Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Σενάριο Χριστιανικής "απάτης" με το Άγιο Φως

Πολλή κουβέντα αυτές τις μέρες για το Άγιο Φως... δεν θα μπω στη διαδικασία να δώσω την άποψή μου για το φαινόμενο, αν είναι αληθινό ή όχι. Δεν με αφορά: μου αρέσει το έθιμο. Τυχαίνει να μένω ακριβώς απέναντι από εκκλησία στην οποία παραδίδεται το Άγιο Φως. Η στιγμή αυτή είναι κάτι το μαγικό: μικροί, μεγάλοι, όλοι αγαπημένοι και ενωμένοι, ωραία βαβούρα από τους μοτοσυκλετιστές που το συνοδεύουν, αδελφοσύνη, αγάπη...

Αυτό όμως που δεν είναι καθόλου μαγικό είναι το κόστος της όλης διαδικασίας. Με αφορμή το εξαιρετικό κείμενο του φίλου και συναδέλφου Ηλία Τουμασάτου, αλλά και τις "νουθεσίες" που δέχτηκα από φίλους στο Facebook όταν ανέφερα πως φέτος έχω απομακρυνθεί συνειδητά από την εκκλησία λόγω του πλεονάσματος υποκρισίας που επικρατεί στο χώρο, θα πάρω τη σκυτάλη για να προτείνω κάτι επαναστατικό και άκρως Χριστιανικό για το Άγιο Φως.


Το Άγιο Φως φτάνει στον Ι.Ν. Ταξιαρχών. Αργοστόλι, 2016



ΥΠΟΘΕΣΗ
Ας υποθέσουμε ότι το κόστος για τη μεταφορά της φλόγας είναι Χ εκατομμύρια ευρώ: μονοψήφιο ή διψήφιο το Χ δεν έχει σημασία. Να πάρουμε την πιο οικονομική λύση και να υποθέσουμε ότι Χ = 1.

ΔΕΔΟΜΕΝΑ
1) Από φυσική άποψη, η φλόγα είναι φλόγα. Είτε έχει προέλθει από θαύμα - πιθανόν να είναι έτσι, είπαμε δεν είναι αυτός ο σκοπός του κειμένου μου - είτε από αναπτήρα ή σπίρτο, κανείς μα κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά.

2) Ο Χριστός ήταν δάσκαλος και θεραπευτής. Με τα θαύματά του - και πάλι δεν είναι αντικείμενό μου η ανάλυσή τους - και με την αγάπη του για τον άνθρωπο, ανακούφιζε τις ψυχές των ασθενών... ο ανάπηρος περπάτησε, ο τυφλός βρήκε το φως του. Σκοπός του ήταν να προσφέρει απλόχερα και αδιακρίτως αγάπη και ευεργεσία, ειδικά στους ταλαιπωρημένους, φτωχούς, και αδικημένους του κόσμου τούτου.

3) Την ώρα της Ανάστασης κάθε χρόνο σε όλη τη χώρα βρίσκονται σε εφημερία θεραπευτές σε νοσοκομεία από άκρη σε άκρη της χώρας. Το εγκεφαλικό, η ανακοπή καρδιάς, το τροχαίο κ.ο.κ. δεν καταλαβαίνουν από γιορτές και αργίες: γιατροί, νοσηλευτές/-ριες κ.ο.κ. βρίσκονται σε θέση μάχης την ώρα που εμείς ψάλλουμε το Χριστός Ανέστη (μην ξεχνάμε και τη μαγειρίτσα που μας περιμένει στο σπίτι).

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ
Να μεταδοθεί από άκρη σε άκρη της χώρας το ελπιδοφόρο μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού με τον αποτελεσματικότερο δυνατό τρόπο.

ΛΥΣΗ
1) Σε συνεννόηση Εκκλησία και Κράτος αποφασίζουν ότι είναι κρίμα να ξοδευτούν τόσα χρήματα για τη μεταφορά μιας φλόγας από τα Ιεροσόλυμα, όταν υπάρχουν επιτακτικές ανάγκες ζωής και θανάτου στο ποιμνίο. Αναγνωρίζουν ωστόσο ότι οι πιστοί έχουν ανάγκη αυτή τη φλόγα της Ανάστασης, αφού είναι αναπόσπαστο μέρος της θρησκείας τους.

2) Προφασιζόμενοι την οικονομική κρίση, ανακοινώνουν ότι φέτος δεν θα ναυλωθούν αεροσκάφη για τη μεταφορά της φλόγας από τα Ιεροσόλυμα και στη συνέχεια από άκρη σε άκρη της χώρας. Παράλληλα, ανακοινώνουν ότι επειδή η τεχνολογία έχει κάνει άλματα, η φλόγα θα αφιχθεί μέσω "συστοιχίας drone". Για να γίνουν πιο πιστευτοί παρομοιάζουν τη διαδικασία με τις φρυκτωρίες της αρχαιότητας, μέσω των οποίων πυρσοί χρησιμοποιούνταν για την αναμετάδοση μηνυμάτων από τη μια άκρη της χώρας στην άλλη. Μεταδίδονται τηλεοπτικά μερικά πλάνα από drones εν δράσει για μεγαλύτερη πειστικότητα. Στη συνέχεια συνεννοούνται με τους ιερείς των Μητροπόλεων ανά την Ελλάδα να βρουν έναν ντόπιο χειριστή drone που θα αναλάβει να πετάξει για μερικά μέτρα το "εξ Ιεροσολύμων" drone που μεταφέρει προστατευμένη σε ειδική θήκη τη φλόγα που άναψε με τον αναπτήρα του ο χειριστής, και να το προσγειώσει στο προαύλιο της εκκλησίας καθώς οι πιστοί θα περιμένουν κατανυκτικά να ανάψουν τις λαμπάδες τους. Οι πιστοί ψάλλουν το Χριστός Ανέστη με το Άγιο Φως ανά χείρας.

3) Την ίδια ώρα, επιτελείο αποτελούμενο από κρατικούς και εκκλησιαστικούς παράγοντες χωρίς τυμπανοκρουσίες επισκέπτεται το κεντρικό νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας κάθε Μητρόπολης και αποκαλύπτει την "απάτη": τα χρήματα που εξοικονομήθηκαν από τη μεταφορά του Αγίου Φωτός θα μοιραστούν και θα διατεθούν άμεσα στις επιτακτικές ανάγκες των νοσοκομείων και των Κ.Υ. όλης της χώρας. Οι γιατροί της βάρδιας συσκέπτονται και προτείνουν επιτόπου τα θέματα που έχουν άμεση προτεραιότητα: κάποιο φάρμακο που λείπει από καρκινοπαθή, ένα stent που το περιμένει μια βδομάδα ο ασθενής, βενζίνη για το ασθενοφόρο κ.ο.κ. Ασθενείς, γιατροί και νοσηλευτές βιώνουν το πραγματικό νόημα της Ανάστασης.

ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ
Με μια πολύ πρόχειρη αναζήτηση, στη χώρα υπάρχουν περίπου 150 νοσοκομεία και 250 Κέντρα Υγείας.

Λύνοντας το σύστημα:

400 x Y = X
Χ = 1.000.000
(είπαμε, θα πάρουμε την πιο απλή περίπτωση ότι όλο αυτό το πανηγύρι στοιχίζει 1 εκατομμύριο ευρώ)

Βρίσκουμε Y = 1.000.000/400 = 2500.

