Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

Αγαπητό κατάστημα που τοποθέτησες μη-ορθολογική βάση για ποδήλατα και "δεν τρέχει τίποτα"...


Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από την προηγούμενη ανάρτησή μου σχετικά με οδηγό που πάρκαρε παράνομα σε διάβαση ΑμΕΑ και προκάλεσε περιττή ταλαιπωρία σε συνάνθρωπό του, που συνέβη νέο περιστατικό περιττής ταλαιπωρίας, από απερίσκεπτη ενέργεια καταστήματος αυτή τη φορά. Το άτομο που αυτή τη στιγμή ταλαιπωρείται με μώλωπες και πόνους σε τρία σημεία του σώματός του είναι η θεία μου, ηλικίας 82 ετών.

Το συμβάν
Το σουπερμάρκετ My market στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς αποφάσισε να εξυπηρετήσει τους ποδηλάτες πελάτες του, εγκαθιστώντας στο χώρο πάρκινγκ έξω από το κατάστημα μια βάση για ποδήλατα. Κανείς δεν αμφισβητεί πως ήταν μια πολύ καλή σκέψη! Όμως από τη σκέψη στην πράξη χρειάζεται μελέτη, πρόβλεψη και επιτήρηση... και εξηγώ αμέσως τι εννοώ:

Ο χώρος όπου εγκαταστάθηκε η βάση χρησιμοποιείται από τους πελάτες για να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους. Συγκεκριμένα, τα αυτοκίνητα παρκάρουν καθ'όλο το μήκος της πρόσοψης και κάθετα σε αυτήν, με διαγράμμιση που οριοθετεί τις θέσεις στάθμευσης. Όταν λοιπόν στη μέση των θέσεων για αυτοκίνητα παρεμβάλλεται μια βάση ποδηλάτων, θεωρείται αυτονόητο ότι οι υπεύθυνοι του καταστήματος θα έχουν κάνει πρόβλεψη ώστε να καταργηθεί η προϋπάρχουσα θέση για ένα αυτοκίνητο προκειμένου να εξυπηρετηθούν πέντε ποδήλατα. Αυτό θα ήταν το αναμενόμενο και λογικό για μια σωστά μελετημένη παρέμβαση. Όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο; Σαφώς και όχι, αφού καμία πρόβλεψη δεν έχει γίνει για την τοποθέτηση ενημερωτικής πινακίδας και/ή φυσικού εμποδίου ώστε να αντιληφθούν οι οδηγοί ότι απαγορεύεται να σταθμεύουν έμπροσθεν της βάσης. Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν μονίμως να υπάρχει αυτοκίνητο παρκαρισμένο εκεί, δημιουργώντας διπλό πρόβλημα: αφενός αχρηστεύεται η βάση, αφού δεν μπορεί βέβαια να προσεγγίσει ποδηλάτης ώστε να αφήσει εκεί το ποδήλατό του, αφετέρου ο διάδρομος που απομένει μεταξύ της ράμπας εξόδου από το κατάστημα και των σταθμευμένων αυτοκινήτων - ο οποίος χρησιμοποιείται από τους οδηγούς προκειμένου να περάσουν με τα ψώνια τους στο αυτοκίνητό τους - στο σημείο αυτό είναι τόσο στενός, που εγκυμονεί κίνδυνο να σκοντάψει κανείς πάνω στη βάση και να τραυματιστεί. Αυτό ακριβώς συνέβη στη θεία μου, και από τύχη και μόνο δεν τραυματίστηκε σοβαρά: "γλίτωσε" με μώλωπες στα χέρια, στο στέρνο και στα πόδια.

Ιδού η βάση στήριξης ποδηλάτων, μπροστά από τη ράμπα εισόδου του καταστήματος. Όλα δείχνουν όμορφα και φιλικά προς τους ποδηλάτες και τα άτομα με κινητικά προβλήματα... η δε διαγράμμιση του τάπητα οριοθετεί τις θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων. 



Πλάγια όψη της βάσης. Είναι έτοιμη να υποδεχτεί ποδηλάτες... σωστά;
Χώρος ελεύθερος υπάρχει για να προσεγγίσουν τα ποδήλατα... σωστά;


Διάδρομος επαρκής για να μετακινηθούν οι οδηγοί προς τα οχήματά τους, χωρίς να αναγκαστούν να βγούν με το καρότσι του σουπερμάρκετ στο δρόμο... σωστά;
Πέντε μόλις λεπτά διήρκεσε η ιδανική εικόνα. Εδώ φαίνεται το αυτοκίνητο που πλησιάζει για να παρκάρει μπροστά από τη βάση των ποδηλάτων. Φταίει ο οδηγός; Δεν νομίζω, αφού διαγράμμιση της θέσης για να παρκάρει υπάρχει. Προειδοποίηση ή/και εμπόδιο που να σηματοδοτεί ότι πλέον δεν μπορεί να σταθμεύσει εκεί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Ο διάδρομος δεν λειτουργεί για τους πεζούς, με κίνδυνο ατυχημάτων... και τα ποδήλατα φυσικά δεν μπορούν πλέον να προσεγγίσουν. Αυτή είναι και η εικόνα που θα συναντήσει ο επισκέπτης του καταστήματος στις ώρες λειτουργίας του, ειδικά σε ώρες και μέρες αιχμής. Και αναρωτιέμαι: δεν τα σκέφτηκαν όλα αυτά οι υπεύθυνοι; Και άντε δεν τα σκέφτηκαν... δεν τα παρατήρησαν όσο καιρό υπάρχει η εγκατάσταση, ώστε να προβούν σε διορθωτικές ενέργειες; Έπρεπε να συμβεί ατύχημα;;;

Λίγες μέρες μετά, έχοντας αγανακτήσει από τους πόνους, επισκέφτηκε η θεία μου το κατάστημα ώστε να διαμαρτυρηθεί για την παράλογη αυτή διευθέτηση που της προκάλεσε περιττή ταλαιπωρία. Ο υπεύθυνος του καταστήματος δεν έδειξε το αναμενόμενο ενδιαφέρον και απλά την καθησύχασε ότι θα το εξετάσουν το θέμα.

Εδώ ο μώλωπας στο μπράτσο της θείας μου. Έχει και στα πόδια, αλλά και τραυματισμό στο στέρνο. Περιττή ταλαιπωρία, εκεί που με λίγο κοινό νου θα αντιμετωπιζόταν το πρόβλημα ΠΡΙΝ συμβεί ατύχημα. Γιαυτό, υπεύθυνοι του Mymarket, κάντε το έστω και μετά, προκειμένου να αποφευχθούν στο μέλλον παρόμοια περιστατικά!!!

Όμως επειδή φοβάμαι ότι μέχρι να αντιληφθούν ότι έχουν εγκαταστήσει στον χώρο τους - άθελά τους βέβαια! - έναν δημόσιο κίνδυνο για τον ανυποψίαστο πελάτη, θα έχουν συμβεί κι άλλοι τραυματισμοί (ενδεχομένως και πολύ πιο σοβαροί!)... προβαίνω στη δημοσίευση της παγίδας αυτής αφενός μεν για να ενημερωθούν οι πελάτες του εν λόγω καταστήματος και να προσέχουν, αφετέρου δε για να ευαισθητοποιηθούν οι υπεύθυνοι για την παγίδα και να την εξαλείψουν πάραυτα, φροντίζοντας για την ορθολογική μελέτη της εξυπηρέτησης ποδηλάτων και διευθέτησης των χώρων στάθμευσης του καταστήματος. Όπως και στην προηγούμενη ανάρτησή μου, δεν υπάρχει εκ μέρους μου καμία διάθεση εκδικητικότητας ή ποινικής δίωξης για το ατύχημα. Όμως δεν ανέχομαι να παραμένω απλός θεατής σε απερίσκεπτες ενέργειες που βάζουν σε κίνδυνο συνανθρώπους μου.

(Ως εκ τούτου, δυστυχώς προβλέπω ότι οι αναρτήσεις στο μπλογκ μου που θα καταλήγουν "και δεν τρέχει τίποτα" τελειωμό δεν θα έχουν...)

Το παρόν θα κοινοποιηθεί στα τοπικά ΜΜΕ με την παράκληση για δημοσίευση.

Με εκτίμηση,

Μίνα Θεοφιλάτου
Ηλεκτρολόγος Μηχ/κός & Μηχ/κός Η/Υ
Καθηγήτρια Πληροφορικής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Αργοστόλι, Κεφαλονιά

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Αγαπητέ οδηγέ που πάρκαρες παράνομα σε ράμπα ΑμΕΑ και "δεν τρέχει τίποτα"...

Παρκάρεις παράνομα μπροστά σε ράμπα για ΑμΕΑ με κινητικά προβλήματα;

"Ε, και τι έγινε; Σιγά μην θέλει να περάσει κανένα καροτσάκι όσο θα κάνω εγώ τη δουλειά μου. Όλοι το κάνουν! Εγώ τι φταίω;" απαντάς;

ΦΤΑΙΣ. Για μια τεράστια και εντελώς περιττή ταλαιπωρία ενός ανθρώπου που δεν είναι καν σε καροτσάκι. Και θα εξηγήσω αμέσως τώρα τι προκάλεσες, και χωρίς καμία εκδικητικότητα... θα σε παρακαλέσω απλά ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙΣ!!!! Ούτε εσύ, ούτε ΚΑΝΕΝΑΣ από εσάς που νομίζετε ότι "έλα μωρέ, σιγά, δεν τρέχει τίποτα"!!!

