανέντιμο Έλληνα; Και όλα τα τωρινά ακραία, υποκριτικά και ανέντιμα στοιχεία της χώρας που λατρεύω... να ξεπλένονται από την ομιλία ενός ανθρώπου που τον κυνήγησαν και τον βασάνισαν αλύπητα τα προγενέστερα ακραία, υποκριτικά και ανέντιμα στοιχεία της χώρας που λατρεύω;

Το συλλαλητήριο της Κυριακής 4 Φεβρουαρίου 2018 ήταν μια παρωδία στην πιο ήπια ερμηνεία που μπορούν να δώσουν οι δικές μου αρχές και αξίες. Σε μια πιο ακραία θεώρηση, θα το χαρακτήριζα επικίνδυνη χειραγώγηση. Και από τις χειραγωγήσεις κερδισμένος δεν βγαίνει κανένας λαός. 

Και μια σημαντική διευκρίνιση

Μπορώ να βρεθώ στον ίδιο χώρο με όλα αυτά τα ακροδεξιά στοιχεία που ηγήθηκαν των εκδηλώσεων της Κυριακής στο Σύνταγμα και να τους φερθώ με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Στην ίδια κοινωνία ζούμε, σε σχολεία πηγαίνουν τα παιδιά μας, σε μαγαζιά ψωνίζουμε κ.ο.κ. Στους αγανακτισμένους του 2011 (πριν αναμειχθούν τα κόμματα), στις διαδηλώσεις του ΟΧΙ το καλοκαίρι του 2015 (πριν αποδειχτεί η απύθμενη προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ), δεν θα είχα πρόβλημα να συμμετάσχω κι ας ήταν πιο δίπλα Χρυσαυγίτες. Εχθρός μου ήταν και είναι ο ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ της χώρας μου - η Ε.Ε. - και δεν μπορώ να απαγορεύσω στον Χρυσαυγίτη να έχει τον ίδιο εχθρό με μένα!!!  Όμως έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά η ανοχή λόγω συνύπαρξης στην κοινωνία, ή η ανοχή λόγω ταύτισης με τον ίδιο εχθρό... με την ανοχή λόγω συνύπαρξης σε εκδήλωση εναντίον του ΛΑΘΟΥΣ εχθρού. Όχι... η αδελφοσύνη δεν επιτυγχάνεται με ανίερες συμμαχίες εναντίον φανταστικών εχθρών, αλλά τιμώμενα πρόσωπα τους πραγματικούς εχθρούς. Και πλυντήριο έναν υπερήλικα-σύμβολο.

Θλίψη, και μόνο θλίψη...

Α! Και με την ευκαιρία!

Επειδή οι αναρτήσεις του μπλογκ μου συνήθως "πιάνουν" τουλάχιστον 200 αναγνώσεις... δείτε εδώ μια ουσιαστική και συγκροτημένη πρωτοβουλία Ελλήνων για το μέλλον της Ελλάδας. Ένα καίριο χτύπημα κατά του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ εχθρού, που αξίζει όλοι μας να στηρίξουμε: ο Σύλλογος Εργαζομένων της εταιρίας "Εγνατία Οδός Α.Ε." - στην οποία είχα την τιμή να εργαστώ τη δεκαετία του 90, τότε που ο δρόμος ήταν ακόμα μακρινό όνειρο - κατεβαίνει στο διαγωνισμό για την παραχώρηση της συντήρησης και λειτουργίας του δρόμου. Στις μνημονιακές υποχρεώσεις από το 2010 του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ εχθρού ήταν η παραχώρηση λειτουργίας και συντήρησης του μεγαλύτερου αυτοκινητόδρομου της Ανατολικής Ευρώπης σε ιδιωτικά συμφέροντα. Ως ΝΠΙΔ, η ΕΟΑΕ διεκδικεί το δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό, για να μείνει σε ελληνικά χέρια η Εγνατία Οδός. Στηρίξτε και κοινοποιήστε ΠΑΝΤΟΥ! Και δείτε και το δεκάλεπτο ντοκιμαντέρ... ΕΔΩ αξίζει να νιώσουμε οργή. ΕΔΩ φαίνεται ποιοι επιβουλεύονται το μέλλον της χώρας μας. ΑΥΤΟΙ - η Ε.Ε.-ΔΝΤ-ΕΚΤ - είναι οι κατακτητές που πρέπει να πολεμήσουμε.

Σας παρενοχλούν οι εισπρακτικές; Διασκεδάστε μαζί τους!

Στην Ελλάδα του 2017, δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς χρέη. Δεν θέλουμε να χρωστάμε! Δουλεύουμε έντιμα, πληρώνουμε τους φόρους μας, τις ασφαλιστικές εισφορές μας, τα τέλη μας και πάει λέγοντας... κοινώς, δεν προλαβαίνουμε να πληρώνουμε. Πάνω στις πλάτες μας ξελάσπωσαν πολλάκις οι τράπεζες: αν υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι το υπέρογκο χρέος της χώρας μας προέκυψε επειδή "μαζί τα φάγαμε" καλά θα κάνει να ξεκουμπιστεί από καναπέδες, ΣΚΑΙ, Mega κλπ., να κλείσει το Survivor και να διαβάσει ανεξάρτητες πηγές στο Ίντερνετ. Να διασταυρώσει κατόπιν τα στοιχεία που θα συλλέξει και να καταλήξει σε συμπεράσματα. Κουραστικό; Ας συνεχίσει τότε αυτά που κάνει, αλλά να μη γκρινιάζει για τα χάλια μας. Η επιλεκτική του άγνοια είναι εν μέρει υπεύθυνη για τον κόσμο που θα παραλάβουν τα παιδιά μας.