Με λίγα λόγια, σε κάθε νοσοκομείο και κέντρο υγείας της χώρας θα αναλογούσαν 2500 Ευρώ. Μεταφρασμένο το ποσό σε είδος (ενδεικτικά): 24 δόσεις ιντερφερόνη άλφα-2b, δυο stent χοληδόχου πόρου ή 1600 λίτρα βενζίνης.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ
 Πείτε μου λοιπόν: Ο Χριστός δεν θα προτιμούσε τα χρήματα που διατίθενται κάθε χρόνο για το Άγιο Φως, να πάνε σε εκείνους που πραγματικά έχουν ανάγκη; Ο Χριστός - που έπλυνε με τα χέρια του τα πόδια των μαθητών του - έχει την απαίτηση να μεταφέρεται η φλόγα από τον Άγιο Τάφο Του με τιμές αρχηγού κράτους; Αυτά μας διδάσκουν οι Γραφές;;;

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΞΥΠΝΗΣΑ...
Μέχρι λοιπόν να καταλάβει η Εκκλησία ότι η ίδια έχει απομακρύνει τους πιστούς από κοντά της, εγώ θα συνεχίσω να προσφέρω στο συνάνθρωπο αγάπη, αλληλεγγύη και συμπαράσταση ηθική... και υλική όταν μπορώ. Φέτος αντί μνημοσύνου στον τάφο της μητέρας μου έστειλα τα χρήματα που θα αναλογούσαν σε κοινωφελή σκοπό που γνωρίζω εξ ιδίας πείρας ότι προσφέρει τροφή σε αστέγους αδιακρίτως φύλου, φυλής και σεξουαλικής προτίμησης. Πιστεύω ότι και η ίδια αυτό θα προτιμούσε. Το ίδιο πιστεύω θα προτιμούσε και ο Χριστός. Εγώ τουλάχιστον, αυτό έχω καταλάβει από τις Γραφές.

Καλή Ανάσταση σε όλους, με περισσότερη ουσία και λιγότερη υποκρισία.

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Το χειρουργείο του πλυντηρίου: η ήττα και το σύστημα (Μέρος 3ο)

Θα έχετε προσέξει όλοι ότι αν θέλετε να αγοράσετε νέα οικιακή συσκευή, θα βρεθείτε αντιμέτωποι με τη λατινική αλφάβητο και το σύμβολο της πρόσθεσης: οι κατασκευαστές είναι υποχρεωμένοι - χάριν οικονομίας και οικολογίας - να δηλώνουν σε ποια κατηγορία κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας ανήκει. Πλέον η κατηγορία που παίζει δυνατά είναι η Α, εμπλουτισμένη με κάμποσα "+". Εύκολα μπορεί κανείς να μάθει τι σημαίνει αυτό για τη τσέπη του και για το περιβάλλον, με μια απλή αναζήτηση (διαλέξτε και διαβάστε). Η "καλή" μας ΕΕ έχει ασχοληθεί εκτενώς με το θέμα, εκδίδοντας ντιρεκτίβες και καθιερώνοντας το προαναφερθέν σύστημα (δείτε και κάτω-κάτω στην αναζήτηση για τις αναζητήσεις επεξήγησης των ενεργειακών κλάσεων). Τι ωραία να νιώθεις μια σιγουριά, μια ασφάλεια ότι η ΕΕ νοιάζεται για το περιβάλλον και φροντίζει να παραδώσει ένα καλύτερο μέλλον στις επόμενες γενιές...

Την προηγούμενη Πέμπτη άνοιξα το πλυντήριο. Άρχισα να βγάζω βίδες... να αποσυνδέω ηλεκτρονικά, σωληνάκια, καλώδια κλπ., βγάζοντας φωτογραφίες σε κάθε βήμα ώστε να διευκολυνθώ  μετά στην ανασυναρμολόγηση. Η οποία όμως δεν ήρθε: βγάζοντας τον κάδο διαπιστώνω ότι δεν έχει βίδες. Που σημαίνει ότι τα δυο μισά του έχουν ενωθεί με θερμοκόλληση. Που σημαίνει ότι για να χωριστούν και να δω τι στο καλό συμβαίνει ανάμεσα σε κάδο και τύμπανο πρέπει να κόψω τον πρώτο με πριόνι: καθόλου ενδεδειγμένη μέθοδος, αφού αν δεν πετύχει η πατέντα για τη στεγανοποίηση μετά, θα κλαις πολύ περισσότερα από ένα πλυντήριο. Οπότε ηττήθηκα: έφτασα στην πηγή και νερό δεν ήπια, όχι επειδή δεν ήξερα πώς να προχωρήσω. Επειδή μου την είχε φέρει *για άλλη μια φορά* ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Δυο σχόλια:

1) Εδώ είναι το μεγαλείο της ιατρικής. Πιο ξεκάθαρη, πιο έντιμη επιστήμη δεν υπάρχει: ο κατασκευαστής είναι ίδιος και απαράλλαχτος εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η τεχνολογία προχωράει, οι τεχνικές διάγνωσης κάνουν άλματα μαζί της... το ανθρώπινο σώμα όμως δεν κρύβει κατασκευαστικές τρικλοποδιές. Λάθος εκτιμήσεις μπορεί να γίνουν... Απρόβλεπτα προβλήματα μπορεί να προκύψουν... Όμως δε βρέθηκε ποτέ ο χειρουργός στη δυσάρεστη θέση να διαπιστώσει ανοίγοντας τον ασθενή ότι π.χ. το στομάχι ήταν εξαρχής σφραγισμένο και δε χωρούσε επισκευής.

2) Στο άλλο άκρο της κλίμακας επαγγελματικής εντιμότητας βρίσκεται η "επιστήμη" των Οικονομικών. Όπου για το ίδιο πρόβλημα θα βρει κανείς τουλάχιστον δυο αντικρουόμενες λύσεις (π.χ. Κεϋνσιανή ρύθμιση και Σχολή του Σικάγου). Και μετά από σχεδόν επτά χρόνια κρίσης όπου έχουμε μάθει αγγλικούς οικονομικούς όρους που ούτε στα όνειρά μας δεν φανταζόμασταν (spreads, capital controls και πάει λέγοντας), μόνο ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: οι πλούσιοι πλουσιότεροι, οι φτωχοί φτωχότεροι. Δεν χρειάζεται δα και κανένα διδακτορικό για να καταλάβουμε ότι το σύστημα έτσι λειτουργεί.