Το συμβάν

Πέμπτη 19/4/2018, δυο το μεσημέρι, σε μια οποιαδήποτε ελληνική πόλη. Μια παρέα τριών ατόμων βρίσκεται σε εκδρομή στην πόλη, και προσπαθεί να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο για να επισκεφτεί το μουσείο. Κανείς από τους τρεις δεν είναι σε αναπηρικό αμαξίδιο: και οι τρεις περπατούν "σχεδόν" φυσιολογικά. Λέω "σχεδόν", γιατί οι δυο από τους τρεις έχουν ελαφρές κινητικές αναπηρίες, ενώ ο ένας από τους τρεις έχει και μεγάλο βαθμό μυωπίας.

Φτάνουν στη ράμπα. Μπροστά στη ράμπα είναι παρκαρισμένο παράνομα το αυτοκίνητό σου. Το πρώτο άτομο εντοπίζει εγκαίρως τον κίνδυνο και κάνει αριστερά για να αποφύγει τη ράμπα, ώστε να περάσει στη συνέχεια απέναντι περνώντας ανάμεσα σε αυτό και τον κάδο αποριμμάτων*.



Το σημείο του ατυχήματος: μια πολύ κοινή εικόνα σε κάθε ελληνική πόλη...


Το δεύτερο άτομο - αυτό με τη μυωπία - δεν αντιλαμβάνεται εγκαίρως τον κίνδυνο και στην προσπάθειά του μετά να παρακάμψει τη ράμπα, σκοντάφτει και πέφτει έχοντας "γυρίσει" το πόδι του. ΕΥΤΥΧΩΣ ήμουν δίπλα και πρόλαβα να πιάσω το κεφάλι του πριν σκάσει στο τσιμέντο, και έτσι αποφύγαμε τα χειρότερα.

Η πόλη σου για καλή μας τύχη έχει και ευγενικούς και ευαίσθητους πολίτες, οι οποίοι προσέτρεξαν αμέσως να βοηθήσουν. Σηκώσαμε τον τραυματία και τον μεταφέραμε στα πλησιέστερα σκαλοπάτια. Από το τηλέφωνό του καλεί ο συμπολίτης σου το 166 και προσφέρεται να μείνει μαζί μας μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο. Τον ευχαριστήσαμε και του είπαμε ότι είμαστε εντάξει, θα τα καταφέρουμε. Μέσα σε 10 λεπτά έχει φτάσει το ασθενοφόρο και μας μεταφέρει στο γενικό νοσοκομείο της πόλης σου... εκεί που δουλεύεις παρεμπιπτόντως: το γνωρίζω επειδή πριν φύγουμε από τον τόπο του συμβάντος φρόντισα να φωτογραφίσω το παρμπρίζ του αυτοκινήτου σου**.

Στο νοσοκομείο μάς αντιμετώπισαν με ευγένεια και αμεσότητα. Ο ορθοπαιδικός μάς έδωσε παραπεμπτικό για το ακτινολογικό. Η ακτινογραφία έδειξε "αμφισφύριο κάταγμα", και ο ορθοπαιδικός μάς ενημέρωσε ότι κανονικά θέλει χειρουργείο! Μπορείς να φανταστείς την ταραχή μας. Ο γιατρός κατάλαβε τη δύσκολη θέση μας - τρία άτομα σε ξένη πόλη, αντιμέτωποι με ένα τόσο δύσκολο ενδεχόμενο - και μας πρότεινε να πάμε στην αίθουσα γύψου για να επιχειρήσει ανάταξη του κατάγματος. Οδυνηρή διαδικασία για τον άνθρωπό μας, αφού έγινε χωρίς αναισθησία... όμως η ακτινογραφία μετά την ανάταξη έδειξε ότι το κάταγμα είχε μπει σε καλή θέση, και με το πόδι στο γύψο, και παυσίπονα - αποφόρτιση, θα γινόταν καλά σε ενάμιση μήνα. Φεύγοντας, πήραμε ενημερωτικό σημείωμα για να κατατοπιστούν οι γιατροί της Κεφαλονιάς που θα αναλάμβαναν στη συνέχεια την παρακολούθηση του τραυματία μας.

Περιμένοντας να μεταφερθούμε ξανά στο ακτινολογικό, για να δούμε αν πέτυχε η ανάταξη. 


Επιστρέψαμε με ταξί στο ξενοδοχείο μας στο κέντρο της πόλης, και οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου μάς βοήθησαν να ανεβάσουμε τον άνθρωπό μας στα σκαλιά της εισόδου, να ανεβούμε με το ασανσέρ στον πρώτο όροφο και να τον μεταφέρουμε στο δωμάτιό του στο τέρμα του διαδρόμου. Ευτυχώς η αγορά ήταν ανοιχτή το απόγευμα, οπότε μπορέσαμε να προμηθευτούμε πατερίτσες. Την επόμενη μέρα έπρεπε να επιστρέψουμε στην Κεφαλονιά. Φαντάζεσαι την ταλαιπωρία να μπαίνουμε σε ταξί, λεωφορείο***, ξανά ταξί, πλοίο, ξανά λεωφορείο και ξανά ταξί με άτομο που είχε το πόδι του σε γύψο και δεν επιτρεπόταν να το πατήσει καθόλου. Φαντάζεσαι επίσης τη στεναχώρια όλων μας, που αντί να επιστρέφουμε ανανεωμένοι και ξεκούραστοι από το ταξίδι μας, είχαμε υποστεί μιαν εντελώς περιττή ταλαιπωρία, με "μέλλον" μπροστά της. Χώρια τα περιττά έξοδα για ταξί, πατερίτσες, φάρμακα κ.ο.κ.

Πες μου λοιπόν, οδηγέ που πάρκαρες παράνομα στη διάβαση αναπήρων, και που προκάλεσες εν αγνοία σου ατύχημα σε έναν άνθρωπο (τον οποίον από ειρωνεία της τύχης μπορεί και να συνάντησες μετά στον χώρο της εργασίας σου!)... αν είχες τη δυνατότητα να γυρίσεις πίσω το χρόνο, θα πάρκαρες ξανά στην ίδια θέση;;; Είμαι βέβαιη πως η απάντησή σου είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ.

Εμείς δεν θέλουμε τίποτα από σένα! Ούτε την τροχαία καλέσαμε - όπως μας παρότρυναν κάποιοι περαστικοί - ούτε έχουμε κανένα συναίσθημα εκδικητικότητας απέναντί σου. Ένα μόνο πράγμα ζητάμε από σένα, καθώς και από κάθε οδηγό που απερίσκεπτα, και εντέλει αναίσθητα, μπλοκάρει με το αυτοκίνητό του ράμπες για άτομα με κινητικά προβλήματα. Και θα το γράψω με ΤΕΡΑΣΤΙΑ κεφαλαία, bold και υπογράμμιση για να μην το ξεχάσεις ποτέ:

ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΑΡΚΑΡΕΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΜΠΡΟΣΤΆ ΣΕ ΡΑΜΠΑ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΘΕΙ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΑΣ. ΔΕΣΜΕΥΣΟΥ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ. 

Αν μη τι άλλο, μην ξεχνάς ότι την επόμενη φορά μπορεί να βρεθεί ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΣ στη θέση του δικού μας...


Φιλικά και ανθρώπινα,

Μίνα Θεοφιλάτου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός & Μηχανικός Η.Υ. / Καθηγήτρια Πληροφορικής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Αργοστόλι, Κεφαλονιά


*δεν είμαστε υποχρεωμένοι οι πεζοί να κάνουμε πατέντες για να βρούμε εναλλακτική διαδρομή από ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΕΣ. Κανονικά θα έπρεπε ΕΠΙΤΟΠΟΥ να καλέσουμε την τροχαία και να απαιτήσουμε την αντιμετώπιση εκ μέρους τους της παγίδας που μας έστησες...

**και την πινακίδα σου: δεν θα την χρησιμοποιήσω για κανέναν άλλο λόγο παρά για να σε βρω και να σου στείλω την ανάρτηση αυτή, με την ελπίδα πως θα καταλάβεις το λάθος σου και ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙΣ, επειδή δεν θα θελήσεις να υποβληθεί ξανά συνάνθρωπός σου σε περιττή ταλαιπωρία εξαιτίας της απερισκεψίας σου.