Ο καθένας μας έχει να εξιστορήσει μια εμπειρία με εισπρακτικές: ξέρετε, εκείνες οι εταιρίες-υπεργολάβοι που έχουν αναλάβει να εκφοβίζουν τους πελάτες τραπεζών και άλλων "ευαγών" ιδρυμάτων ώστε να προβούν άμεσα στην εξόφληση των χρεών τους.

Πώς θα αντιμετωπίσετε την παρενόχληση της εισπρακτικής με τρόπο που θα αναπτερώσει το ηθικό σας, θα ανανεώσει τη διάθεσή σας και θα σας κάνει να νιώσετε σαν να έχετε μόλις κάνει τζάμπα συνεδρία ψυχοθεραπείας; Ακολουθήστε τις παρακάτω απλές οδηγίες! Πρώτα όμως θα κάνουμε μερικές παραδοχές:

Παραδοχή #1: Οι τράπεζες δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, έχουν υπολογίσει με ακρίβεια τους τόκους που θα μας φορτώσουν προκειμένου να διατηρούν στο μέγιστο την κερδοφορία τους. Δεν χάνουν επειδή εμείς καθυστερούμε τη δόση της κάρτας ή του δανείου μας... πολύ απλά επειδή θα πληρώσουμε αδρά την καθυστέρηση αυτή σε τόκους υπερημερίας!

Παραδοχή #2: Κανείς δεν θέλει να χρωστάει. Άμεση απόρροια της παραδοχής #1: ποιος θέλει να πληρώνει κερατιάτικους τόκους στις τράπεζες; Κανείς βέβαια! Ο λόγος που χρωστάμε είναι επειδή είναι πολλοί αυτοί που ζητάνε και λίγα αυτά που μπορούμε να δώσουμε. Θα κάνουν λοιπόν υπομονή, όπως κάνουμε εμείς όταν μειώνεται ο μισθός μας (αν έχουμε) και αυξάνονται οι απαιτήσεις (ανεξαρτήτως μισθού: έχουμε δεν έχουμε). Υπάρχουν προτεραιότητες σε αυτά που καλούμαστε να πληρώσουμε, και τις προτεραιότητες αυτές τις αποφασίζουμε εμείς και όχι αυτοί.

Παραδοχή #3: Καμία τράπεζα δεν θα προβεί σε διάλυση της σύμβασης που έχουμε συνάψει μαζί της, πολύ απλά επειδή θέλει να εισπράξει τα χρήματα που της χρωστάμε! Και αν διαλύσει τη "σύμβαση", πολύ απλά δεν θα τα πάρει!

Και τώρα διασκεδάστε μαζί μου με τις πραγματικές συνομιλίες που ακολουθούν :D


Περίπτωση Alphabank 

Εδώ με έπιασαν "αδιάβαστη" επειδή η Alpha πρόσφατα το γύρισε στις εισπρακτικές: μέχρι πρότινος έπαιρνε πού και πού ένας/μία ευγενική υπάλληλος που υπενθύμιζε ότι είχε λήξει ο τελευταίος λογαριασμός της κάρτας και ενημέρωνε ποια ήταν η ελάχιστη δόση που θα έπρεπε να καταβάλω. Προσωπικά με βολεύει να μην πληρώνω κάθε μήνα, αλλά να καταθέτω κάθε 3-4 μήνες ένα μεγαλύτερο ποσό, το εξηγούσα αυτό στους υπαλλήλους του customer service και 13 χρόνια που έχω κάρτες στην Alphabank με άφηναν στην ησυχία μου. Μπορεί να είχα 2-3 τηλέφωνα το χρόνο αν όντως είχα καθυστερήσει πολλούς μήνες να εξοφλήσω, αλλά μέχρι εκεί. Φαίνεται όμως πως κάτι τέτοιο δεν απέδιδε τα μέγιστα στην ταμειακή ροή του ιδρύματος και αποφάσισαν να αναθέσουν τις εισπράξεις στους "ειδικούς": τις εισπρακτικές.

Κρούση 1η: shouting challenge
Όφελος: εκτόνωση
Προειδοποίηση: η μέθοδος δεν συνίσταται για άτομα με καρδιοπάθειες, ιστορικό εγκεφαλικών κλπ. ασθένειες που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή στη διαχείριση καταστάσεων που προκαλούν αυξημένη αρτηριακή πίεση!

Μετά τις αρχικές ευγενικές κουβέντες, όπου συστήθηκε η υπάλληλος - δεν συγκράτησα όνομα και εταιρία - με ενημερώνει ότι ηχογραφείται η συνομιλία μας και ζητά όνομα πατρός για ταυτοποίησή μου. Κατάλαβα ότι δεν τη γλιτώνω οπότε το είπα: τα στοιχεία μου τα έχουν πλήρη άλλωστε, δεν έχω κάτι να κερδίσω από την άρνηση. Στη συνέχεια αρχίζει να μου λέει ότι οφείλω τόσα ως ελάχιστη δόση στην τάδε κάρτα και τόσα στην άλλη. Εξηγώ ότι πρόσφατα είχα κάποια προβλήματα και ότι έχουν δίκιο, έχω καθυστερήσει τις πληρωμές μου, και με την πρώτη ευκαιρία θα πληρώσω.