Επιστρέφουμε στην "καλή και άγια" ΕΕ: πού είσαστε όλοι εσείς οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών που συντάσσετε ενεργειακές οδηγίες και πιστοποιήσεις; Γιατί δεν βάζετε χέρι στους κατασκευαστές πλυντηρίων που μια κάλτσα να εγκλωβιστεί, ένα ρουλεμάν να σκάσει, πάει όλος ο κάδος στον κάλαθο; Ή μήπως μπροστά στη Siemens τη Bosch κ.ο.κ. η οικολογική σας συνείδηση πάει περίπατο; Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, τα λέει πολύ καλά αυτό εδώ το άρθρο. Το λέει και ο καλός κυριούλης του YouTube, από 13:34 έως 14:25: disgraceful. Με λίγα λόγια, ο σχεδιασμός του κάδου δεν έχει άλλάξει: οι θέσεις των βιδών υπάρχουν ακόμα (και το είδα στην πράξη, ακριβώς έτσι είναι!) Για να γλιτώσουν λοιπόν μια χούφτα βίδες και να εγκαταστήσουν "built-in obsolescence" στη συσκευή σας, οι κατασκευαστές συγκολλούν τα δυο μισά του κάδου και κάνουν την ασφαλή επισκευή αδύνατη (η πατέντα του πριονίσματος όπως ανέφερα είναι επισφαλής και εγώ τουλάχιστον ΔΕΝ τη ρισκάρω).

Οπότε πρέπει να αγοράσω νέο πλυντήριο. Έψαξα, ρώτησα, μέχρι και σε φόρουμ γράφτηκα για να βρω πλυντήριο με επισκευάσιμο κάδο. Εις μάτην: οι κατασκευαστές ενωμένοι, φανατικοί οπαδοί του συγκολλημένου κάδου. Οπότε ψάχνω να βρω ελληνική συσκευή, να στηρίξω τους έλληνες εργαζόμενους: και πάλι τζίφος, η Πίτσος και η Εσκιμό έχουν μετακομίσει Τουρκία. Μια λύση μένει: να βρω συσκευή με κάδο που δε στοιχίζει όσο ένα καινούργιο πλυντήριο. Και αυτή που βρήκα είναι μάρκας BEKO, ρωτάω και μαθαίνω ότι ο κάδος κομπλέ στοιχίζει 70 Ευρώ. Η οικολογία πάει περίπατο βέβαια με το να πετάς τον κάδο για οτιδήποτε πρόβλημα παρουσιαστεί μέσα του, όμως τουλάχιστον δεν παρασύρει μαζί και την υπόλοιπη συσκευή... α και η προέλευση της συσκευής; Τουρκική. Ορίτζιναλ. Ουδέν σχόλιο περαιτέρω: η τέλεια ήττα.

Και εδώ τελειώνει η τριλογία για το πλυντήριο. Πολλοί μου είπαν "είσαι τρελή, τι ψάχνεις; σίριαλ το έχεις κάνει!" Αστειεύεστε; Στην πορεία ένα διδακτορικό στην ανατομία πλυντηρίου τιμής ένεκεν το έβγαλα (θα ανεβάσω σύντομα φωτογραφίες για του λόγου το αληθές). Τα συμπεράσματά μου επίσης τα έβγαλα. Πάμε για άλλα τώρα :-)

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Χειρουργική οικιακών συσκευών: Μέρος 2ο (η διάγνωση)

Από το Σάββατο που ξεκίνησα να ασχολιέμαι με τα προβλήματα του Πλυντηρίου Βου έχω μάθει συγκλονιστικά πράγματα... όπως π.χ. ότι μια πολύ κοινή αιτία είναι οι μπανέλες των σουτιέν: εδώ δεν παίζει γιατί τα VS μου τα πονάω και τα βάζω σε ειδική θήκη για ευαίσθητα, γενικώς οι θήκες αυτές βολεύουν ΠΑΡΑ πολύ και για ένα επιπλέον λόγο: τα μικρά ρουχαλάκια δεν μπορούν να φύγουν και να βρεθούν στις σωληνώσεις με αποτέλεσμα να δημιουργούν τα θέματα που προσπαθώ να λύσω τώρα. ΑΦΟΥ το φτιάξω το ρημάδι, μέχρι και τα καλτσάκια θα μπαίνουν σε θήκες, δεν τη ξαναπατάω!

Στην προηγούμενη ανάρτηση είχα σταματήσει στην αντίσταση, που έχει σφηνώσει για τα καλά και δεν φεύγει με τίποτα: έβλεπα στα βίντεο τους τεχνικούς να τραβάνε την αντίσταση και αυτή απαλά να γλιστράει προς τα έξω και μουρχόταν να σπάσω το δικό μου! Ωστόσο μου έλειπαν δυο εργαλεία: η πένσα με λοξή μύτη και το εργαλείο με άγκιστρο που χρησιμοποιούσε ο κυριούλης. Πάω στο κατάστημα, βρίσκω τη πένσα... το άλλο εργαλείο δεν υπήρχε. Οπότε έκανα βόλτες ψάχνοντας καμιά ιδέα για πατέντα. Και πέφτω πάνω σε αυτό εδώ το σημειολογικό αριστούργημα:

Η εκδίκηση του Χίτσκοκ :-)
Δηλαδή συγγνώμη: και ταινία, και τρόμου, και για πουλιά, και από την Interfilm. Υποκλινόμαστε στον Marketing Manager της εταιρίας :-))))))))

Όμως λύση για το άλλο εργαλείο δεν είχα... τα παιδιά του μαγαζιού με ξερουν χρόνια, έχουμε φτιάξει μαζί αμέτρητες κομψές πατέντες. Και η ιδέα ήρθε: μου φέρνει ένα ξύλινο χερούλι γενικής χρήσης και μου λέει να, εδώ πάνω θα βιδώσουμε ένα άγκιστρο. Και συμπληρώνω εγώ: από την άλλη μεριά θα βιδώσουμε ένα άλλο άγκιστρο άλλου μεγέθους και διαμέτρου, και θα το κάνουμε 2 σε 1 το εργαλείο. Γι'αυτό η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, όσο και να μας πατάτε κάτω: θα βρίσκουμε τη λύση και θα είναι και καλύτερη από τη δική σας! Κόστος: 1,20 Ε :)

Το εργαλείο - πατέντα. Πήρα και δεύτερο (ίδιο από τη μια πλευρά, άλλο άγκιστρο από την άλλη για ακόμα μεγαλύτερη πρακτικότητα) γιατί διαπίστωσα στη συνέχεια ότι είναι πάρα πολύ χρήσιμο για την ανέλκυση βαριών αντικειμένων, όπως π.χ. ο κάδος του πλυντηρίου (στην επόμενη ανάρτηση οι λεπτομέρειες!)


Όμως το πρόβλημα παρέμενε: η αντίσταση ακλόνητη. Οπότε, απεγνωσμένη, γράφω ένα σχόλιο στο βιντεάκι του κυριούλη... και απαντάει! Και μου γράφει το τηλέφωνό του να τον πάρω! Και παίρνω, βγαίνει τηλεφωνητής, αφήνω το δικό μου νούμερο και με παίρνει αυτός! Και μου προτείνει να αφαιρέσω το σωλήνα που οδηγεί από τον κάδο στην αντλία (sump hose). Εύκολο: το έχω ήδη κάνει στο άλλο πλυντήριο.

Το περίεργο είναι ότι δεν έχει "μπίλια προστασίας" (siphon ball), ούτε παγίδα για τον εγκλωβισμό μικροαντικειμένων. Βρήκα ένα μικρό κέρμα, καθάρισα το σωλήνα, κοίταξα μέσα στην τρύπα - πλέον η αντίσταση φαίνεται από εκεί - αλλά δεν βρήκα τίποτα. Γύρισα τον κάδο σιγά-σιγά μήπως "πέσει" στην τρύπα το εγκλωβισμένο αντικείμενο... τίποτα. Οπότε δεν μένει παρά μια λύση: ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ. Στο Μέρος 3ο. (τριλογία έφτιαξα πάλι... ας είναι τουλάχιστον αίσιο το τέλος του "δράματος"...).