***δες εδώ τις φωτογραφίες των δυο - ναι, όχι μια αλλά ΔΥΟ πλατφόρμες για τη διευκόλυνση των ατόμων με κινητικά προβλήματα - στο ΚΤΕΛ της πόλης σου. Όμως καμία από τις δυο δεν λειτουργεί, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να κατέβει ο άνθρωπός μας όλα αυτά τα σκαλιά χοροπηδώντας στο ένα πόδι. Σαν ελάχιστο δείγμα κατανόησης και συμπαράστασης στο συνάνθρωπο, μπορείς να διαμαρτυρηθείς στους υπεύθυνους του ΚΤΕΛ της πόλης σου ώστε να επισπεύσουν την επισκευή  του ενός τουλάχιστον από τα δυο συστήματα εξυπηρέτησης ΑμΕΑ με κινητικά προβλήματα. Εμείς πλέον είμαστε μακριά: σε σένα επαφίεται η μέριμνα για να μην ξαναταλαιπωρηθεί άτομο με κινητικά προβλήματα στο ΚΤΕΛ της πόλης σου! Και όταν λέω "εσένα", εννοώ όλους εσάς που χρησιμοποιείτε το ΚΤΕΛ της πόλης: όπως έχω ξαναγράψει σε αυτή την ανάρτηση, ακόμα κι αν δεν σας απασχολεί η κοινωνική ευαισθησία... σκεφτείτε απλά ότι την επόμενη φορά μπορεί να είναι δικός σας άνθρωπος εκείνος που θα αναγκαστεί να κάνει "πατέντες" για να φτάσει στο λεωφορείο του! Δεν είναι εξοργιστικό να υπάρχει η υποδομή, αλλά να μη λειτουργεί;;;








Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Γέροντας Ισίδωρος Ο Αγιορείτης: "δεν προσκύνησες την πετσέτα; δεν έχεις πίστη!"

Σήμερα θα μοιραστώ μια εμπειρία προσωπική... έχει να κάνει με έναν γέροντα του Αγίου Όρους, που αν τον αναζητήσετε θα δείτε πιστούς να τον εκθειάζουν για τα σοφά του λόγια, τα θαύματα που έχει επιτελέσει και την ταπεινότητα που τον διακρίνει. Είχα αρχικώς σκοπό να γράψω στο Facebook, ωστόσο διαπιστώνοντας ένα τεράστιο κενό στο Ίντερνετ όσον αφορά τον εν λόγω γέροντα, αποφάσισα την ιστορία αυτή να την κάνω ανάρτηση στο μπλογκ μου. Ίσως κάποιος άλλος να έζησε παρόμοια εμπειρία με τη δική μου, και να νιώθει "περίεργα" που δεν ένιωσε κανένα από τα υπέροχα συναισθήματα που περιγράφουν οι εκατοντάδες πιστοί-επισκέπτες του γέροντα: ελπίζω λοιπόν να σκοντάψει πάνω στην ανάρτηση αυτή, και να καθησυχάσει τον εαυτό του ότι δεν είναι τρελός.




Ο γέροντας Ισίδωρος έχει και πλαστικοποιημένη business card: φωτογραφία μπροστά...


...τα στοιχεία του στην πίσω όψη. Έχει και σελίδα στο Facebook, για όποιον ενδιαφέρεται... 
Πάνε 5-6 χρόνια, μπορεί και παραπάνω. Ήμουν στην Αθήνα για δουλειές. Μια φίλη μου, με την οποία γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια, μου είπε πως θα πήγαιναν με την αδελφή της το απόγευμα σε ένα διαμέρισμα κάπου στα Πατήσια, όπου φιλοξενείται ένας γέροντας από το Άγιο Όρος που έχει κατέβει στην πόλη για μερικές μέρες, και δέχεται πιστούς για να τους δώσει την ευχή του. ΟΚ, δεν είχα κάτι καλύτερο να κάνω, οπότε δεν έχανα τίποτα με το να πάω μαζί τους. Φτάνουμε στην πολυκατοικία, "Γέροντας Ισίδωρος" στο κουδούνι, χτυπάμε, ανεβαίνουμε στον όροφο και μας υποδέχονται δυο χαμογελαστές κυρίες. "Περάστε μέσα, και θα σας φωνάξουμε εμείς όταν έρθει η σειρά σας". Σε ένα μεγάλο σαλόνι κάθονταν σε καναπέδες και καρέκλες γύρω στα 50 άτομα κάθε ηλικίας: μεγάλοι, μικροί, παιδιά... κάποιοι ήταν με πατερίτσες, άλλοι καλοντυμένοι, άλλοι με φόρμες, γενικά ένα ετερόκλητο πλήθος που έπιανε όλες τις κοινωνικές και "μορφωτικές" τάξεις. Θύμιζε ιατρείο μεγαλογιατρού (π.χ. εμένα προσωπικά μου θύμισε το ιατρείο του Σουκάκου την εποχή που ήταν καθηγητής στα Γιάννενα). Με τόσο συνωστισμό, προτιμήσαμε να καθίσουμε έξω στο μπαλκόνι, παρακολουθώντας ωστόσο τις κυρίες - που κάθε τοσο έβγαιναν με δίσκους μπισκότων και αναψυκτικών - ώστε να μη χάσουμε τη σειρά μας. Όλοι περίμεναν υπομονετικά, από το κασετόφωνο μέσα στο σαλόνι ακούγονταν κάτι παράξενες ψαλμωδίες χωρίς λόγια ... έτσι πέρασαν δυο (!!) ώρες, ώσπου έρχεται επιτέλους η στιγμή που θα μπούμε στο δωμάτιο όπου βρίσκεται ο Γέροντας. Μας οδηγεί η κυρία στο υπνοδωμάτιο και κλείνει την πόρτα. Ο Γέροντας ήταν ξαπλωμένος σε ένα απλό μονό κρεβάτι, εμείς καθίσαμε στο απέναντι κρεβάτι και σε καρέκλες δίπλα του. Συστηθήκαμε, και μας ζήτησε να του πούμε την "ιστορία" μας. Ξεκίνησα πρώτη... ήταν σχετικά πρόσφατη η περιπέτεια υγείας της αδελφής μου, οπότε μίλησα για την ταλαιπωρία της οικογένειάς μου. Δίπλα του είχε ένα πανί, το σηκώνει και μου λέει "αυτή η πετσέτα ήταν του Γέροντα Παΐσου. Μύρισέ την να δεις τι ευωδιά βγάζει". Παίρνω την πετσέτα, τη φέρνω τόσο κοντά στη μύτη μου όσο να τη μυρίσω, και την αφήνω μετά στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι.

Ο Γέροντας:

"Την πέταξες την πετσέτα ε; Τόση είναι η πίστη σου!"

Εκείνη τη στιγμή σηκώθηκα όρθια, και λέω στις φίλες μου "συγγνώμη, αλλά εγώ δεν έχω καμία δουλειά εδώ. Συνεχίστε εσείς, εγώ φεύγω και θα σας περιμένω κάτω. Άντε γεια"

Έφυγα τρέχοντας. Περίμενα κάτω κάνα μισάωρο, κατέβηκαν οι φίλες μου και φύγαμε να πιούμε έναν καφέ. Τους εξήγησα γιατί δεν άντεξα, δεν συμφωνούσαν ωστόσο δεν στάθηκε το συμβάν αιτία για ρήξη στη σχέση μας.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να εμβαθύνω άλλο στο θέμα... ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ή όχι, να λατρεύει πετσέτες και κάλτσες ή όχι κ.ο.κ. Εγώ δεν ήμουν προετοιμασμένη να κριθώ για την πίστη μου από το πώς θα φερόμουν σε ένα κομμάτι ύφασμα. Πάντως για να είμαι δίκαιη, πρέπει να ήταν εξίσου απροετοίμαστος ο γέροντας για το ενδεχόμενο πιστού να μην θέλει να αγκαλιάσει την πετσέτα, να τη φιλήσει και να την τρίψει πάνω του για να πάρει λίγη από την ευωδιά και την ευλογία της...

Αξίζει όμως να σταθώ σε ένα μόνο σημείο από εκείνα που διάβασα στην πληθώρα αναρτήσεων για το Γέροντα Ισίδωρο στο Ίντερνετ: συμβουλεύει τους πιστούς να έχουν "πίστη, ελπίδα, δύναμη κ.ο.κ.... και να μην πιστεύουν σε όσα λέγονται για το Βατοπέδι". Δηλαδή: ανάμεσα στις αναμενόμενες συμβουλές του με την ιδιότητα εκπροσώπου της θρησκείας, παρεμβάλλει και ένα πολιτικό σκάνδαλο, η δικαιοδοσία του οποίου ανήκει στη δικαστική εξουσία του κράτους. Σαν να λέει ένας εκπρόσωπος του ΟΣΦΠ (ή της Nottingham Forest, εδώ που τα λέμε) "ο Ολυμπιακός είναι δύναμη, είναι έμπνευση, είναι ελπίδα κ.ο.κ.... αλλά μην πιστεύετε ότι ο Μαρινάκης είναι μπλεγμένος με εμπόριο ναρκωτικών". Ουδέν περαιτέρω σχόλιο.

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

Why is an engineer passionately translating medical content on Greek Wikipedia?