Δεν αρκούσε αυτό: έπρεπε σώνει και καλά να δεσμευτώ ότι την επομένη θα καταθέσω συγκεκριμένο ποσό. Εξηγώ ευγενικά ότι δεν μπορώ να δεσμευτώ, και τι τους νοιάζει από τη στιγμή που πληρώνω τόκους και η καθυστέρηση είναι εις βάρος μου. Ξανά τα ίδια: "αύριο λήγει ο τελευταίος λογαριασμός και πρέπει να καταθέσετε οπωσδήποτε xxxx Ευρώ". Αρχίζω να χάνω την υπομονή μου
και η συνέχεια εξελίχθηκε σε κόντρα ντεσιμπέλ: κάθε φορά που ξεκινούσε να μιλήσει την έκοβα ανεβάζοντας ντεσιμπέλ.... κάποια στιγμή είπε "δηλαδή θέλετε οπωσδήποτε να έχετε τον τελευταίο λόγο;" Μέγα λάθος! Δεν τα έβγαλε πέρα αφού πρέπει να χτύπησα 120dB σε απάντηση (και τουλάχιστον 15 πίεση). Έχοντας επιτέλους καταλάβει ότι είχε ηττηθεί στο ουρλιάζειν, χρησιμοποίησε το επόμενο όπλο: έχετε συνάψει συμβόλαιο με την εταιρία. Η εταιρία δικαιούται να τερματίσει το συμβόλαιο. Άλλο μεγάλο λάθος! Της απαντάω ψύχραιμα "αυτή τη στιγμή ηχογραφείται η συνομιλία;" "Μάλιστα". Απαντάω φωνάζοντας όσο πιο δυνατά μπορούσα "ΧΕΣΤΗΚΑ!!!!", κατεβάζω ντεσιμπελ, αποχαιρετώ και κλείνω. Στη συνέχεια αποθηκεύω τον αριθμό γιατί ΘΑ ξαναπάρουν...

Screenshot στο κινητό μου, την ώρα που διάβαζα σχόλια σε ανάρτησή μου στο Facebook με θέμα την παρακμή και το νέο φαινόμενο να ανοίγουν ενεχυροδανειστήρια δίπλα σε καζίνο (απόλυτα ταιριαστό το βρίσκω το τάιμινγκ :-)

κρούση 2η: Intelligence challenge
Μόνο οφέλη! Συνιστάται σε όλους!

Εννοείται ότι ακολούθησαν ακόμη δυο κλήσεις από τον ίδιο αριθμό, τις οποίες φυσικά αγνόησα. Αναμενόμενο ήταν ότι η επόμενη κλήση θα ήταν από άλλο αριθμό. Ήμουν απασχολημένη και βρίσκω μετά από λίγο αναπάντητη κλήση από τον αριθμό 6978483128. Υποψιάζομαι ότι είναι οι ίδιοι ωστόσο δεν μπορώ να είμαι βέβαιη... οπότε καλώ τον αριθμό. Απαντάει μια ευγενική κοπέλα που ανακοινώνει το όνομα της εταιρίας - δεν το συγκρατώ - και ρωτάει τι θέλω. Και ακολουθεί ο παρακάτω απολαυστικός διάλογος:

- Βρήκα αυτή τη κλήση στο κινητό μου, τι είναι εκεί;
- Παρακαλώ πείτε μου το ονοματεπώνυμό σας.
- Όχι δεν θα σας το πω, προφανώς και έχετε τα στοιχεία μου γιατί εγώ βρήκα την κλήση. Πείτε μου τι είναι εκεί.
- Εταιρία ενημέρωσης.
- Ωραία, τι είδους ενημέρωσης;
- Πείτε μου το ονοματεπώνυμο σας.
- Σας είπα ότι τα στοιχεία μου τα έχετε.
- Εγώ είμαι στο τηλεφωνικό κέντρο, δεν μπορώ να γνωρίζω ποιος σας κάλεσε.
- Πείτε μου λοιπόν τι τμήματα έχετε και τι είδους ενημερώσεις κάνετε.
- Το ονοματεπώνυμό σας.
- Μπορείτε να μου πείτε παρακαλώ ποιο είναι το ΚΑΔ της εταιρίας σας;
(Σιωπή... προφανώς δεν κατάλαβε τίποτα)
- Εννοώ ποια είναι η εμπορική σας δραστηριότητα.
- Εταιρία ενημέρωσης
- Πάνω σε τι θέματα ενημερώνετε; Για τον καιρό; Για στοιχήματα; Για τα ζώδια;
- Σας είπα είμαστε εταιρία ενημέρωσης.
- Μάλιστα, ενημερώνετε γενικώς. Το όνομα της εταιρίας ενημέρωσης;
- CVM
(πλέον έχω αρχίσει όσο μιλάω να ψάχνω στο Ίντερνετ)
- Και τι αντικείμενο έχει η CVM;
- Είμαστε εταιρία ενημέρωσης.
- Δηλαδή θέλετε να μου πείτε ότι πήγατε και καταθέσατε φάκελο στην Εφορία και σας έδωσαν άδεια λειτουργίας με αντικείμενο δραστηριότητας "εταιρία ενημέρωσης;"
(Σιωπή... μάλλον δεν ήταν προετοιμασμένη για τέτοια ανάκριση :D )
- Πείτε μου το ονοματεπώνυμο σας για να απαντήσω.
- Σας είπα ότι δεν πρόκειται να σας πω τα στοιχεία μου επειδή τα έχετε ήδη στην εταιρία σας.
(Στο μεταξύ έχω βρει τη CVM )
- CVM είπατε έτσι; Μάλιστα... εδώ βλέπω "CVM Διαχείριση Πελατειακής Αξίας Α.Ε." * Εισπρακτική είσαστε δηλαδή! Θα μου πείτε τα δικά σας στοιχεία;
- ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ
(Θα μπορούσε να αρνηθεί κι αυτή αλλά προφανώς έχει εντολή από τη CVM να κοινοποιεί τα στοιχεία της)
- Ευχαριστώ πάρα πολύ κα. ΧΧΧΧΧΧΧ, αντίο σας!