Και μαζεύω τώρα το κουράγιο για να ανοίξω τον "ασθενή"... τόσο hardcore επέμβαση σε συσκευή δεν έχω ξανακάνει. Tomorrow is the big day... θα επανέλθω με το αποτέλεσμα!!!

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Χειρουργική και επισκευή οικιακών συσκευών: Μέρος 1ο

Με επισκευή πλυντηρίου έχω ασχοληθεί ξανά (εδώ καθαρισμός αντλίας που δεν αντλεί το νερό από τον κάδο και εδώ παραγγελία και αλλαγή του μεντεσέ της πόρτας). Αυτό ήταν το πιο παλιό πλυντήριο, ένα Πίτσος πεντάκιλο με παροχή ζεστού και κρύου νερού, από το 2004. Φυσικό και επόμενο ήταν ο Μέρφι να χτυπήσει και το άλλο μου πλυντήριο - ένα Candy του 2007 εξάκιλο με βάθος 40εκ., δλδ "στενό" αλλά με πόρτα κανονικά μπροστά και όχι από πάνω. Πριν από ένα μήνα παρατήρησα ότι έκανε θόρυβο στο στύψιμο... ο θόρυβος έφυγε αλλά διαπίστωσα στη συνέχεια ότι ο κάδος "εν κενώ" με το ζόρι που γύριζε (ενώ κανονικά όταν το περιστρέψεις λίγο με το χέρι συνεχίζει ελεύθερα να γυρνάει για λίγο μέχρι να σταματήσει λόγω τριβής). Συνέχισα να το χρησιμοποιώ, για να κερδίσω χρόνο μέχρι να βρω πώς θα λύσω το πρόβλημα. Άρχισαν όμως άλλα: τα πλυμένα ρούχα μύριζαν, καθάρισα το φίλτρο (αυτό έχει φίλτρο σε αντίθεση με το άλλο που δεν έχει), συνέχισαν να μυρίζουν τα πλυμένα... Μέχρι που άρχισα να ψάχνω στο Ίντερνετ - στα αγγλικά πάντα, δυστυχώς ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί στα ελληνικά και όσοι το έκαναν ήταν συνήθως για να τραβήξουν κόσμο στο site τους και να τους κάνουν πελάτες για υπηρεσίες επισκευής.

Θα αναρωτηθεί κανείς: "μα γιατί να έχεις δυο πλυντήρια"; Όσοι γνωρίζουν τις συνθήκες καθημερινής διαβίωσής μου, καταλαβαίνουν... (δείτε τις αναρτήσεις με ετικέτα "ανοξική εγκεφαλική βλάβη")

Με την τεχνική της "διαφορικής διάγνωσης" καταλήγω ότι το πρόβλημα ΜΑΛΛΟΝ έγκειται στον εγκλωβισμό κάποιου μικρού ρούχου στο κενό μεταξύ του ανοξείδωτου κάδου και του πλαστικού εξωτερικού τυμπάνου: κι όμως συμβαίνει, ειδικά όταν "παραφορτώσεις" το πλυντήριο και πιέζονται τα ρούχα προς το λάστιχο της πόρτας (ένοχη). Επίσης, το γεγονός ότι μυρίζουν τα ρούχα ΜΑΛΛΟΝ σημαίνει ότι φταίει εκείνο το εγκλωβισμένο μικρό ρούχο που μαζεύει νερό σαπουνάδα και βρώμα, και μοιράζεται αυτή την ομορφιά με την πλύση.

Φαντάζομαι ότι κάποτε οι χειρουργοί πριν ανοίξουν έναν άνθρωπο, κάπως έτσι πορευόντουσαν: παρατηρούσαν τα συμπτώματα, έκαναν κλινική εξέταση, τα συνδύαζαν και με βάση την εμπειρία τους προσπαθούσαν να εντοπίσουν πού ήταν το πρόβλημα πριν βάλουν νυστέρι. Στην εποχή μας η απεικονιστική και εργαστηριακή τεχνολογία τους έχει δώσει τη δυνατότητα να δουν και να σιγουρευτούν ότι όντως είναι έτσι πριν ανοίξουν τον άνθρωπο. Με λίγα λόγια, αν είχα τη δυνατότητα να κάνω μια αξονική ή έστω μια ακτινογραφία στο πλυντήριό μου, θα έβλεπα αν όντως υπήρχε ρούχο εγκλωβισμένο όπως υποψιάζομαι και δεν θα ρίσκαρα το χρόνο μου και τον κόπο μου για να διαπιστώσω ότι τελικά το πρόβλημα είναι άλλο (μικρό το ρίσκο, μπροστά σ'αυτό που αντιμετώπιζε ο χειρουργός του 19ου αιώνα και πίσω). Υπάρχει όμως ένα σουπερ εργαλείο που βοηθάει σ'αυτές τις περιπτώσεις: δεν το γνώριζα, το είδα σε ένα βίντεο και θα το αποκτήσω το συντομότερο δυνατό. Πρόκειται για ένα καλώδιο με κάμερα στην άκρη του, το οποίο το συνδέεις με τη micro usb του κινητού σου και σου δείχνει στην οθόνη τι βλέπει η κάμερα. Ρώτησα στο τοπικό κατάστημα τεχνολογίας και δεν το έχει, μού σύστησε να ψάξω στο ebay. Μια αναζήτηση στο Google βγάζει πάμπολλα αποτελέσματα σε καλές τιμές: φροντίστε όμως να λειτουργεί και με Αndroid/iOS και όχι μόνο Windows.

Η έρευνά μου έδειξε ότι ο πιο "εύκολος" τρόπος είναι να αφαιρέσω την αντίσταση: αν είμαι τυχερή, το ξένο αντικείμενο θα βρίσκεται εκεί στην υποδοχή, ή γυρνώντας τον κάδο θα πέσει εκεί οπότε μπορεί εύκολα να αφαιρεθεί.

Πάμε να δούμε πώς γίνεται:

Πρώτα φυσικά πρέπει να εντοπίσεις πού είναι η αντίσταση. Αυτό διαφέρει από μάρκα σε μάρκα οπότε καλό είναι να κάνετε μια αναζήτηση στο YouTube για να βρείτε το βίντεο που θα σας καθοδηγήσει (κατά 99% θα υπάρχει). Στο δικό μου ήταν στην πίσω πλευρά, και αφαιρώντας έξι βίδες με καστάνια έβγαλα το πίσω κάλυμμα:


Να και η αντίσταση, με τους τρεις ακροδέκτες (φάση, γείωση, ουδέτερος)


Αφαιρούμε προσεκτικά τουε ακροδέκτες με ένα κατσαβιδάκι (επίπεδο, όχι σταυρός). Καλό είναι να βγάλουμε μια φωτογραφία πρώτα για να μη μπερδευτούμε με τα καλώδια. Εδώ είναι αρκετά εύκολη περίπτωση, αφού το μήκος "μαρτυρεί" τη θέση. Εννοείται πως η γείωση είναι πάντα κίτρινο-πράσινο καλώδιο.