In October 2017 I was admitted to an Athens hospital to have my gall bladder removed. Naturally, I had gone through all the necessary screening, and taken the special precautions due to the fact that I have a VP shunt in my head (meaning, I can't have surgery in a hospital without a neurosurgical ward, which meant the local hospital was out of the question). And naturally, I had read up on the laparoscopy procedure that would be applied. Having examined numerous Greek medical sites, including the cholecystectomy article on Greek Wikipedia, I was wheeled into the operation room in a cheerful mood, knowing that the whole procedure would only take a couple of hours... and convinced I would have no pain or complications and be released the next day, or couple of days at most. Surgery went perfectly well, and soon I was cheerfully chatting away with friends who had come to visit in my room... until around 9 pm, when the anaesthesia wore off and the pain started. Alright, I was expecting pain in the area of the incisions.. but this felt like my right arm was being chopped off at the shoulder. WHAT is this about??? When I asked the nurse, she casually replied:
- "Oh don't worry, it's because the gas they inflated into your abdomen for the laparoscopy is escaping, and pain in the right shoulder is quite common".
-  "Thank you Greek Internet for giving me the whole story", I thought.

Next day, complications set in: bile leak. WHAT is that??? None of the sites I had visited made any mention of it. So, naturally, I looked it up on my smartphone... and got scared stiff. This looked like a serious complication, and it was happening to me, and I had no idea what to expect. But I'm a rational person, so I'm not going to go crazy reading medical journals on case studies of bile leakage: I resorted to my e-mail network of friendly doctors whom I have met along the course of my family's complicated medical history. The friendly doctor told me what to watch out for and reassured me that the quantities of bile leak I was reporting to him were not alarming, but it did make sense that they were keeping me in to be monitored for several days. After a week the leaking stopped, but they had me stay in for another week just to make extra sure I wouldn't be having any issues in the peritoneum, which is where the bile was leaking (and which also happens to be where the shunt drains excess fluid from my brain). I am SO grateful that I had such excellent care from such diligent health professionals of the free and public Greek NHS*.

As the second week I was fully mobile and hospitalization was merely precautionary, I used the free time to start working on a project that I was contemplating for over a year, and which made even more sense after discovering first-hand how lacking impartial and reliable medical information is on the Greek Internet: translating medical content on the Wikimedia Projects into Greek. First step was to contact James Heilman from the WikiProject Medicine group. When we met in Esino Lario in 2016, he encouraged me to help them get the Wikimed offline app available in Greek. The time had come for me to begin.

The "office" I set up in my hospital room at "Red Cross Korgialeneio - Mpenakeio General Hospital" in Athens, Greece. Using my mobile phone and data plan as a wifi hotspot, I started by translating labels and descriptions of Wkidata medical items into Greek.

Five months later and I'm obsessed... I've made over a thousand edits, learned a lot along the way, and almost every day I discover a new reason that makes it even more meaningful .

But surely... wouldn't this kind of work be best assumed by a doctor, or someone in the healthcare field? Not an engineer! "What do you know about medicine?," I've been asked. And then they add the inevitable cliche: "and on Wikipedia? How reliable is a site where ANYONE can edit?"

The answer is: 
quite reliable. More than you may think.

I've been using the Wikimedia projects in my teaching for eleven years, and two years ago I trained mentally-ill patients to edit Wikipedia as an alternative therapy approach (more about Wikitherapy here). One of the main reasons I'm so passionate about the Wikimedia movement is that money-making is not involved anywhere in the process: from the cookie-free, ad-free interface to the five pillars of Wikipedia, this is about as impartial and commercial-free as you can get on the Internet.

So, to go back to the cholecystectomy... I re-visited the Greek article and looked at its history. One of the usernames seemed familiar: bingo, it was the name of the doctor whose site was #4 in my Google search. This surgeon has a private practice, so he needs to "advertise" laparoscopy as being painless and complication-free: the title of his page says "no pain or bleeding". Since he's been editing the Wikipedia article, he's obviously using the same story. 

Obviously, there is nothing I can do about this surgeon misleading people on his personal website... nor is it advisable to remove the content he added to the Wikipedia article, as he's not actually lying: just that he's giving half of the story. What I can do is give the other half. By adding and referencing the pain and complications that I experienced first-hand. Because if I had known the issues beforehand,  I would have been better prepared. So now that I have fully recovered, improving the article is the next priority on my Wikipedia to-do list... because I feel it's my duty to protect future patients who will want the full story.

There is a lot of value that a layman, albeit impartial, editor can add to Wikipedia. And that is why Wikipedia is nothing short of a knowledge revolution. And we need revolutions. Especially in a country that has been devastated by eight years of cruel austerity, and a consequent humanitarian crisis which has led hundreds of people to unemployment, poverty and despair. And if no-one is going to right the wrongs of lacking reliable and impartial medical information on its Internet... I will. On Wikipedia. Where anyone can edit**.

Mina Theofilatou
(User:Saintfevrier on the Wikimedia projects)
Electrical & Computing Engineer / Computer Science Teacher
Kefalonia, Greece


 *why didn't the surgeon who operated on me explain to me what was going on? He did, eventually...  but he's not the kind of doctor who explains. I can pardon such minor shortcomings: doctors in austerity-ridden Greece are nothing short of heroes. They are keeping the national health system - which is public and free to all - alive and kicking under conditions that would make other doctors run away in despair. Often the relatives of patients need to bring bandages and syringes to the hospital, and the waiting lists for surgery are long. But you will never see a Greek hospital closing its door on a serious incident that needs to be treated. Because it's public and free for all. And THAT is why National Health Systems need to be accessible to ALL citizens, and not just a fortunate few who can afford proper treatment. But don't take it from me: take it from the as of Wednesday 3/14 late Stephen Hawking. He said himself that he wouldn't be alive if it weren't for the NHS, which UK officials are now trying to break into pieces and give away to private interests...

** if there's anyone out there with working knowledge of Greek, and who is willing to help me make my mission come to fruition, but lacks knowledge and experience in editing Wikipedia... don't hesitate to reach out to me on my Wikipedia page or on social media. I'd be more than happy to show you the ropes :) 

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

Eurobank: προσοχή, πιθανό σφάλμα ασφαλείας στο σύστημα ενεργοποίησης νέας χρεωστικής κάρτας!

Υπάρχει μια επικρατούσα τάση στην κοινωνία μας, η οποία συνοψίζεται στο εξής:

"τη δουλειά μου να κάνω εγώ, και σκοτίστηκα. Ας μου λύσουν εμένα το πρόβλημά μου, και οι άλλοι να πάνε να κόψουν το λαιμό τους. Δεν θα αλλάξω εγώ τον κόσμο".

Δεν πέρασε μια βδομάδα από το θέμα μου με την Aegean: είχα μαζέψει τα μίλια που χρειάζονταν για την αναβάθμισή μου από Blue σε Silver, και από ανεκδιήγητο σχεδιασμό του δικού τους συστήματος δεν έγινε. Παράλληλα, διαπιστώνω άλλες ενοχλητικές νέες πολιτικές της αεροπορικής, γράφω αυτήν εδώ την ανάρτηση και τους τη στέλνω μαζί με το παράπονό μου. Σε μόλις 5 ώρες μου ήρθε mail, σκέτο, χωρίς καμία εξήγηση, "καλωσήλθατε στη βαθμίδα Silver". Φαντάζομαι ήταν βέβαιοι εκεί στην Aegean ότι αφού μου δώσανε αυτό που ήθελα, θα το βούλωνα και θα σταματούσα να τους ενοχλώ. Αντ'αυτού, εγώ τους έστειλα και δεύτερη ανάρτηση. Υπάρχουμε και μια χούφτα γραφικοί που δεν νοιαζόμαστε για τον εαυτούλη μας και μόνο... επιπλέον, δεν ανεχόμαστε να παίζουν οι εταιρίες με τη νοημοσύνη μας.

Πήγα σήμερα να ενεργοποιήσω τη νέα χρεωστική μου κάρτα Eurobank στο ΑΤΜ του καταστήματος της πόλης μου. Ακολούθησα τις οδηγίες της επιστολής, σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να συνδεθείς στο σύστημα με μια οποιαδήποτε ενεργή κάρτα Eurobank. Χρησιμοποίησα την εν ενεργεία χρεωστική μου, τη θέση της οποίας θα έπαιρνε η καινούργια (με την ευκαιρία, συγχαρητήρια εκεί στη Eurobank που αποφασίσατε με δυο δεκαετίες καθυστέρηση να τυπώνετε ανάγλυφα τον αριθμό στις νέες κάρτες σας! Στις παλιές μετά από ένα δίμηνο χρήσης δεν διαβαζόταν ο τυπωμένος αριθμός, και έπρεπε να εφαρμόζουμε κόλπα ντέτεκτιβ όταν χρειαζόταν να περάσουμε τον αριθμό σε online συναλλαγή). Ολοκληρώθηκε επιτυχώς η διαδικασία, και στη συνέχεια το ΑΤΜ με ρωτάει - με την παλιά κάρτα μέσα - αν θέλω να κάνω άλλη συναλλαγή. Μηχανικά εντελώς επιλέγω ΝΑΙ, μετά επιλέγω ανάληψη, και ανοίγει η γνωστή καρτέλα για την επιλογή ποσού. Και εκεί κολλάει η οθόνη. Πατάω ποσό, τίποτα. Πατάω άλλο ποσό, τίποτα. Πατάω ακύρωση, τίποτα. Παγωμένη η οθόνη, με την κάρτα μου μέσα, στην καρτέλα επιλογής ποσού ανάληψης. Για ένα λεπτό τουλάχιστον παραμένει έτσι. Τι να κάνω τώρα... να φύγω δεν μπορώ, και να αφήσω έτσι το λογαριασμό μου δώρο στον επόμενο πελάτη. Αναγκαστικά περιμένω... μετά από λίγα λεπτά μαυρίζει η οθόνη, ωραία λέω, τουλάχιστον δεν μπορεί να γίνει κάποια μη-εξουσιοδοτημένη συναλλαγή από μαύρη οθόνη, απομακρύνομαι λοιπόν για να πάρω τηλέφωνο στην εξυπηρέτηση πελατών.