Συμπέρασμα: Μην αφήνετε τις εισπρακτικές να σας ψαρώνουν: ψαρώστε τους εσείς! Σας παίρνει εταιρία; Ζητήστε ΚΑΔ. Σας παίρνει δικηγορικό γραφείο;  Ζητήστε Αριθμό Μητρώου του καλούντος στο Δικηγορικό Σύλλογο της πόλης του. Χρησιμοποιήστε το μυαλό σας και τη φαντασία σας και αλλάξτε τους τα φώτα... και αν διστάζετε, φοβάστε, νομίζετε ότι δίκιο έχουν επειδή εσείς χρωστάτε και αυτοί στο κάτω-κάτω απλά τη δουλειά τους κάνουν... διαβάστε εδώ για τα δικαιώματά σας. Και μην ξεχνάτε ότι το να είναι μια δουλειά νόμιμη δεν την κάνει και έντιμη.

Προς Alphabank: Επειδή την ανάρτηση αυτή πρόκειται να την κοινοποιήσω στην Υπηρεσία Πελατών μέσω της φόρμας επικοινωνίας, σας ενημερώνω ότι αυτή τη στιγμή τα χρήματα για την εξόφληση των ελάχιστων ποσών τα έχω και ΕΠΙΤΗΔΕΣ δεν τα καταθέτω. Έχω πλήρη επίγνωση ότι χρεώνομαι τόκους υπερημερίας, και εννοείται ότι μπορείτε ελεύθερα να προχωρήσετε στη διάλυση της σύμβασης που έχουμε συνάψει. Αν από την έρευνα που κάνατε διαπιστώσατε ότι η πιστοποιημένη με ISO (!!!!) CVM με τους ειδικά εκπαιδευμένους εκφοβιστές της θα βελτιώσει την ταμειακή σας ροή, ελπίζω να οδηγηθείτε στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Η ανάρτηση αυτή είναι το δικό μου ελάχιστο λιθαράκι για να ενθαρρύνω τον κόσμο να αντισταθεί μαζί μου στην παρενόχληση και τον εκφοβισμό των εισπρακτικών ... και μάλιστα, να το κάνουμε διασκεδάζοντας :-))))

*Αξίζει να ανοίξετε το σύνδεσμο και να ξεράσετε μαζί μου μαθαίνοντας πώς ωραιοποιούνται οι απειλές και τα νταϊλίκια... ένα πραγματικό "έργο τέχνης".

Οι άλλοι άνθρωποι

Μοναστηράκι, 4μ.μ., τέλη Ιουλίου. Κόσμος, κίνηση, τουρίστες, ντόπιοι, ο ήλιος ντάλα, η ζέστη ανυπόφορη... στην πλατεία, στη μεριά της Ερμού, έχει ήδη στηθεί το τραπέζι και το πανό. Είναι 5-6 άτομα που κόβουν κρεμμύδια, ανοίγουν σακούλες με κομμένα λαχανικά, αραδιάζουν στη σειρά τα ζυμαρικά... η τεράστια κατσαρόλα έχει αρχίσει να ζεσταίνει από τη φιάλη πετρογκάζ. Ένας ψηλός κύριος ρίχνει μέσα το λάδι, ένα σακκουλάκι μπαχαρικά, τα λαχανικά και το απαραίτητο νερό... Κάθομαι στα παγκάκια απέναντι και τους παρατηρώ. Τον Κώστα μόνο ήξερα, και δεν έχει φτάσει ακόμα... νιώθω αμήχανα: από τη μια θέλω να βοηθήσω, από την άλλη είναι ήδη αρκετοί και δεν θέλω να μπλεχτώ στα πόδια τους... φοβάμαι μήπως με παρεξηγήσουν κιόλας.... Κόσμος πολύς κάθεται γύρω στη σύνθεση από παγκάκια που έχει φτιάξει ο Δήμος στην πλατεία, καθώς και απέναντι στο πεζούλι. Όμως είμαστε στη μέση της τουριστικής σεζόν, τουρίστες και περαστικοί μοιάζουν αυτοί γύρω μου, δεν ξεχωρίζουν από μένα σε εμφάνιση και συμπεριφορά. Αναρωτιέμαι πού είναι ο κόσμος που θα φάει όλο αυτό το φαγητό...