Ξεβιδώνουμε με καστάνια το παξιμάδι της βίδας που συγκρατεί την αντίσταση στη θέση της, και χωρίς να το ξεβιδώσουμε τελείως - λίγο πριν "φύγει" από το σπείρωμα δλδ - σπρώχνουμε τη βίδα προς τα μέσα για να ελευθερώσει την ασφάλεια της εσωτερικής μεταλλικής πλάκας. Μεταξύ των δυο πλακών παρεμβάλλεται ένα χοντρό λάστιχο που λειτουργεί ως φλάντζα για να στεγανοποιεί την αντίσταση. Και κάπου εδώ αρχίζουν οι περιπέτειες: το λάστιχο με τα χρόνια και τα άλατα έχει διασταλλεί και δεν κουνιέται ρούπι η αντίσταση.

Εδώ κατά λάθος έβγαλα το παξιμάδι, με αποτέλεσμα να βγει πιο έξω η αντίσταση αλλά και πάλι σφηνώνει στο λάστιχο και κινδυνεύει με σίγουρη καταστροφή αν επιμείνουμε.
Πάλεψα πάνω από μια ώρα προσπαθώντας με δυο κατσαβίδια γύρω-γύρω να χαλαρώσω το λάστιχο και να τραβήξω προς τα έξω την αντίσταση... μάταια. Οπότε αύριο το πρωί πάω να αγοράσω πένσα με μύτη και κατσαβίδι με άγκιστρο (το δεύτερο δεν είναι σίγουρο ότι θα το βρω εδώ), όπως έχει ο γνωστός καλός κυριούλης.
 
Η συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση: βλέπω να μη βγαίνει με τίποτα η αντίσταση και να αναγκάζομαι να κάνω βίδες το πλυντήριο όπως εδώ. 

Αν ήξερα τουλάχιστον ότι όντως αυτό ήταν το πρόβλημα, θα είχα περισσότερη αυτοπεποίθηση ότι κάνω το σωστό, γιατί τώρα με educated guess πορεύομαι. Περίπου όπως ο χειρουργός της προ-απεικονιστικής εποχής.
Respect στη σύγχρονη ιατρική τεχνολογία...

Υ.Γ. Σε κάθε σπίτι το δίχως άλλο θα υπάρχει και ο "φωτεινός παντογνώστης": είναι εκείνοι οι τύποι που δεν χρειάζονται ούτε γνώσεις, ούτε διάβασμα, ούτε προετοιμασία για μια εργασία... έχουν άποψη επί παντός επιστητού και αν τυχόν και αμφισβητήσεις την αυθεντία τους ("κι εσύ πότε ασχολήθηκες και ξέρεις το πρόβλημα και τη λύση;" "έτσι, ξέρω!") κινδυνεύεις να βρεθείς και χρεωμένος... Ο δικός μας φωτεινός θεώρησε ότι πρόσβαση θα είχα από το λάστιχο της πόρτας... οπότε το πείραξε, διαπίστωσε το λάθος του και φυσικά τα άκουσε επειδή δεν έφτανε το πρόβλημα που είχα... τώρα επιπλέον έχω να βγάλω το καπάκι του πλυντηρίου ώστε να έχω πρόσβαση για να μοντάρω ξανά το λάστιχο στη θέση του.

 

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Ανοικτή επιστολή προς Υπ. Παιδείας για "πρωταθλητισμό" στην απορρόφηση κονδυλίων ΕΣΠΑ

Ενημέρωση 11/01/2017 11:45 π.μ.: αυτή τη φορά το Υπουργείο κατάλαβε ότι δεν αστειεύομαι καθόλου και έσπευσε να πρωτοκολλήσει το μήνυμα ως εξής:

Γραφείο: ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ
Αρ. Πρωτοκόλλου: 4328
Ημ/νια Πρωτοκόλλου: 11/01/2017
Θέμα: [Ticket#2017011149000015] Πρωταθλητής ο Τομέας Παιδείας στην απορρόφηση ΕΣΠΑ
Συννημένα:
Αρ. Πρωτ. Αποστολέα:
Ημ/νια Πρωτ. Αποστολέα:
Αποδέκτες: Γενική Διεύθυνση Σπουδών Αβάθμιας και Ββάθμιας Εκπαίδευσης
Κοινοποίηση:


Θα ενημερώνω στην πορεία για τη συνέχεια της υπόθεσης.
Μ.Θ.

Ανοικτή επιστολή (ξανά) στο Υπουργείο Παιδείας... καλή χρονιά σε όλους.

Αγαπητό Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων,

Σας ενημερώνω ότι από τις 2 Δεκεμβρίου 2016 έχω  στείλει μήνυμα μέσω της φόρμας επικοινωνίας του ιστότοπού σας. Στις 5 Δεκεμβρίου 2016 ήρθε απάντηση από το Γραφείο Ενημέρωσης Πολιτών, το οποίο με ενημέρωσε ότι το μήνυμά μου είχε προωθηθεί στο ηλεκτρονικό πρωτόκολλο. Σε επόμενη όχλησή μου η υπάλληλος του Γραφείου Ενημέρωσης με ενημέρωσε τηλεφωνικά ότι δεν είναι αρμόδια για οποιαιδήποτε περαιτέρω ενέργεια και μου έδωσε τα τηλέφωνα του αρμόδιου γραφείου πρωτοκόλλου. Ως αναμενόμενο, στα τηλέφωνα αυτά δεν κατάφερα να επικοινωνήσω παρά τις προσπάθειές μου. 

Σήμερα - ένα μήνα και κάτι μέρες μετά - αποφάσισα να αποτανθώ εκ νέου μέσω της φόρμας επικοινωνίας, προκειμένου να διαμαρτυρηθώ για την κωλυσιεργία του Υπουργείου στην απόδοση "ηλεκτρονικού" πρωτοκόλλου στο αίτημά μου. Συγκεκριμένα, το θέμα αφορά διευκρινίσεις που ζητώ μέσω του ιστολογίου μου www.agrypnocoma.com σχετικά με το "παιχνίδι" γεωγραφικού και πολιτιστικού περιεχομένου "Geoquiz". Το παιχνίδι αυτό είναι - κατά τη γνώμη μου - ακατάλληλο για χρήση στην εκπαιδευτική διαδικασία, αφού βρίθει λαθών και ανακριβειών. Σχετικές λεπτομέρειες θα βρείτε στις αναρτήσεις "Τα κουιζ πολιτιστικού περιεχομένου στην εκπαιδευτική διαδικασία: μια σύγκριση" και "Geoquiz: τα μαργαριτάρια" . "Μπαίνοντας" στην αρχική σελίδα όμως την προσοχή μου τράβηξε η είδηση αυτή: μαθαίνουμε ότι τα κονδύλια ΕΣΠΑ για το διάστημα 2014-2020 έχουν υπερκαλυφθεί, και μάλιστα (αντιγραφή-επικόλληση)  "Συγκεκριμένα, «πρωταθλητής» στην απορρόφηση πόρων αναδεικνύεται το τομεακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση, από το οποίο έχουν ήδη εισέλθει στην ελληνική οικονομία πόροι 511.000.000 ευρώ".  