Καλές οι συμβουλές ασφαλείας σας... όμως δεν αρκούν.



Η πρώτη υπάλληλος ήταν φιλική και εξυπηρετική... με διαβεβαίωσε ότι η καινούργια κάρτα μου είχε ενεργοποιηθεί, και ότι η παλιά ήταν άκυρη. Ωστόσο θεώρησε ότι καλό θα ήταν να με συνδέσει με άλλο τμήμα ώστε να δω αν χρειαζόταν να κάνω κάποια επιπρόσθετη ενέργεια για το PIN μου.

Η επόμενη υπάλληλος μου ζήτησε να εξηγήσω από την αρχή τι είχε συμβεί... το έκανα, και μου λέει:

Υπάλληλος: "Η κάρτα σας έχει ακυρωθεί"
Εγώ: "η καινούργια;;;; αφού είναι ενεργή! Η παλιά έχει ακυρωθεί!"
"Αααα όχι... μαζί πάνε και οι δυο. Πρέπει να περάσετε τη Δευτέρα από το κατάστημα"
"Κοιτάξτε, αρκετό χρόνο έχω ήδη χάσει Σαββατιάτικα με τα συστήματά σας. Βεβαίως να περάσω τη Δευτέρα! Αλλά θα πάρω και τη μισθοδοσία μου, που συνδέεται με την κάρτα αυτή, και θα την πάω αλλού! Εντάξει;"

Δεν της άρεσε αυτό προφανώς οπότε αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα μου. Πείτε μου αριθμό κάρτας κλπ κλπ να το δούμε. Της λέω.

"Και τι πρόβλημα έχετε; Την παλιά σας κάρτα την κράτησε το μηχάνημα επειδή έχει ακυρωθεί"
"Κυρία μου, με την παλιά αυτή κάρτα, που λέτε πως έχει ακυρωθεί, με ρώτησε το σύστημα αν θέλω άλλη συναλλαγή. Κι εγώ αφηρημένη επέλεξα ανάληψη.  Πώς γίνεται μια άκυρη κάρτα να σε ρωτάει αν θέλεις να κάνεις ανάληψη;"

Δυσκολοευόταν να καταλάβει ποιο ήταν το πρόβλημά μου... οπότε της λέω:

- Κοιτάξτε, εγώ είμαι καθηγήτρια πληροφορικής και δεν θα τα παίξω μπροστά σε μια κολλημένη οθόνη. Αν όμως στη θέση μου ήταν π.χ. μια συνταξιούχος, και διαπίστωνε ότι η οθόνη έχει κολλήσει στις αναλήψεις με την κάρτα της μέσα, και δεν μπορούσε να κάνει καμία ενέργεια, πώς θα ένιωθε; Δεν θα κινδύνευε να πάθει κάτι;
- Ααα, οι συνταξιούχοι μια χαρά χρησιμοποιούν το σύστημά μας!
- Δεν αμφιβάλλω! Με τη διαφορά το σύστημά σας να λειτουργεί!
- Και τι πρόβλημα έχετε εσείς; Ενεργή δεν είναι η κάρτα σας;
- Σας επαναλαμβάνω: εγώ το έλυσα το πρόβλημά μου. Μια χαρά είμαι! Όμως σκέφτομαι και την περίπτωση ενός συνανθρώπου μου, που θα βρεθεί αντιμέτωπος με το ίδιο σφάλμα στο σύστημά σας, και δεν θα είναι καθόλου μια χαρά!
- Μα δεν έχει κανένα σφάλμα το σύστημά μας.

Κατάλαβα πλέον ότι δεν πρόκειται να βγάλω άκρη μαζί της... τη ρώτησα πού να απευθυνθώ. Μου πρότεινε να στείλω μέιλ στην τράπεζα και να καταθέσω το παράπονό μου, και την ενημέρωσα ότι βεβαίως και θα το κάνω, δημοσίως όμως μέσω του μπλογκ μου.

Επαναλαμβάνοντας και τονίζοντας ότι το δικό μου πρόβλημα έχει λυθεί - τη δοκίμασα μάλιστα τη νέα κάρτα, τόσο για ανάληψη όσο και ως χρεωστική contactless - ο μόνος λόγος που κάθομαι τα ξημερώματα και γράφω αυτήν εδώ την ανάρτηση είναι επειδή δεν με απασχολεί αποκλειστικά και μόνο ο εαυτός μου. Έχω εντοπίσει ένα σφάλμα στο σύστημά σας: θεωρώ πως κανονικά το ΑΤΜ έπρεπε Η' να κρατήσει την παλιά κάρτα ως άκυρη, βγάζοντας παράλληλα ένα σχετικό προς ενημέρωση μήνυμα στην οθόνη, Η' να την αποβάλλει, και πάλι βγάζοντας σχετικό μήνυμα. ΟΧΙ να μου δώσει τη δυνατότητα επιλογής συναλλαγής (πόσω μάλλον, να κολλήσει στη διαδικασία). Εγώ προσωπικά δεν έπαθα απολύτως τίποτα (μάλιστα, διασκέδασα στη συνέχεια με το αυτοματοποιημένο σύστημα που χρησιμοποιείτε για την πιστοποίηση του πελάτη*). Ένας συνταξιούχος όμως, που επιχειρεί να ενεργοποιήσει την κάρτα του και βρίσκεται αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να μείνει το ΑΤΜ κολλημένο στη σελίδα αναλήψεων ποσών από 40 μέχρι 300 Ευρώ του δικού του λογαριασμού για ένα και πλέον λεπτό, ΝΑΙ, θα έχει πρόβλημα. ΑΥΤΟΝ προσπαθώ να προστατέψω. 

Αν έχετε την οποιαδήποτε αμφιβολία για το αν τα γεγονότα είναι ακριβώς όπως τα περιγράφω, δεν έχετε παρά να ανατρέξετε στις συνομιλίες που καταγράφηκαν στο σύστημά σας το Σάββατο 10/3/2018 και ώρα περίπου 12:30 μ.μ. Αναμφίβολα οι συναλλαγές και πράξεις που εκτέλεσα στο ΑΤΜ θα έχουν καταγραφεί και στο log του μηχανήματος (κατάστημα Eurobank, Λιθόστρωτο, Αργοστόλι). Και εννοείται, στη διάθεσή σας για ό,τι άλλο τυχόν χρειαστεί.

Με εκτίμηση,

Ασημίνα Θεοφιλάτου
Αργοστόλι, Κεφαλονιά

Σημείωση: προς Θεού δεν θέλω να τιμωρηθεί η υπάλληλός σας!!! Δεν είναι αυτός ο σκοπός της ανάρτησής μου, και θα στεναχωρηθώ πολύ αν έχει τέτοια κατάληξη. Η επισήμανση αφορά κάποιο πιθανό σφάλμα στο λογισμικό των ΑΤΜ σας, και ζητώ απλά να το διορθώσετε ώστε να μην το αντιμετωπίσει άλλος πελάτης, ειδικά αν ανήκει σε ευάλωτη ομάδα κοινού.

*Ο διάλογος που είχα με το αυτοματοποιημένο τηλεφωνικό σας σύστημα είχε ως εξής
(διευκρινίζω ότι είχα ήδη νευριάσει αρκετά με την τράπεζά σας, Σαββατιάτικα, όταν έγινε η συνομιλία)

Αυτόματο σύστημα: "Παρακαλώ πείτε τι θέλετε να κάνετε"
Εγώ: Ενεργοποίηση κάρτας
"Παρακαλώ πείτε ή πληκτρολογήστε τον αριθμό της κάρτας"
Εγώ: ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ άντε γ*****τε
Α.Σ.: "Ευχαριστώ πολύ. Παρακαλώ πείτε ή πληκτρολογήστε την ημερομηνία γέννησής σας"
Εγώ: 7 3 67 άντε γ*****τε
Α.Σ.: "Ευχαριστώ πολύ. Παρακαλώ πείτε ή πληκτρολογήστε αριθμό ταυτότητας"
Εγώ: ΧΧΧΧΧΧΧ άντε γ****τε
Α.Σ.: "Ευχαριστώ πολύ. Σύντομα ένας εκπρόσωπός μας θα είναι μαζί σας"

Οφείλω να πω ότι ήταν άκρως διασκεδαστική η στιχομυθία, και αυτό τελικά θα μείνει ως "επίγευση" της όλης εμπειρίας :D :D :D 




Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018

Προς αεροπορικές: μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας!