Χτυπάει το τηλέφωνό μου. "Έλα Μίνα, πού είσαι;" ακούω ταυτόχρονα από το ακουστικό και λάιβ (όπως η αξέχαστη σκηνή του Παραπέντε με τη Θεοπούλα στη Μύκονο: "βιντεοκλήση!"). Ο Κώστας μόλις έχει φτάσει και δεν με έχει δει. Αγκαλιές φιλιά, με συστήνει στους υπόλοιπους, αρχίζω να νιώθω πιο άνετα... αρχίζουν μετά οι φωτογραφίες και οι σέλφι. Μαθαίνω ότι η Φιλοθέη είναι φυσικοθεραπεύτρια και έχει κουβαλήσει όλα τα λαχανικά από τον κήπο της στην Παλλήνη. Ο Σταμάτης είναι καλλιτέχνης. Η Μαρία τραπεζική υπάλληλος. Ο Στέλιος, ο Γιώργος, η Ευαγγελία και οι άλλοι φίλοι του Άλλου Ανθρώπου έχουν έρθει μέσα στο λιοπύρι και στο καυσαέριο για να ετοιμάσουν 200 μερίδες φαγητό. Ποιοι είναι αυτοί που θα φάνε, ακόμα δεν έχω καταλάβει...

Η μαγειρική προχωράει, έχουν βράσει τα λαχανικά, μπαίνουν οι πένες... οι κοπέλες πάνε δίπλα στο φούρνο να αγοράσουν ψωμί και μετά το κόβουν φέτες σε μια σακούλα. Τα ατομικά αλουμινένια δοχεία μια χρήσης απλώνονται σε σειρές στο τραπέζι και ο Γιώργος με το Σταμάτη αρχίζουν να τα γεμίζουν.  Πλησιάζουν και οι πρώτοι συνδαιτημόνες*. Άλλοι παίρνουν μια μερίδα και κάθονται στο παγκάκι να φάνε... άλλοι παίρνουν 2-3 μερίδες για το σπίτι. Άλλοι έρχονται με τάπερ. Εγώ πλέον έχω κουβεντιάσει αρκετά με τους νέους φίλους μου και παίρνω το θάρρος να συμμετάσχω στη διαδικασία, απλώνοντας χαρτοπετσέτες για να βάζει πάνω ο Στέλιος φέτες ψωμί. Όλα γίνονται πολύ γρήγορα, αποτελεσματικά, αλλά και πολύ φιλικά: με το απαραίτητο καλαμπούρι μεταξύ μας, και με τους συνδαιτημόνες μας. Τα παιδιά της Κοινωνικής Κουζίνας τους γνωρίζουν, αφού κάθε Τρίτη ο Άλλος Άνθρωπος μαγειρεύει στο Μοναστηράκι και όπως μου είπαν, οι μισοί περίπου είναι τακτικοί. Οι σχέσεις τους δεν είναι τυπικές: ρωτάνε ο ένας τον άλλον με ενδιαφέρον για την οικογένεια, για τυχόν προβλήματα υγείας που έχουν...

Η κατσαρόλα κοντεύει να αδειάσει, και μου ζητάνε τα παιδιά να φωτογραφίσω το τραπέζι με τις τελευταίες μερίδες. Η τελευταία τελευταία μερίδα δίνεται τιμητικά σε μένα! Παίρνουν και οι υπόλοιποι της ομάδας τις μερίδες τους και τρώμε όρθιοι, μαζί με τους τελευταίους συνδαιτημόνες μας...

Σε όλα τα παιδιά που γνώρισα εκείνη τη μέρα στο Μοναστηράκι: μόνο και μόνο που μέσα στο λιοπύρι του καλοκαιριού και το κρύο του χειμώνα, είσαστε ΕΚΕΙ κάθε Τρίτη, πιστοί στο ραντεβού σας... που δε λογιαριάζετε ούτε Δεκαπενταύγουστο, ούτε άλλες γιορτές και αργίες (έχει αργία η αγάπη για το συνάνθρωπο; Δεν έχει!)... μόνο αγάπη και σεβασμό. Δεν χρειάζεται να γνωρίζω τίποτα παραπάνω για σας: είναι τιμή μου που σας γνώρισα και που πλέον είμαστε φίλοι και συνοδοιπόροι... και σας υπόσχομαι πως θα τα ξαναπούμε σύντομα. Συνεχίστε την υπέροχη κοινωνική κουζίνα, και εμείς σας παρακολουθούμε και συμμετέχουμε με την αγάπη μας και ό,τι άλλο μπορούμε να προσφέρουμε από μακριά. Να είστε πάντα καλά :-)

*Γιατί αυτό είναι η κοινωνική κουζίνα του Άλλου Ανθρώπου: δεν είναι ελεημοσύνη... δεν είναι "Όλοι Μαζί Μπορούμε" για να ξεπλένονται οι συνειδήσεις από τα λιθαράκια (ή τις κοτρώνες) που έβαλαν στην ανθρωπιστική κρίση που βιώνουμε... δεν είναι επιδοτούμενο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που "έκαψε τον Γιάννη" και τώρα "τον αλείφει λάδι".