"Πρωταθλητής" στην απορρόφηση ΕΣΠΑ ο Τομέας Εκπαίδευσης και Δια Βίου Μάθησης. Μόνο που το παιχνίδι παίζεται εκτός γηπέδου...


Στην ελληνική οικονομία μπορεί να εισήλθαν τα χρήματα αυτά, στα σχολεία πάντως δεν έχω δει θετικό αντίκτυπο (π.χ. σε βελτίωση ψηφιακών υποδομών: το εργαστήριο πληροφορικής του σχολείου μου παραμένει ελλιπέστατο παρά τις δυο προσκλήσεις για καταγραφή των αναγκών μας που κλήθηκα να συμπληρώσω κατά την περσινή σχολική χρονιά). Αν ο πρωταθλητισμός έγκειται στην παραγωγή παρα-εκπαιδευτικού υλικού αμφίβολης ποιότητας από μη-εκπαιδευτικούς φορείς με χρήματα ΕΣΠΑ τότε ναι, μπορώ να φανταστώ ότι καλά πάει το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα. Έχουν πέσει στην αντίληψή μου ΔΥΟ τέτοια εγχειρήματα, τα οποία έχω αναλύσει με επαρκή λεπτομέρεια στο blog μου: το ένα είναι το Geoquiz που ανέφερα πιο πάνω, το άλλο είναι η έρευνα "Global Youth Tobacco Survey" όπως έχω αναλύσει εδώ, εδώ και εδώ . Μάλιστα η έρευνά μου στο τελευταίο ανέδειξε ότι οι υπεύθυνοι του εγχειρήματος είχαν εμπλέξει και ονόματα γιατρών που αποδείχτηκε ότι ουδεμία σχέση είχαν, και οι οποίοι ενημερώθηκαν για το γεγονός από... εμένα! (ελπίζω να έβγαλαν άκρη οι άνθρωποι και να αποσύνδεσαν το πρόσωπό τους από την ανεκδιήγητη αυτή έρευνα!)  Αν σκεφτώ ότι θα υπάρχουν πάμπολλα ακόμα τέτοια εγχειρήματα τα οποία απλά δεν έτυχε να πέσουν στην αντίληψή μου, τότε ναι: εδώ υπάρχει ένας πρωταθλητισμός...

 Επειδή δεν θέλω άλλο να αναλωθώ σε ειρωνικά σχόλια παρακαλώ να πρωτοκολληθεί ηλεκτρονικά το συντομότερο η παρούσα ανοικτή ηλεκτρονική επιστολή και να δώσετε τις απαραίτητες διεκρινίσεις τόσο για το Geoquiz, όσο και για την έρευνα GYTS. Ενημερώνω ότι το παρόν θα κοινοποιηθεί και σε ιστότοπους που επισκέπτονται εκπαιδευτικοί (κείμενά μου έχουν δημοσιευτεί κατά διαστήματα στο alfavita.gr και ως Ασημίνα Θεοφιλάτου, στο 360pedia.gr, έχω μιλήσει στο ραδιόφωνο του Alpha κ.α.) 

Ευχές για μια καλή και δημιουργική χρονιά, με περισσότερη ουσία και ειλικρίνεια. 

Με εκτίμηση,

Μίνα Θεοφιλάτου
Εκπαιδευτικός ΠΕ19
Αργοστόλι, Κεφαλονιά

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Πλυντηρίου επισκευές συνέχεια: παραγγέλνουμε και τοποθετούμε ανταλλακτικό μεντεσέ

Στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση είχα αναφέρει ότι εκκρεμούσε η επισκευή του μεντεσέ της πόρτας του πλυντηρίου...

Όμως χρειάστηκε να κάνω και μια "light επανάληψη" της προηγούμενης επισκευής: πώς γίνεται το πλυντήριο να δούλευε 12 συναπτά έτη χωρίς να βουλώσει μια φορά η αντλία και μέσα σε δυο μήνες βούλωσε δυο φορές, μόνο ο Μέρφι το ξέρει... δεν αντλούσε πάλι τα νερά οπότε με άλλη μαεστρία πλέον έκανα την ίδια διαδικασία για να αφαιρέσω αυτό που ήταν τελικά μια μπάλα από χνούδι:






Μόνο που αυτή τη φορά σταμάτησα εκεί που εντόπισα την αιτία του προβλήματος (δλδ δεν έλυσα τους σωλήνες από τον κάδο για να φτάσω πιο μέσα). Το πλυντήριο λειτούργησε και πάλι κανονικά.
Πάμε τώρα για τη συνέχεια:


Βρίσκουμε το ανταλλακτικό

Καταρχάς, το βασικό πρώτο βήμα για να ξεκινήσουμε είναι να ξέρουμε πού γράφει ποιο είναι το ακριβές μοντέλο του πλυντηρίου, για να βρούμε στη συνέχεια το κατάλληλο ανταλλακτικό. Η πληροφορία αυτή είναι συνήθως σε πινακίδα στην εσωτερτική πλευρά της πόρτας:


Γουγκλάρουμε λοιπόν εν προκειμένω PITSOS WFDPΙ61GR και ψάχνουμε τιμές και διαθεσιμότητα. Για παλιά μοντέλα το πιθανότερο είναι να βρείτε κάποιο συμβατό κομμάτι και όχι γνήσιο ανταλλακτικό: ακόμα καλύτερα, αφού θα το βρείτε πολύ πιο φτηνό! Τα σοβαρά και αξιόπιστα site δε ρισκάρουν να σας δώσουν λάθος πληροφορία και να μείνετε δυσαρεστημένοι (και να το πείτε σε 5-6 γνωστούς σας με τη γνωστή πολλαπλασιαστική επίδραση της αρνητικής κριτικής). Παράγγειλα τελικά το ανταλλακτικό από την εταιρία Ransom Spares στην Αγγλία με συνολικό κόστος γύρω στα 20 Ευρώ. Ήρθε σε περίπου 3 εβδομάδες, παρέα με μια δωροεπιταγή  για γενναία έκπτωση σε κρασιά (άχρηστη σε μένα, χρήσιμη στην κόρη που σπουδάζει στο Μάντσεστερ ;-).

Το ανταλλακτικό. Το original που γράφει έχει νόημα, αφού τα Πίτσος είναι γενικώς συμβατά με Bosch και Siemens...
Αν και λειτουργούσε το πλυντήριο, η πόρτα "κρεμόταν" στον αέρα αφού είχε σπάσει το κάτω μέρος του μεντεσέ.


Τοποθέτηση

Πανεύκολη! Το μυστικό είναι το κατσαβίδι Torx: χωρίς αυτό μάλλον δε γίνεται δουλειά στα παλιά PITSOS... και στην πόρτα έχουν βίδες-"αστερίσκους". (αν δεν έχετε πηγαίντε στο Leroy Merlin - από εκεί πήρα τα δικά μου - ή σε κάποιο μαγαζί με εργαλεία και αγοράστε ένα σετ, δεν κάνει πάνω από 10 Ευρώ και με την πρώτη επισκευή έχει κάνει απόσβεση)

Το κατσαβίδι που θα κάνει τη δουλειά

Η συσκευασία δεν είχε οδηγίες αλλά δεν χρειάζονται: ξεβιδώνουμε πρώτα τις βίδες που ενώνουν την πόρτα με το πλυντήριο και την ανασηκώνουμε ελαφρώς για να ξεκουμπώσει. Αφού την αφαιρέσουμε ξεβιδώνουμε τις βίδες στην εσωτερική επιφάνεια της πόρτας και ανασηκώνουμε το "δαχτυλίδι" για να αφαιρέσουμε το σπασμένο μεντεσέ.
Αφαιρούμε το σπασμένο μεντεσέ.