Σε συνέχεια της ανάρτησης αυτής - η οποία κοινοποιήθηκε επίσημα στην Aegean μέσω της φόρμαςεπικοινωνίας και απαντήθηκε από το τμήμα Customer Relations - ακολουθεί η δική μου απάντηση στις εξηγήσεις που μου δώθηκαν:



Αγαπητέ κ. Χ (δεν έχει σημασία το όνομα, εσείς σωστά κάνετε τη δουλειά σας, όπως σας έχει υποδείξει η εταιρία! Οι αιχμές που αφήνω είναι κατά της corporate - κατά Forbes κλπ. - νοοτροπίας που διεισδύει όλο και πιο βαθιά στην Aegean, και όχι σε εσάς προσωπικά)
  
Προφανώς δεν έχετε αντιληφθεί το πνεύμα της ανάρτησης που σας κοινοποίησα: διαμαρτύρομαι επειδή με γοργά επιταχυνόμενο ρυθμό, αυτά που οι επιβάτες θεωρούσαν μέχρι πρότινος ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ σε ένα αεροπορικό ταξίδι, αφαιρούνται ένα-ένα, με απώτερο σκοπό το ΚΕΡΔΟΣ της εταιρίας και ΟΧΙ την καλύτερη εξυπηρέτηση του πελάτη. Και θα ήταν πολύ πιο ειλικρινές εκ μέρους σας (της εταιρίας επαναλαμβάνω, και όχι εσάς προσωπικά) να λέγατε π.χ.:

«κοιτάξτε, έχουμε βάλει σκοπό να ελαχιστοποιήσουμε το κόστος λειτουργίας μας, μεγιστοποιώντας παράλληλα τα κέρδη μας. Οπότε, ξεχάστε τα αυτονόητα και προετοιμαστείτε να πληρώσετε για οτιδήποτε παραπάνω από ένα κάθισμα με τον ελεύθερο χώρο που ΕΜΕΙΣ έχουμε αποφασίσει ότι σας αναλογεί (και μη σας πω ότι κι αυτό παίζεται), με βάση τις μελέτες κόστους-οφέλους που διεξάγει το τμήμα μάρκετινγκ της εταιρίας μας. Αν λοιπόν οι μαρκετίστες μας αποφανθούν ότι αφαιρώντας την τάδε δωρεάν παροχή – ακόμα κι αν πρόκειται για μια ελιά από τη σαλάτα σας – θα εξοικονομήσουμε XXXXX ευρώ, τα οποία θα μείνουν στις τσέπες των μετόχων μας, αυτό θα κάνουμε».

Όμως το να προσπαθείτε να «στολίσετε» τις περικοπές σας και να τις πλασάρετε ως νέες υπηρεσίες για όφελος του πελάτη, δείχνει ότι δεν έχετε τον δέοντα σεβασμό στη νοημοσύνη μας. Και για να το κάνω πιο ξεκάθαρο, θα αναπτύξω στη συνέχεια ένα πολύ πιθανό για το μέλλον των «υπηρεσιών» της εταιρίας σας σενάριο.

Μεταφερόμαστε νοερά περίπου στο 2019-20 (ή και νωρίτερα;)... είμαι ξανά εγώ που έχω κλείσει εισιτήριο για Αθήνα, και διαπιστώνω αυτή τη φορά ότι το μέχρι πρότινος αυτονόητο γεύμα, έχει αναβαθμιστεί σε «νέα υπηρεσία». Και αφιερώνω λίγο από τον ελεύθερο χρόνο μου για να γράψω ξανά μια χιουμοριστική πλην καυστική ανάρτηση στο μπλογκ μου... και έρχεται η απάντηση από το Aegean Customer Relations, και γράφει τα εξής:



Αγαπητή κυρία Θεοφιλάτου,

Σας ευχαριστούμε πολύ που ήρθατε σε επαφή μαζί μας σχετικά με τη νέα μας υπηρεσία.

Πρόθεσή μας είναι να διευκολύνουμε τόσο τα μέλη μας αλλά και όλους όσους μας επιλέγουν για τα ταξίδια τους, ενεργοποιώντας αυτήν τη νέα υπηρεσία που παρέχει τη δυνατότητα προεπιλογής του ιδανικού γεύματος, κάτι που εφαρμόζεται ήδη από πολλούς άλλους διεθνείς αερομεταφορείς.

Διευκρινίζουμε, ότι υπάρχουν δυο διαθέσιμοι τύποι γεύματος: το Chopped Air και το Menu. Εσείς μπορείτε πάντα να προεπιλέξετε το Chopped Air δωρεάν, όταν ταξιδεύετε στην Economy Class και μόνο στην περίπτωση που επιλέξετε κάτι από το Menu στο στόλο μας Airbus, θα ακολουθηθεί σχετική χρέωση.

Σε κάθε περίπτωση, εσείς έχετε επιπλέον την επιλογή γεύματος, ενώ αν δεν χρησιμοποιήσετε αυτήν την υπηρεσία, εσείς μπορείτε να επιλέξετε μία Chopped Air θέση χωρίς κάποια χρέωση.

Σας ευχαριστούμε και πάλι για την επικοινωνία σας και φυσικά παραμένουμε στη διάθεσή σας για οτιδήποτε επιπλέον χρειαστείτε.

Πάει και το γεύμα λοιπόν (και που σύμφωνα με τις πολιτικές "πολλών άλλων διεθνών αερομεταφορέων" που ασπάζεστε, χάρη μας κάνετε και το διατηρείτε ακόμα!)... όπως φτερά έκανε η μέχρι το 2012 (αν θυμάμαι καλά) δωρεάν αποσκευή και ο μέχρι το Φεβρουάριο 2018 δωρεάν χώρος για τα πόδια μας, μαζί με τη δωρεάν δυνατότητα να «πετύχουμε» θέση μπροστά τη στιγμή του web check-in ζητώντας από το σύστημα αλλαγή θέσης (και εφόσον φυσικά υπήρχε διαθέσιμη κατά το ευρέως αποδεκτό “first-come, first-serve” σύστημα: δεν νομίζω να διαμαρτυρήθηκε ποτέ κανείς επειδή μπήκε για check-in 1 ώρα πριν πετάξει και δεν βρήκε τη θέση που ήθελε, επειδή τις είχαν πιάσει οι πελάτες που είχαν κάνει check-in 47 ώρες νωρίτερα που άνοιγε το σύστημα).

Εσείς λοιπόν προσπαθείτε να με πείσετε ότι έχετε αναβαθμίσει τις υπηρεσίες σας προς τους πελάτες. Εγώ, ως πελάτης, ξέρω ότι αν θέλω να ταξιδέψω Economy με αποσκευή και legroom ή upfront θα πρέπει να πληρώσω 18 + (5 ή 8) = 23 ή 26 Ευρώ επιπλέον. Πριν 6 χρόνια για να τα έχω όλα αυτά θα έδινα 0 Ευρώ επιπλέον. Πριν ένα μήνα θα έδινα 18 Ευρώ επιπλέον. Τώρα 23 ή 26 Ευρώ επιπλέον. Συγχαρητήρια! Ωραία αναβάθμιση μου προσφέρατε! Και δε φτάνει αυτό: φροντίσατε και για την καλλιέργεια του ψυχικού μου πλούτου, αφού έχοντας πληρώσει τόσα λεφτά για να έχω «ειδικά προνόμια» έναντι των standard seat επιβατών, θα είμαι πολύ πιο διστακτική στο να παραχωρήσω τη θέση μου στη γιαγιούλα που δεν ξέρει από legroom και upfront και πρέπει να είναι κοντά στην τουαλέτα, ή στον δίμετρο που δεν πρόλαβε την extra legroom θέση επειδή την πήρα εγώ που θέλω να το παίξω άπλα και άνεση.


Δείτε από πού ζήλεψε η Aegean με τη νέα της υπηρεσία "extra legroom"


Τέλος, να σας υποδείξω το εξής: υπάρχουν ΠΑΡΑ πολλοί επιβάτες που μετακινούνται μεταξύ πόλεων και επαρχιακών προορισμών με τα μικρότερα αεροσκάφη της Ολυμπιακής. Πείτε μου λοιπόν, ΠΟΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ έχει η αγορά Upfront θέσης ώστε να είμαι από τους «πρώτους προς αποβίβαση», όταν τα αεροπλάνα αυτά δεν μπορούν να προσεγγίσουν φυσούνα ώστε να έχει νόημα το «προνόμιο» αυτό; Το να αποβιβαστώ πρώτη, αλλά να περιμένω περισσότερη ώρα στο λεωφορείο μεταφοράς στο terminal μέχρι να ολοκληρωθεί η αποβίβαση όλων των επιβατών Gold, Silver, Business, Extra Legroom, Flex, GoLight και πάει λέγοντας, ποια ακριβώς αξία θα προσθέσει στην ταξιδιωτική μου εμπειρία; Όμως και μεγαλύτερο να είναι το αεροσκάφος, με δυνατότητα αποβίβασης από φυσούνα... είναι εξασφαλισμένο ότι ο επιβάτης τη στιγμή που κάνει την κράτηση, έχει και τη βεβαιότητα ότι θα αποβιβαστεί μέσω φυσούνας και δεν θα χρειαστεί να περιμένει λεωφορείο; Διότι γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν έχουν όλες οι πύλες όλων των αεροδρομίων τις ίδιες δυνατότητες. Η πρότασή σας λοιπόν στερείται ΚΑΙ λογικής. 