 Στην κοινωνική κουζίνα είναι ΟΛΟΙ καλοδεχούμενοι, αλλά όχι ως ευεργέτες και ευεργετούμενοι: ως ΙΣΟΙ. Είμαστε όλοι συνδαιτημόνες. Τρώμε όλοι από την ίδια κατσαρόλα, επικοινωνούμε, μοιραζόμαστε τις σκέψεις και τις αγωνίες μας, κάνουμε το καλαμπούρι μας, φτιάχνουμε "εστίες μόλυνσης" σε ένα σύστημα που θέλει να μας καταπιεί. Είμαστε όλοι ΑΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, με αστείρευτη αγάπη για το συνάνθρωπο, και αισιοδοξία για τη ζωή...

Αν θέλεις κι εσύ να γίνεις Άλλος Άνθρωπος, διάβασε εδώ για την Κοινωνική Κουζίνα που ξεκίνησε ο Κώστας στην Αθήνα και που τώρα έχει εξαπλωθεί σε όλη την Ελλάδα. Μπες κι εσύ στο υπέροχο δίκτυο των άλλων ανθρώπων... Όπως λέει και η Φιλοθέη: αγάπη, αγάπη και μόνο αγάπη!

Η παγίδα των "γαμάτων"

Την ανάρτηση αυτή την οφείλω σε πολύ αγαπημένο πρόσωπο που "μου άνοιξε τα μάτια" σε μια παγίδα που εκτυλίχθηκε πρόσφατα με αφορμή την ημέρα Gay Pride. Είχα σκοπό να γράψω στο Facebook αλλά επειδή θα έβγαινε "σεντόνι" προτίμησα να μοιραστώ τις σκέψεις μου εδώ, και όποιος ενδιαφέρεται και έχει την υπομονή τις διαβάζει.

Κυκλοφόρησε με αφορμή το Gay Pride μια παλιά συνέντευξη του κ. Σιμαρδάνη στην οποία δήλωνε  πως ο ίδιος δεν νιώθει την ανάγκη να υπερασπιστεί την σεξουαλική του ταυτότητα δηλώνοντας περήφανος για αυτή. Σε πρώτη ανάγνωση, πολύ καλά κάνει! Αξιοπρεπέστατος, ζει τη ζωή του, χαίρεται για τις επιλογές του, δεν νιώθει διαφορετικός ή καταπιεσμένος ή στιγματισμένος από αυτές. Σωστά;

Έτσι την πάτησα κι εγώ... "μα πόσο σωστός! Και τι ανάγκη τις έχουμε εκείνες τις "μέρες της γυναίκας, του παιδιού, του πρόσφυγα κ.ο.κ".... κάθε μέρα είναι η μέρα για όλους!!!"

ΣΕ ΕΝΑΝ ΙΔΑΝΙΚΑ ΠΛΑΣΜΕΝΟ ΚΟΣΜΟ, ΝΑΙ. Σ'ΑΥΤΟΝ ΕΔΩ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ, ΟΧΙ.

Πάμε τώρα σε μια άλλη "μέρα": την Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών η οποία δεν πολυακούγεται, αλλά γιορτάζεται τέλος πάντων κάθε χρόνο στις 5 Οκτωβρίου. Ακολουθεί ένας μονόλογός μου, σε μια υποθετική συνέντευξη που θα μου έπαιρνε κάποιος με αφορμή τη μέρα εκείνη:

"Εγώ από το 2007 και μετά έχω κάνει εργασίες με τους μαθητές μου που έχουν παρουσιαστεί σε Πανεπιστήμια και Συνέδρια σε όλο τον κόσμο. Το 2007 παρουσιάσαμε στο ΙΤΕ/ΕΙΧΗΜΥΘ στην Πανεπιστημιούπολη Πατρών. Το  2010, τη χρονιά που ξεκίνησε η κρίση δηλαδή, ήμασταν το μοναδικό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που παρουσίαζε εργασία σε εθνικό συνέδριο για τις ΑΠΕ* υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το 2011 η αφίσα μου για το έργο του σχολείου μας στη Βικιπαίδεια πήρα το πρώτο βραβείο σε Ευρωπαϊκό Συνέδριο καθηγητών STEM** στις Βρυξέλλες. Τον ίδιο χρόνο παρουσίασα Wikipedia workshop σε συνέδριο εκπαιδευτικών στην Πράγα. Δεκέμβρη του 2011 προσκλήθηκα σε φεστιβάλ STEM στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και παρουσίασα με τους μαθητές μου εργασία για τις ανοιχτές τεχνολογίες στην εκπαίδευση. Το 2012 έγραψα 3 άρθρα για την εσπερινή εκπαίδευση σε τοπικά και ευρωπαϊκά μέσα και πήρα το εθνικό βραβείο δημοσιογραφίας για  το "Ευρωπαϊκό Έτος Ενεργούς Γήρανσης και Αλληλεγγύης μεταξύ των Γενεών" σε τελετή στο Μουσείο Μπενάκη. Το 2014 πήραμε το 3ο βραβείο σε μαθητικό συνέδριο με το βίντεο που φτιάξαμε με θέμα τη σχέση Σωματιδιακής Φυσικής και Φιλοσοφίας. Το 2015 πήγα υπότροφος σε συνέδριο στο Μεξικό σε αναγνώριση της δουλειάς που έχω κάνει ως εκπαιδευτικός στα εγχειρήματα Wikimedia και για τον ίδιο λόγο βρέθηκα στην Ιταλία το 2016 και πάλι με υποτροφία. Σε λιγότερο από ένα μήνα θα παρουσιάσω τη δουλειά μας σε συνέδριο στο Εδιμβούργο...."