Στη συνέχεια τοποθετούμε τον καινούργιο στη θέση του και τον περιστρέφουμε προς τα έξω για να βιδώσουμε ξανά στη θέση του το εσωτερικό δαχτυλίδι.  
Η υπεροχή της γυναίκας-μάστορα: βλέπει το ξεμοντάρισμα ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να καθαρίσει σαπούνια, βρωμιές και άλατα που δεν είναι προσβάσιμα σε κανονική λειτουργία :)


Το ανταλλακτικό "κουμπώνει" τέλεια στη θέση του.
Βιδώνουμε το εσωτερικό δαχτυλίδι αφού πρώτα καθαρίσουμε την πόρτα από σαπούνια και άλατα ετών...

Οι βίδες ήταν άσπρες από τα άλατα, με λίγο Βιοκάλ καθάρισαν μια χαρά


Τέλος βιδώνουμε την πόρτα στο πλυντήριο και ελέγχουμε αν κλείνει σωστά. Συνολικός χρόνος: 20 λεπτά (μαζί με το καθάρισμα).
Η επισκευή ολοκληρώθηκε με επιτυχία:)

Συμπέρασμα
Με 20 Ευρώ και 20 λεπτά χρόνου, η δουλειά έγινε σωστά και νοικοκυρεμένα. Ο τεχνικός πόσα θα ζητούσε και πόσων καρδιναλίων ύφος θα φορούσε, δεν θα μάθω ποτέ:-)

Σε λίγο ξημερώνει η τελευταία μέρα του 2016... χαρούμενη κι εγώ (όπως και όλη η υφήλιος) που φεύγει ένας δύσκολος χρόνος, λες και ο επόμενος θα συνοδεύεται από εγγύηση ποιότητας... Η επόμενη ανάρτηση θα ονομάζεται "Αντί Ευχών"... εντός ολίγων ημερών!


Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Γαλοπούλα για απατεώνες (εικονογραφημένο και με εγγύηση επιτυχίας)

Μέχρι πρόσφατα η σχέση μου με τη Χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα άρχιζε στο σουπερμάρκετ και τέλειωνε στο τραπέζι... τα ενδιάμεσα στάδια τα αναλάμβανε η μητέρα μου (το πολύ να έπαιζα ρόλο "σαπόρτ"). Πέρυσι μας έφυγε, στα 82 της χρόνια...

Την πρώτη φορά που βρέθηκα μόνη αντιμέτωπη με το κατεψυγμένο πτηνό δεν ήξερα καν πώς να το ξεπαγώσω, οπότε έψαξα στο Ίντερνετ και έμαθα τον κανόνα "μια μέρα για κάθε κιλό στη συντήρηση". Ισχύει. Είπα να κοιτάξω και για καμιά συνταγή, καμιά οδηγία για το ψήσιμο. Μην το κάνετε, εκτός αν έχετε όρεξη να μάθετε πώς φτιάχνεται ο "κλωβός από αλουμινόχαρτο" ή να αγοράσετε 20 μπαχαρικά και ζαρζαβατικά για να τη μαρινάρετε. Με οδηγό τις μνήμες από την προετοιμασία που έκανε η μάνα μου πέτυχα ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, εύκολα και με απλά υλικά... σε σημείο που φέτος μού ζήτησαν τη συνταγή!!! Οπότε καταγράφω εδώ τις οδηγίες για να υπάρχουν για μελλοντικές γαλοπούλες. Όσοι τη φάνε θα νομίσουν ότι τη φτιάχνετε χρόνια κι ας είναι η πρώτη σας φορά. Χρόνια πολλά! :)
-----------------------------------------------------------------
Κατ'αρχάς πρόκειται για την "Αμερικανική" τεχνοτροπία: η γέμιση είναι με κρουτόν, ρύζι και κάστανα (όχι κιμά, όχι εντόσθια: τα τελευταία τα βάζω σε ένα ξεχωριστό ταψάκι με λάδι και ρίγανη για μεζέ για τους φίλους, not me)

ΥΛΙΚΑ

το πτηνό
1 κατεψυγμένη γαλοπούλα 3-4 κιλά
(υποθέτω ότι η συνταγή ισχύει και για νωπή)

για το ταψί
5-6 πατάτες, κομμένες "κυδωνάτες"
2-3 καρότα, σε μπαστουνάκια
2 κλωνάρια σέλερι (ή απλό σέλινο)
2 κρεμμύδια (σε φέτες)
αλάτι, πιπέρι, θυμάρι, δεντρολίβανο
λάδι
χυμός από μισό λεμόνι

για να πασαλείψετε το πτηνό
2 κ.σ. βούτυρο
αλάτι, πιπέρι
θυμάρι, δεντρολίβανο
ξύσμα ενός λεμονιού

για τη γέμιση
5-6 φέτες ψωμί του τοστ, κομμένες σε κύβους
1 κούπα ρύζι (κίτρινο)
1 κρεμμύδι (ψιλοκομμένο)
1 σκελίδα σκόρδο λιωμένη
Περίπου 15-20 κάστανα, βρασμένα ξεφλουδισμένα και κομμένα σε χοντρά κομμάτια
Μαϊντανό (ψιλοκομμένο)
1 σακουλάκι κουκουνάρι (50 γρ - προαιρετικά)
κράνμπερι (προαιρετικά)
λάδι, αλάτι, πιπέρι, θυμάρι, δεντρολίβανο, λίγη ρίγανη*


ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

1) Πλένετε τη γαλοπούλα μέσα και έξω. Τη στεγνώνετε λίγο (όχι φανατικά) με χαρτί κουζίνας. Την αλατοπιπερώνετε καλά μέσα και έξω.




2) Ρίχνετε στο ταψί (ακόμα καλύτερα σε γάστρα, αν έχετε αρκετά μεγάλη) τα υλικά του ταψιού και τα ανακατεύετε.

Φέτος χρησιμοποίησα γάστρα απλά επειδή θυμήθηκα ότι έχουμε (γίνεται όντως πιο τρυφερό το κρέας)


3) Φτιάχνετε το μίγμα για πασάλειμμα: σε ένα μικρό μπολ ανακατεύετε τα αρωματικά υλικά με το βούτυρο, που θα το έχετε αφήσει λίγο έξω από το ψυγείο για να μαλακώσει.

το μίγμα βουτύρου το "ζυμώνετε" λίγο με τα δάχτυλα να γίνει ομοιόμορφο


4) Φτιάχνετε τη γέμιση: Σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι ρίχνετε λίγο βούτυρο ή λάδι και μόλις κάψει ρίχνετε μέσα το ψωμί και πασπαλίζετε με αλάτι πιπέρι θυμάρι και δεντρολίβανο. Μόλις καβουρδιστεί ρίχνετε το κρεμμύδι και μετά από λίγο το σκόρδο. Αν χρειαστεί ρίχνετε ακόμα λίγο λάδι. Προσθέστε τα κάστανα, το κουκουνάρι και το ρύζι (το οποίο θα έχετε ξεπλύνει με νερό). Στο τέλος ρίχνετε το μαϊντανό και τα κράνμπερι**.