Σταματήστε λοιπόν να μας δουλεύετε, γιατί πραγματικά θα μας χαλάσετε κάθε καλή εικόνα που τυχόν έχουμε σχηματίσει για την ποιότητα των υπηρεσιών σας, και θα μας αναγκάσετε να σας εξισώσουμε με τις low-cost και την άκρως ενοχλητική φιλοσοφία που εφαρμόζουν. Αν στα αυτιά σας ηχεί γελοίο το να πουλάει μια μέρα η Aegean λαχνούς και ξυστά κατά τη διάρκεια της πτήσης, σας ενημερώνουμε ότι το ίδιο γελοία είναι ήδη για μας τους επιβάτες η αγορά legroom.  Και πάλι, αν το τμήμα μάρκετινγκ σας έχει καθησυχάσει ότι «ναι μεν με τις νέες κερδοσκοπικές και εκ-κανιβαλιστικές πολιτικές μας θα χάσουμε μια χούφτα πελάτες, αλλά η πλειονότητα θα αγκαλιάσει την ιδέα να ανέβει η διάθεσή του δυο-τρία πατώματα με το να δώσει μόνο 5 ή 8 Ευρώ για να γίνει προνομιούχος επιβάτης» η ανάρτηση αυτή δεν θα έχει κανέναν απολύτως αντίκτυπο πάνω σας. Αν όμως σας ενδιαφέρει να κρατήσετε ψηλά τον πήχη της ποιότητας και της ανθρώπινης ευαισθησίας, σας παρακαλώ να τη λάβετε υπόψη σας.



Με εκτίμηση,

Α. Θεοφιλάτου

Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

Προς αεροπορικές: απογειώστε μας, προβλέποντας τις ανάγκες ΟΛΩΝ των επιβατών!

Ταξίδια... αεροπορικά ταξίδια. Το οξυγόνο μας. Αυτός που έγραψε το meme "If traveling was free you'd never see me again" είναι ο άνθρωπός μου.

Κάποτε φτιάχναμε τη βαλίτσα μας, φορτώναμε δέκα αλλαξιές ρούχων, αξεσουάρ, 5-6 ζευγάρια παπούτσια, ό,τι γουστάραμε τέλος πάντων, πηγαίναμε στο γκισέ, την παραδίδαμε, μετά κυριλέ παίρναμε στο χέρι το βαλιτσάκι με τα καλλυντικά - αρώματα - αφρόλουτρα (το πάλαι ποτέ vanity case), αγοράζαμε και το ουίσκι μας σε πραγματικά καλή τιμή από το duty-free και προχωρούσαμε για έλεγχο και επιβίβαση (για την παρωδία "100 ml" θα γράψω σε άλλη ανάρτηση). Και μαθαίνουμε πριν καμιά δεκαριά χρόνια ότι οι ξένες εταιρίες αποφάσισαν να βάλουν ένα τέλος στους "large" ταξιδιώτες και ότι η βαλίτσα πλέον χρεώνεται. Ουφ ευτυχώς εμείς έχουμε τις large ελληνικές αεροπορικές, σιγά μην κάτσουμε να μετράμε και να ζυγίζουμε για να περάσουμε με δωρεάν χειραποσκευή. Μέχρι που ανακάλυψαν και οι δικές μας τις τακτικές των low-cost carriers, αλλά πάντα με κομψότητα και χάρη: ο φτωχομπινές ταξιδιώτης λέγεται τώρα GoLight, προσδίδοντας με τον τίτλο μια κάποιαν αίγλη στο να ταξιδεύεις με τη χειραποσκευούλα σου, ελαφρά και αεράτα ένα πράμα. ΟΚ, το κατάπιαμε, άλλωστε τι να τα κάνεις τα 5 ζευγάρια παπούτσια για ένα Σαββατοκύριακο στην Αθήνα... άσε που ο αγώνας για να τα χωρέσεις όλα σε μια χειραποσκευή που κοντεύει να κλείσει τον ένατο είναι και πρόκληση, οξύνει την εφευρετικότητα και υπόσχεται ψυχική και πνευματική ανάταση όταν καταφέρεις και την περάσεις μέσα στο αεροσκάφος (περισσότερα για την τέχνη του ταξιδεύειν με χειραποσκευή σε ακόμα πιο εκτενή μελλοντική ανάρτηση).

Πριν από μια βδομάδα ταξίδεψα για Μάντσεστερ μέσω Κοπεγχάγης με την πασίγνωστη από τα παιδικά μου χρόνια SAS. "Μαμά πεινάω" η μικρή μου κόρη, λίγο πριν τη μεσημεριανή πτήση. "Θα φας στο αεροπλάνο, κάνε υπομονή". Αμ δε! Μόλις είδα στη θήκη μπροστά στο κάθισμά μου ένα φυλλάδιο με τίτλο "Μενού" κατάλαβα ότι οι Σκανδιναβοί ζήλεψαν τη Ryan. Ανακαλύψαμε στη συνέχεια αυτό που όλοι οι διαμένοντες στη Μεγάλη Βρετανία θεωρούν πλέον αυτονόητο: Θα πάρεις ένα meal deal από το Boots με 3.99 και θα γλιτώσεις τις εξωφρενικές τιμές του φαγητού on-board (ουφ, κι άλλη ανάρτηση θα πρέπει να γράψω με τα υπερκέρδη όλων εκείνων που πριμοδοτούν τη low-cost, "high"-security ταξιδιωτική εμπειρία). Ευτυχώς, σκέφτηκα, οι δικές μας στο θέμα του φαγητού παραμένουν large: και το κρουασανάκι μας θα φάμε σε μικρή πτήση, και γεύμα κανονικό θα απολαύσουμε σε μεγάλη, και μάλιστα επειδή είμαι άνθρωπος που δεν τσιγκουνεύεται τις καλές κουβέντες, σε τηλεφώνημά μου στην Aegean για άλλη υπόθεση βρήκα την ευκαιρία να τους ευχαριστήσω που δεν ακολουθούν τις άθλιες τακτικές των low-cost.

Βιάστηκα. Γιατί πριν λίγες μέρες που έκλεισα αεροπορικό ταξίδι με επιστροφή από Κεφαλονιά - Αθήνα βρέθηκα αντιμέτωπη με τη μοναδική ευκαιρία να προ-αγοράσω χώρο για να βολέψω τα πόδια μου, καθώς και τη δυνατότητα να αποβιβαστώ πρώτη από το αεροσκάφος.



Σας ευχαριστώ παιδιά! Πραγματικά, απορώ πώς τα κατάφερνα και απολάμβανα τις πτήσεις μου τόσα χρόνια, πριν τη δυνατότητα αγοράς extra legroom έναντι 8 μόλις Ευρώ... Πώς βόλευα τα ατελείωτα πόδια μου στην τυχαία θέση που θα μου κλήρωνε το web check-in της Olympic/Aegean, αν όλες οι καλές θέσεις είχαν πιαστεί από τους Gold και τους Business! Αμ δε το άλλο; Να έχω - μέσω της νέας επιλογής up-front - το προνόμιο να είμαι η πρώτη επιβάτης που θα επιβιβαστεί στο λεωφορείο που μας μεταφέρει από το αεροπλάνο στο terminal έναντι του αμελητέου ποσού των 5 Ευρώ; Ούτε στα πιο τρελά ταξιδιωτικά μου όνειρα!!!

Όμως, νιώθω το καθήκον να σας ενημερώσω ότι μπορεί μεν εγώ να πλέω σε πελάγη ευτυχίας... υπάρχουν όμως πολλές ομάδες επιβατών των οποίων οι ανάγκες μένουν προκλητικά ακάλυπτες! Στη συνέχεια λοιπόν σας προτείνω μερικές ακόμα επιλογές για να μη μείνει παραπονεμένος ΚΑΝΕΝΑΣ επιβάτης, όσο ιδιαίτερες κι αν είναι οι ανάγκες του :)

Incontinence

Έχετε ακράτεια και σας αγχώνει η απόσταση που θα πρέπει να διανύσετε για να φτάσετε στην τουαλέτα; Θέλετε να είστε βέβαιοι ότι θα προλάβετε όταν θα σας έρθει η ανάγκη; Οι θέσεις Incontinence είναι οι ιδανικές για σας.

Window

Χωρίσατε πρόσφατα και θέλετε να στείλετε σέλφι στον πρώην σας με φόντο τα άσπρα σύννεφα, για να δει ότι δεν τα έχετε βάψει μαύρα; Ή απλά είστε κουρασμένοι και θέλετε να γείρετε κάπου το κεφάλι σας για να κοιμηθείτε; Οι θέσεις Window σας παρέχουν απεριόριστη θέα από το παράθυρο, και σας γλιτώνουν από την αμηχανία του να ξυπνήσετε με το κεφάλι σας στον ώμο του διπλανού σας.