(όλα αλήθεια είναι. Αναζητήστε το προφίλ μου στο LinkedIn για να μη βάζω συνδέσμους σε κάθε πρόταση).


Αν με ρωτούσαν όμως ποιες ήταν οι συνθήκες που με βοήθησαν στο να τα καταφέρω όλα αυτά και ήμουν ειλικρινής με τον εαυτό μου και τους άλλους, θα συνέχιζα ως εξής:


Έτυχε να μεγαλώσω στη "μέκκα" του δυτικού κόσμου οπότε η ευχέρεια σε δυο γλώσσες ήταν κάτι για το οποίο δεν αγωνίστηκα: ήρθε φυσικά και αναπόφευκτα και με βοήθησε αφάνταστα στη διεθνή μου πορεία. Είμαι πληροφορικός σε μικρή σχολική μονάδα που σημαίνει α) η προετοιμασία μαθήματος για τμήματα 10 κατά μέσο όρο μαθητών είναι πολύ πιο εύκολη διαδικασία και παίρνει λιγότερο χρόνο, όπως και β) η διόρθωση γραπτών στο μάθημα της πληροφορικής είναι επίσης πολύ πιο γρήγορη από τη διόρθωση π.χ. μιας έκθεσης, διαδικασία που έχω ακούσει από φίλους ότι μπορεί να διαρκέσει και μια ώρα. Άρα ένας φιλόλογος σε μεγάλο σχολείο με τμήματα "τριαντάρια" έχει πολύ περισσότερη δουλειά να κάνει στο σπίτι και αν είναι ευσυνείδητος και εργατικός πιθανότατα δεν θα του περισσέψει χρόνος για εργασίες και συνέδρια. Το δε ωράριό μου στο Εσπερινό σχολείο είναι 6-9:15 το βράδυ, κατά πολύ μικρότερο από το ωράριο του ημερήσιου. Μένω σε μικρή επαρχιακή πόλη όπου οι αποστάσεις είναι μικρές και το σχολείο όπου εργάζομαι απέχει 5 λεπτά με τα πόδια από το σπίτι μου, άρα δεν χάνω χρόνο και ενέργεια (και χρήμα εντέλει) σε μετακινήσεις όπως οι περισσότεροι συνάδελφοί μου. 

Έχω το δικαίωμα να προβάλλω τον εαυτό μου λέγοντας "Να, ορίστε όλοι εσείς που φωνάζετε για την κρίση και για τον αντίκτυπό της στην εκπαίδευση, δείτε τι κατάφερα εγώ όλα αυτά τα χρόνια που εσείς κλαίγεστε";;;.

Κατηγορηματικά ΟΧΙ.


Οι "γαμάτοι" των γκέι... οι "γαμάτοι" εκπαιδευτικοί... οι "γαμάτοι" γενικώς καλά κάνουν και είναι γαμάτοι, αλλά όταν μιλάνε δημόσια ας έχουν στην άκρη του μυαλού τους ότι ίσως και άθελά τους στήνουν παγίδες που βολεύουν μια χαρά το σύστημα και ενισχύουν το πανταχού παρόν φαινόμενο του κανιβαλισμού (σε επόμενη ανάρτηση αυτό). Για να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι πατάνε πάνω σε σίγουρο έδαφος το οποίο στρώθηκε από αγώνες, αιματηρούς συχνά, των προγενέστερών τους: εδώ μπορείτε να διαβάσετε μια πολύ καλή τοποθέτηση που ενστερνίζομαι απόλυτα. 

Και το ηθικό δίδαγμα: Ζήστε γαμάτα! Αλλά μην ξεχνάτε ότι κάποιοι πριν από σας γαμήθηκαν για να είστε εσείς γαμάτοι...

*ΑΠΕ = Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας
**STEM = Science Technology Engineering Mathematics, τουτέστιν Φυσικές Επιστήμες - Τεχνολογία - Επιστήμη Μηχανικού - Μαθηματικά

Πλυντηρίου επισκευές συνέχεια: παραγγέλνουμε και τοποθετούμε ανταλλακτικό μεντεσέ

Στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση είχα αναφέρει ότι εκκρεμούσε η επισκευή του μεντεσέ της πόρτας του πλυντηρίου...