Τα υλικά της γέμισης. Το κουκουνάρι - αν βάλετε - θα το έχετε καβουρδίσει πρώτα 1-2 λεπτά σε ένα τηγάνι.




Έτοιμη σε περίπου 15 λεπτά

ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΗ

1) Τρίβετε το μίγμα βουτύρου εξωτερικά στο δέρμα της γαλοπούλας και χώνετε μικρές ποσότητες κάτω από το δέρμα στο λαιμό - και στο στήθος αν ανασηκώνεται εύκολα χωρίς κίνδυνο διάλυσης - και σε διάφορα άλλα σημεία.

2) Χώνετε τη γέμιση μέσα στην κοιλιά και στο λαιμό του πτηνού

Γεμίζουμε τη γαλοπούλα στην κοιλιά...

και στο λαιμό...



και κλείνουμε με οδοντογλυφίδες.

3) Στο σημείο αυτό είναι που οι περισσότεροι παίρνουν βελόνα και κλωστή για να ράψουν τη γέμιση στη θέση της. No way! Πέραν του ότι δεν έχω καμία διάθεση να δαπανήσω το χρόνο μου στο ράψιμο ενός πουλιού, ο μόνος "κίνδυνος" με τις οδοντογλυφίδες είναι να "σκάσει" η κοιλιά καθώς φουσκώνει το ρύζι και να βγει λίγη γέμιση απ'έξω... είναι αυτή ακριβώς η ξεροψημένη γέμιση για την οποία σφαζόμαστε δυο τουλάχιστον μέλη των συνδαιτημόνων!

ΨΗΣΙΜΟ

4) Τοποθετούμε τη γαλοπούλα στο ταψί ή τη γάστρα, προσθέτουμε λίγο νερό (περίπου ένα φλυτζάνι), σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο (ή βάζουμε το καπάκι της γάστρας) και ψήνουμε στους 180 για όση ώρα αντιστοιχεί στα κιλά της γαλοπούλας (και αυτός ο κανόνας ισχύει: γαλοπούλα 3600 φέτος ψήθηκε για 3 1/2 ώρες και έγινε λουκούμι:). Οι κατεψυγμένες γαλοπούλες συνήθως έχουν και θερμόμετρο, η κεφαλή του οποίου "πετάγεται" έξω όταν είναι έτοιμη (όπως στην εικόνα). Δυο-τρεις φορές κατά τη διάρκεια του ψησίματος ανοίγουμε για να ρίξουμε λίγο ζουμί από το ταψί πάνω στη γαλοπούλα. Αν χρειαστεί προσθέτουμε ακόμα λίγο νερό. Περίπου μισή ώρα πριν το τέλος αφαιρείτε το αλουμινόχαρτο ή το καπάκι αν χρειαστεί, για να πάρει χρώμα το πουλί.

Έτοιμο το πουλί

Η κοιλιά έσκασε και άνοιξε... εδώ είναι που γίνεται η σφαγή για την ξεροψημένη γέμιση!

ΣΕΡΒΙΡΙΣΜΑ

Σε μια μεγάλη πιατέλα βάζουμε κομμάτια του πτηνού που έχουμε κόψει (με τέχνη ή χωρίς, κανένα δε νοιάζει!), τα λαχανικά και τη γέμιση.




ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ: GRAVY

Η μάνα μου ποτέ δεν σέρβιρε τη γαλοπούλα χωρίς gravy (πηχτή σάλτσα από το ζουμί του ταψιού). Φέτος ειδικά βαριόμουν αλλά κατόπιν παρακλήσεως της φοιτήτριας κόρης έφτιαξα μια πρόχειρη σάλτσα βράζοντας για πέντα λεπτά το ζουμί αφού είχα προσθέσει ένα φλυτζάνι νερό και μισό ποτήρι κρασί (λευκό). Στη συνέχεια πρόσθεσα μισό φλυτζάνι νερό στο οποίο είχα διαλύσει 3 κ.σ. κορν φλάουρ και την άφησα να βράσει ακόμα λίγο ανακατέυοντας μέχρι να πήξει. Αλάτι πιπέρι και έτοιμη:)

Τα υλικά του "gravy"

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟ ΓΕΙΤΟΝΑ!

Όλο και κάποιος θα υπάρχει στη γειτονιά που είναι μόνος ή δουλεύει ανήμερα Χριστούγεννα... δεν τον ξεχνάμε και του στέλνουμε την πιατέλα του:)


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ειλικρινά απορώ πόσο πιο τέλεια μπορεί να είναι η γεύση μια γαλοπούλας που έχει ψηθεί σε κλωβό, που έχει μαριναριστεί για ώρες, που έχει ραφτεί με επιμέλεια, κ.ο.κ. Με μια μόλις ώρα να διαρκεί όλη η διαδικασία προετοιμασίας - συν άλλη μια αν δεν έχετε ετοιμάσει τα κάστανα από την προηγουμένη, και υπάρχει πάντα η "λύση" των συσκευασμένων  - πετυχαίνετε ένα άρτιο αποτέλεσμα που ξεγελάει και τον πιο ιδιότροπο "γευσιγνώστη" του τραπεζιού. Στη μαγειρική (και μόνο) οι απατεωνιές επιτρέπονται... μην πω, επιβάλλονται!

Καλή Πρωτοχρονιά να έχουμε:-)

*Απ'ότι βλέπετε παίζει πολύ το θυμάρι και το δεντρολίβανο: αυτά θεωρώ ότι δίνουν την καλύτερη γεύση, και το σπίτι μοσχοβολάει απίστευτα όση ώρα ψήνεται (επιπλέον είναι διαθέσιμα παντού άγρια και φυσικά δωρεάν:) Φαντάζομαι ότι μπορούν να αντικατασταθούν/συμπληρωθούν με άλλα (π.χ. μαντζουράνα ή "σάψιχο" όπως τη λέμε εδώ  κ.α.) αλλά αν προτιμάτε κανέλα, μοσχοκάρυδο κ.α. παρόμοια μπαχαρικά ίσως καλύτερα να αναζητήσετε άλλη συνταγή (κοινώς, ουδεμία ευθύνη φέρω ;) 
** Φέτος σκεφτήκαμε πρώτη φορά να βάλουμε κρανμπερι: στην Αμερική παίζει πολύ ο συνδυασμός γαλοπούλας με cranberry sauce, δίνει μια γλυκόξινη νότα στο φαγητό. Αγοράσαμε αποξηραμένα κρανμπερι που πωλούνται πλέον σε πολλά σουπερ μαρκετ, έβαλα αποβραδίς τη συσκευασία στο φούρνο για να μην ξεχάσω να τα προσθέσω στη γέμιση... και εννοείται ότι τα ξέχασα. Οπότε πέταξα απλά μια χούφτα μέσα στο ταψί μαζί με τη λίγη γέμιση που είχε περισσέψει και όντως, ταιριάζει πολύ. Αλλά γούστα είναι αυτά, η μάνα μου π.χ. πιστεύω πως δεν θα ενέκρινε.