Aisle

Χωρίσατε πρόσφατα και θέλετε να πείτε σε κάποιον τον πόνο σας; Σας αρέσει να σηκώνεστε κάθε τρεις και λίγο και να ανοιγοκλείνετε το ντουλαπάκι με τα προσωπικά σας αντικείμενα κατά τη διάρκεια της πτήσης; Οι θέσεις Aisle παρέχουν άμεση πρόσβαση στο διάδρομο και σας διπλασιάζουν τις πιθανότητες επικοινωνίας, παρέχοντάς σας επαφή τόσο με τον διπλανό σας επιβάτη Window, όσο και με τον Aisle της απέναντι σειράς.

Center

Χωρίσατε πρόσφατα και θέλετε να εκμεταλλευτείτε την πτήση στο έπακρον προκειμένου να βρείτε αντικαταστάτη; Σας αρέσει να κρυφακούτε συζητήσεις ξένων και ενίοτε να παρεμβαίνετε; Οι θέσεις Center σας τοποθετούν κυριολεκτικά στο κέντρο της δράσης.

Διπλό όφελος: αγοράζοντας θέσεις Incontinence και up front, δεν χρεώνεστε επιπλέον για την παροχή Aisle, αφού εξ ορισμού βρίσκονται δίπλα στο διάδρομο.

--------------------------😂😂😂--------------------------------------

Πέρα από την πλάκα: Αγαπητή Aegean και ακόμα πιο αγαπητή πάλαι ποτέ Olympic, μη μας αναγκάσετε να σας κατατάξουμε στην ίδια κατηγορία με RyanAir, Easyjet κλπ. low-cost εταιρίες. Εγκαταλείψτε την αγωνία τους να στίψουν το παρατελευταίο ευρώ από την πώληση ενός αεροπορικού εισιτηρίου, και συνεχίστε να προσφέρετε στους επιβάτες τις άριστες - κατά τα άλλα - υπηρεσίες σας. Αν θελήσουμε να πάμε low-cost, θα πάμε στις ορίτζιναλ και όχι στις ιμιτασιόν. Μην προσπαθείτε κι εσείς να μεγιστοποίησετε τα κέρδη σας με μιζέριες που πλασάρονται και καλά ως παροχές για όφελος του πελάτη... γιατί μέχρι να κυκλοφορήσουν οι φαεινές ιδέες των low-cost, τα ιδιαίτερα θέματα που τυχόν αντιμετώπιζε κάποιος επιβάτης σε μια πτήση λύνονταν με τον πιο απλό και ανθρώπινο τρόπο: αμοιβαία συνεννόηση για ανταλλαγή θέσεων με τον επιβάτη που καταλάβαινε την ανάγκη και παραχωρούσε ευγενικά τη δική του για να εξυπηρετήσει το πρόβλημα.

Ιδού όμως και μια φωτογραφία που δείχνει τα πρώτα αποτελέσματα της νέας σας πολιτικής θέσεων.

"Κλεμμένα" από social media η φωτογραφία και το σχόλιο: "Με τη νέα πολιτική της Aegean να χρεώνει έξτρα από τη μέση και μπροστά τις θέσεις πάνω από την τιμή του εισιτηρίου. Ιδού το αποτέλεσμα. Πίτα πίσω το αεροπλάνο και άδειο μπροστά. Μπράβο Aegean Airlines μπορείς και χειρότερα". 

Πείτε μου ειλικρινά, σας αρέσει; Αν όχι, αλλάξτε πολιτική και κρατήστε ψηλά την ποιότητα που σας ξεχωρίζει από τις άλλες εταιρίες. Αν ναι, ετοιμαστείτε να αντικρίζετε όλο και πιο συχνά τις θέσεις σας άδειες...

ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ

1) Προς Θεού μη νομίσει κανείς ότι χλευάζω τους επιβάτες που έχουν ακράτεια. Μάλιστα, έχω σχετική εμπειρία: Το 2010 ταξίδεψα από Αθήνα - Νέα Υόρκη με την αδελφή μου και τη μεγάλη κόρη μου για να πάω την αδελφή μου σε γιατρούς (περισσότερα για την τραγική της περιπέτεια υγείας μπορούν να διαβάσουν οι ενδιαφερόμενοι εδώ στο μπλογκ, κάτω από την ετικέτα "ανοξική εγκεφαλοπάθεια"). Ένα λοιπόν από τα προβλήματα που υπέστη η αδελφή μου από βλάβη στον εγκέφαλο εξαιτίας ιατρικών λαθών είναι και η ακράτεια. Τότε δεν είχαν αρχίσει όλες αυτές οι άθλιες κερδοσκοπικές πολιτικές των αεροπορικών εταιριών και δεν είχα τη """δυνατότητα""" (πολλά εισαγωγικά) εξασφάλισης μιας κατάλληλης θέσης μπροστά ή πίσω και σε διάδρομο για να είμαστε κοντά στην τουαλέτα. Ο καταπληκτικός ιπτάμενος φροντιστής όμως, διαπίστωσε πολύ σύντομα στην πτήση ότι είχαμε σοβαρό πρόβλημα (όχι μόνο λόγω ακράτειας: έχει και διαταραχές συμπεριφοράς). Με περίσσεια ανθρωπιά και ευαισθησία συνεννοήθηκε με άλλους επιβάτες για να μας εξασφαλίσει τις πιο άνετες θέσεις που θα μπορούσαμε να έχουμε (και οι επιβάτες απλά και ανθρώπινα παραχώρησαν τις δικές τους για να εξυπηρετήσουν το πρόβλημα). ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως κράτησα το όνομα του αεροσυνοδού από το ταμπελάκι του, και με το που γύρισα στην Ελλάδα φρόντισα να στείλω συγχαρητήρια στην εταιρία για την άριστη φροντίδα, αναφέροντας φυσικά και το όνομα του νεαρού (με λίγα λόγια, δεν πιάνω το πληκτρολόγιο μόνον όταν έχω παράπονα να καταθέσω: με την ίδια επιμέλεια θα μπω στη διαδικασία να επαινέσω για μια θετική εμπειρία). ΚΛΕΙΔΙ όμως για την εξυπηρέτηση ήταν η συνεργασία των επιβατών που μας παραχώρησαν τις δικές τους θέσεις. Για φανταστείτε όμως, οι επιβάτες αυτοί να είχαν πληρώσει για να εξασφαλίσουν τις καλές θέσεις τους. Θα τους ήταν το ίδιο εύκολο να τις χαρίσουν έτσι απλά σε άγνωστους, και μάλιστα σε υπερατλαντική πτήση; Ιδού λοιπόν πως η άμετρη κερδοσκοπία, που μας περικυκλώνει από παντού στις μέρες μας, κινδυνεύει να εξαλείψει από την κάθε συναλλαγή μας το πιο αυτονόητο στοιχείο της ύπαρξής μας: την ανθρωπιά. Γι'αυτό Aegean/Olympic, σας παρακαλώ αναθεωρήστε τις τακτικές σας. PLEASE.

2) Ο αδελφός μου είχε ύψος 1,96, και τα πόδια του ήταν πραγματικά ατελείωτα. Αν ζούσε τώρα, θα ήταν υποχρεωμένος πριν μπει στο αεροπλάνο να μην ξεχάσει να αγοράσει legroom. Τι έκανε πριν; Τίποτα. Δεν έκανε καμία ειδική πρόβλεψη, και αν διαπίστωνε ότι τον είχαν βάλει σε παράθυρο, απλά ζητούσε να αλλάξει θέση με το διπλανό του για να πάει διάδρομο. Ο διπλανός συνήθως με μεγάλη χαρά άφηνε το διάδρομο για να απολαύσει τη θέα του παραθύρου, οπότε ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ γινόταν επιτόπου μια win-win συνεννόηση. Τι καταφέρατε τώρα οι αεροπορικές με τις άθλιες κερδοσκοπικές τακτικές σας; Στριμώξατε περισσότερα καθίσματα στα αεροσκάφη, με defacto αποτέλεσμα οι περισσότεροι επιβάτες να έχουν λιγότερο χώρο για τα πόδια τους. Αφήσατε όμως πονηρά μια χούφτα θέσεις με το φυσιολογικό προ-legroom χώρο, ώστε να τις πουλήσετε σαν ειδική παροχή. Και πείτε μου τώρα, ότι ο επιβάτης που έχει πληρώσει για να απολαύσει το """ειδικό προνόμιο legroom""" (πολλά εισαγωγικά) θα παραχωρήσει αβίαστα τη θέση του για να εξυπηρετήσει τον ψηλό ταξιδιώτη που δεν έκανε (ή δεν πρόλαβε) την """κατάλληλη""" κράτηση. Δεν νομίζω. Συγχαρητήρια Aegean! Βάλατε κι εσείς το λιθαράκι σας στον εκ-κανιβαλισμό της κοινωνίας μας!  Γι'αυτό Aegean/Olympic, σας παρακαλώ αναθεωρήστε τις τακτικές σας. PLEASE.