Όμως χρειάστηκε να κάνω και μια "light επανάληψη" της προηγούμενης επισκευής: πώς γίνεται το πλυντήριο να δούλευε 12 συναπτά έτη χωρίς να βουλώσει μια φορά η αντλία και μέσα σε δυο μήνες βούλωσε δυο φορές, μόνο ο Μέρφι το ξέρει... δεν αντλούσε πάλι τα νερά οπότε με άλλη μαεστρία πλέον έκανα την ίδια διαδικασία για να αφαιρέσω αυτό που ήταν τελικά μια μπάλα από χνούδι:

Μόνο που αυτή τη φορά σταμάτησα εκεί που εντόπισα την αιτία του προβλήματος (δλδ δεν έλυσα τους σωλήνες από τον κάδο για να φτάσω πιο μέσα). Το πλυντήριο λειτούργησε και πάλι κανονικά.
Πάμε τώρα για τη συνέχεια:


Βρίσκουμε το ανταλλακτικό

Καταρχάς, το βασικό πρώτο βήμα για να ξεκινήσουμε είναι να ξέρουμε πού γράφει ποιο είναι το ακριβές μοντέλο του πλυντηρίου, για να βρούμε στη συνέχεια το κατάλληλο ανταλλακτικό. Η πληροφορία αυτή είναι συνήθως σε πινακίδα στην εσωτερτική πλευρά της πόρτας:

Γουγκλάρουμε λοιπόν εν προκειμένω PITSOS WFDPΙ61GR και ψάχνουμε τιμές και διαθεσιμότητα. Για παλιά μοντέλα το πιθανότερο είναι να βρείτε κάποιο συμβατό κομμάτι και όχι γνήσιο ανταλλακτικό: ακόμα καλύτερα, αφού θα το βρείτε πολύ πιο φτηνό! Τα σοβαρά και αξιόπιστα site δε ρισκάρουν να σας δώσουν λάθος πληροφορία και να μείνετε δυσαρεστημένοι (και να το πείτε σε 5-6 γνωστούς σας με τη γνωστή πολλαπλασιαστική επίδραση της αρνητικής κριτικής). Παράγγειλα τελικά το ανταλλακτικό από την εταιρία Ransom Spares στην Αγγλία με συνολικό κόστος γύρω στα 20 Ευρώ. Ήρθε σε περίπου 3 εβδομάδες, παρέα με μια δωροεπιταγή  για γενναία έκπτωση σε κρασιά (άχρηστη σε μένα, χρήσιμη στην κόρη που σπουδάζει στο Μάντσεστερ ;-).

Το ανταλλακτικό. Το original που γράφει έχει νόημα, αφού τα Πίτσος είναι γενικώς συμβατά με Bosch και Siemens...

Αν και λειτουργούσε το πλυντήριο, η πόρτα "κρεμόταν" στον αέρα αφού είχε σπάσει το κάτω μέρος του μεντεσέ.

Τοποθέτηση

Πανεύκολη! Το μυστικό είναι το κατσαβίδι Torx: χωρίς αυτό μάλλον δε γίνεται δουλειά στα παλιά PITSOS... και στην πόρτα έχουν βίδες-"αστερίσκους". (αν δεν έχετε πηγαίντε στο Leroy Merlin - από εκεί πήρα τα δικά μου - ή σε κάποιο μαγαζί με εργαλεία και αγοράστε ένα σετ, δεν κάνει πάνω από 10 Ευρώ και με την πρώτη επισκευή έχει κάνει απόσβεση)

Το κατσαβίδι που θα κάνει τη δουλειά

Η συσκευασία δεν είχε οδηγίες αλλά δεν χρειάζονται: ξεβιδώνουμε πρώτα τις βίδες που ενώνουν την πόρτα με το πλυντήριο και την ανασηκώνουμε ελαφρώς για να ξεκουμπώσει. Αφού την αφαιρέσουμε ξεβιδώνουμε τις βίδες στην εσωτερική επιφάνεια της πόρτας και ανασηκώνουμε το "δαχτυλίδι" για να αφαιρέσουμε το σπασμένο μεντεσέ.

Αφαιρούμε το σπασμένο μεντεσέ.

Στη συνέχεια τοποθετούμε τον καινούργιο στη θέση του και τον περιστρέφουμε προς τα έξω για να βιδώσουμε ξανά στη θέση του το εσωτερικό δαχτυλίδι.  
Η υπεροχή της γυναίκας-μάστορα: βλέπει το ξεμοντάρισμα ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να καθαρίσει σαπούνια, βρωμιές και άλατα που δεν είναι προσβάσιμα σε κανονική λειτουργία :)

Το ανταλλακτικό "κουμπώνει" τέλεια στη θέση του.

Βιδώνουμε το εσωτερικό δαχτυλίδι αφού πρώτα καθαρίσουμε την πόρτα από σαπούνια και άλατα ετών...

Οι βίδες ήταν άσπρες από τα άλατα, με λίγο Βιοκάλ καθάρισαν μια χαρά

Τέλος βιδώνουμε την πόρτα στο πλυντήριο και ελέγχουμε αν κλείνει σωστά. Συνολικός χρόνος: 20 λεπτά (μαζί με το καθάρισμα).

Η επισκευή ολοκληρώθηκε με επιτυχία:)

Συμπέρασμα
Με 20 Ευρώ και 20 λεπτά χρόνου, η δουλειά έγινε σωστά και νοικοκυρεμένα. Ο τεχνικός πόσα θα ζητούσε και πόσων καρδιναλίων ύφος θα φορούσε, δεν θα μάθω ποτέ:-)

Σε λίγο ξημερώνει η τελευταία μέρα του 2016... χαρούμενη κι εγώ (όπως και όλη η υφήλιος) που φεύγει ένας δύσκολος χρόνος, λες και ο επόμενος θα συνοδεύεται από εγγύηση ποιότητας... Η επόμενη ανάρτηση θα ονομάζεται "Αντί Ευχών"... εντός ολίγων ημερών!